VI SA/Wa 1529/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Sędzia WSA Piotr Borowiecki Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącej M. L. kwotę 100 zł (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. W dniu [...] sierpnia 2014 r. w R. (węzeł [...]) na 241 km, gmina S., kategoria drogi autostrada, zatrzymano do kontroli samochód S. o numerze rej. [...] wraz z naczepą o nr rej. [...], którym kierował D. M. Pojazdem członowym wykonywany był międzynarodowy przejazd cysterny próżnej nieoczyszczonej po towarze niebezpiecznym sklasyfikowanym jako UN 1202 w ilości 0 kg, na rzecz przedsiębiorcy M. G. (nazywanej dalej: "skarżącą"). W trakcie czynności sprawdzających stwierdzono, że 3 nalepki klasy 3 umieszczone odpowiednio po bokach cysterny i z tylu pojazdu nie spełniały wymagań w zakresie przepisu 5.2.2.2.2 w zakresie wzorów nalepek ostrzegawczych dla klasy 3. Tym samym kontrolowany przewóz nie spełniał wymagań działu 5.3 w zakresie Oznakowania i umieszczania nalepek ostrzegawczych na kontenerach, megc, menu, kontenerach-cysternach, cysternach przenośnych i pojazdach. Zgodnie z 5.3.1.7.1 załącznika A i B do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 815), nalepka powinna: (b) odpowiadać wzorowi nalepki wymaganemu dla danych towarów niebezpiecznych w zakresie koloru i symbolu (patrz 5.2.2.2).Oznacza to, iż kształt płomienia nalepek kl. 3 umieszczonych na kontrolowanej jednostce transportowej nie odpowiadał wymaganiom określonym w ADR 2011-2014. Ustalenia kontroli utrwalono w protokole kontroli z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...]. 2. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania skarżąca przedstawiła wyjaśnienia doradcy do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych, który stwierdził, że wzór nalepki nr 3 został określony w przepisie 5.2.2.2.2 umowy Europejskiej dotyczącej przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. Nalepka nr 3 oznaczająca materiały ciekłe zapalne zgodnie z opisem powinna mieć symbol (płomień): czarny lub biały. Symbol płomienia umieszczony na naczepie kontrolowanego jest w kolorze czarnym i niewątpliwie przedstawia płomień. Kształt płomienia odbiega co prawda minimalne wyglądem, od symbolu płomienia zawartego w Umowie ADR, ale nadal jest to symbol przedstawiający to samo znaczenie. Ideą nalepek ostrzegawczych (jak sama nazwa wskazuje) jest ostrzeganie innych użytkowników dróg, przed niebezpieczeństwem stwarzanym przez towar niebezpieczny i informowanie w sposób wizualny służby ratunkowe o rodzaju zagrożenia. To czy płomień jest lekko pochylony czy nie, nie zmienia postaci rzeczy, że na nalepce jest przedstawiony symbol płomienia. Strona wyjaśniła, że dowodem na to, że nalepka umieszczana na jednostce transportowej nie musi być wierną kopią, jest drugie zdanie w przepisie 5.2.2.2.1, które brzmi: "Dopuszcza się również stosowanie odpowiednich wzorów nalepek wymaganych w innych rodzajach transportu, z uwzględnieniem niewielkich różnic, które nie wpływają na zrozumienie znaczenia nalepki". Wzór nalepek ostrzegawczych umieszczonych na naczepie kontrolującego, wzorem przypominają nalepki używane w transporcie morskim, których wzór określa Kodeks IMDG. 3. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] na podstawie art. 107 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2011 r. Nr 227, poz. 1367) nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 600 złotych. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło nadanie lub przewóz towaru niebezpiecznego środkiem transportu, w cysternie, pojeździe-baterii, kontenerze, MEGC lub pojeździe MEMU, niezaopatrzonych w wymagane i prawidłowe oznakowanie, w zakresie nalepki lub nalepek ostrzegawczych, tj. naruszenie przepisu lp. 3.4 pkt 2 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. 4. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. skarżąca wniosła odwołanie od decyzji z dnia [...] października 2014 r., wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji skarżąca zarzuciła brak wyjaśnienia w uzasadnieniu faktycznym, dlaczego nalepki nr 3 na kontrolowanym pojeździe były nieprawidłowe, jak również brak wyjaśnienia czy chodzi o nieprawidłowe wymiary, kolor czy inne uchybienia dotyczące nalepki. Brak uzasadnienia prawnego, które jednoznacznie wskazywałoby, że symbol płomienia na kontrolowanych nalepkach nr 3 był nieprawidłowy. Skarżąca zarzuciła również powołanie w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji błędnej podstawy prawnej oraz przywołanie nieistniejących przepisów (chodzi o rzekomy zapis w dokumencie 1.1.4.2.2, którego w umowie ADR nie ma). Skarżąca zarzuciła również błędne odrzucenie dopuszczalności stosowania nalepek ostrzegawczych wymaganych w innych rodzajach transportu, z uwzględnieniem niewielkich różnic, które nie wpływają na zrozumienie znaczenia nalepki. W ocenie skarżącej umowa ADR nie określa dokładnie wymiarów i kształtu płomienia na nalepce klasy 3 oraz dopuszcza stosowanie odpowiednich wzorów nalepek wymaganych w innych rodzajach transportu, z uwzględnieniem niewielkich różnic, które nie wpływają na zrozumienie znaczenia nalepki. Strona wskazuje także, iż przedmiotowy przewóz nie był wykonywany ani w łańcuchu transporotowym ani na podstawie przepisu 1.1.4.2.1 umowy ADR, dlatego też żadne zapisy w dokumentacji transportowej nie były wymagane. 5. Główny Inspektor Transportu Drogowego (nazywany dalej: "GITD") decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 K.p.a., art. 4, art. 11, art. 59 oraz art. 107 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, przepisów: 1.4.1.1, 1.4.2.2.1 lit. (f), 5.2.2.2.1, 5.2.2.2.2, 5.3.1.4.1, 5.3.1.6.1 załącznika A i B do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 815) oraz lp. 3.4 pkt 2 z do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, po rozpatrzeniu zarzutów odwołania skarżącej utrzymał w całości w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r. GITD stwierdził, że organ pierwszej instancji nie naruszył przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i 77 K.p.a., gdyż prawidłowo zgromadził dowody i dopuścił jako dowód w sprawie wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Nie doszło również do naruszenia art. 107 K.p.a. GITD, powołując się na art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.) oraz art. 68 § 1 K.p.a. uznał, że protokół sporządzony podczas kontroli drogowej spełniał wszystkie wymagania zawarte w przytoczonych powyżej przepisach. Bez znaczenia dla sprawy pozostawały zatem ewentualne niewielkie odstępstwa protokołu kontroli od wzoru określonego w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie kontroli przewozu drogowego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1064). W uzasadnieniu GITD podał, że w myśl art. 4 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do przewozu towarów niebezpiecznych, w tym do środków transportu i urządzeń transportowych, stosuje się odpowiednio ADR, RID lub ADN. Art. 59 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych stanowi, że środki transportu przewożące towary niebezpieczne powinny być przystosowane, wyposażone i oznakowane, zgodnie z ADR, RID lub ADN, z wyłączeniem pojazdów należących do sił zbrojnych wykonujących krajowy przewóz towarów niebezpiecznych. Stosownie do przepisu 1.4.2.2.1 lit. (f) umowy ADR, odpowiednio do zakresu podanego pod 1.4.1, przewoźnik powinien w szczególności upewnić się, że na pojazdach umieszczone zostało wymagane oznakowanie i nalepki ostrzegawcze. Stosownie do treści przepisu 5.3.1.4.1 umowy ADR, nalepki powinny być umieszczone na obu bokach i z tyłu pojazdu. Zgodnie z przepisem 5.2.2.2.1 umowy ADR nalepki powinny odpowiadać wzorom w zakresie koloru, symboli i formatu, pod 5.2.2.2.2. Dopuszcza się również stosowanie odpowiednich wzorów wymaganych w innych rodzajach transportu, z uwzględnieniem niewielkich różnic, wpływają na zrozumienie znaczenia nalepki. W myśl przepisu 5.3.1.6.1 umowy ADR, próżne nieoczyszczone i nieodgazowane pojazdy-cysterny, pojazdy z cysternami odejmowalnymi, pojazdy-baterie, kontenery-cysterny, MEGC, MEMU i cysterny przenośne, a także próżne nieoczyszczone pojazdy i kontenery do przewozu luzem, powinny być nadal zaopatrzone w nalepki wymagane dla ostatniego ładunku. Odnosząc powyższy stan prawny do stanu faktycznego sprawy GITD podał, że w trakcie kontroli stwierdzono, że trzy nalepki klasy 3 umieszczone odpowiednio na bokach cysterny i z tyłu pojazdu, nie odpowiadały wzorom określonym w przepisie 5.2.2.2.2. Ustalenie to potwierdza zgromadzona w sprawie dokumentacja fotograficzna. Z której wynika, że nalepki umieszczone na pojeździe nie odpowiadały wzorowi określonemu w umowie ADR, w zakresie kształtu płomienia. Stosownie do przepisu 5.3.1.7.1 umowy ADR z zastrzeżeniem przepisu 5.3.1.7.2 (b) dotyczącego nalepki dla klasy 7, nalepka powinna odpowiadać wzorowi nalepki wymaganemu dla danych towarów niebezpiecznych w zakresie koloru i symbolu (5.2.2.2). Znajdujący się na nalepkach umieszczonych na kontrolowanym pojeździe symbol - płomień, nie odpowiadał wzorowi symbolu, znajdującemu się na wzorze nalepki nr 3 - materiały ciekłe zapalne. Tym samym organ pierwszej instancji prawidłowo nałożył na stronę karę pieniężną za nadanie lub przewóz towaru niebezpiecznego środkiem transportu, w cysternie, pojeździe-baterii, kontenerze, MEGC lub pojeździe MEMU, niezaopatrzonych w wymagane i prawidłowe oznakowanie, w zakresie nalepki lub nalepek ostrzegawczych. GITD uznał, że bez znaczenia dla odpowiedzialności strony w sprawie pozostawał fakt, czy przewóz wykonywany był w łańcuchu przewozowym oraz czy powinny znaleźć zastosowanie przepisy 1.1.4.2.1 i 1.1.4.2.2 umowy ADR bowiem nalepki umieszczone na kontrolowany pojeździe nie odpowiadały również wzorowi nalepki określonemu w kodeksie IMDG. Na powyższe wskazał sam doradca do bezpieczeństwa w przewozie towarów niebezpiecznych, który wyjaśnił, że nalepki znajdujące się na kontrolowanym pojeździe "wzorem przypominają nalepki używane w transporcie morskim, którego wzór określa Kodeks IMDG". Strona nie wykazała także, iż przed nalepki zgodne są ze wzorami nalepek, wymaganymi w innych rodzajach transportu. 6. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2015 r. na decyzję GITD z dnia [...] marca 2015 r. skarżąca wniosła o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła obrazę prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. oraz przepisu 5.2.2.2.1 Umowy Europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), podtrzymując zarzuty przedstawione w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że Umowa ADR w sposób bardzo szczegółowy określa parametry jakim powinna odpowiadać nalepka ostrzegawcza, lecz ani słowem nie odnosi się do wymiarów czy kształtu płomienia. Określa jedynie, że na nalepce nr 3 ma się znaleźć "płomień", a nie inny symbol. Sam kształt tego symbolu nie ma większego znaczenia, jeżeli jest rozpoznawalny jako "płomień". Dlatego też w innych gałęziach transportu kształt płomienia różni się od tego w umowie ADR. Szczegółowe informację na temat nalepek ostrzegawczych znajdują się w rozdziale 5.2.2.2 umowy ADR. Wymagania dotyczące nalepek ostrzegawczych umieszczanych na pojazdach-cysternach określają przepisy 5.3.1.3 oraz 5.3.1.7.1. Zgodnie z przepisem 5.3.1.7.1 (Wymagania dotyczące nalepek) nalepka powinna: a) mieć wymiary co najmniej 250mm na 250mm; wewnątrz nalepki, w odległości 12,5 mm od jej krawędzi powinna przebiegać linia równoległa do tych krawędzi. W górnej połowie nalepki linia ta powinna mieć taki sam kolor jak kolor symbolu, a w dolnej połowie nalepki powinna mieć taki sam kolor, jak kolor cyfr w dolnym narożu; b) odpowiadać wzorowi nalepki wymaganemu dla danych towarów niebezpiecznych w zakresie koloru i symbolu (patrz 5.2.2.2) oraz c) zawierać numery (oraz literę grupy zgodności dla towarów klasy 1) wymagane pod 5.2.2.2 dla danych towarów niebezpiecznych i odpowiednich wzorów nalepek, zapisane cyframi o wysokości nie mniejszej niż 25 mm. Zdaniem skarżącej organy pierwszej i drugiej instancji, podając podstawę prawną skupili się wyłącznie na zapisie przepisu 5.2.2.2.1. Nie odnieśli się jednak do podpunktów tego przepisu, które określają sprawy techniczne wyglądu nalepek ostrzegawczych, jak również do przepisu 5.3.1.7.1. Tym samym skupienie się przez organy wyłącznie na kształcie płomienia było, w ocenie strony, błędne z punktu merytorycznego i logicznego. 7. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. 8. W piśmie z dnia 15 stycznia 2016 r. skarżąca odniosła się do odpowiedzi organu na skargę, stwierdzając, że żaden z przepisów umowy ADR nie określa dokładnych wymiarów płomienia na nalepce nr 3. Nawet cytowany (tylko w części przez GITD) przepis 5.2.2.2.1 dopuszcza stosowanie odpowiednich wzorów nalepek w innych rodzajach transportu, z uwzględnieniem niewielkich różnic, które nie wpływają na zrozumienie znaczenia nalepki. Jak wskazywano w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, w innych gałęziach transportu kształt płomienia różni się od kształtu określonego w umowie ADR. Dlatego też zakwestionowana nalepka na kontrolowanym pojeździe była prawidłowa. Symbol płomienia, który był lekko pochylony nie wpłynął na jego zrozumienie, skoro sam kontrolujący nazywał go płomieniem. Organ na żadnym etapie postępowania nie wyjaśnił dlaczego ten płomień jest nieprawidłowy: czy dlatego, że jest za wąski, za wysoki, zbyt pochyły. Uważano tylko, że jest zły bo nie jest wierną kopią z obrazka. Zdaniem strony płomień nie musi być wierną kopią, o ile nie wpływa to na jego zrozumienie. Skarżąca podkreśliła, że pojazdy będące własnością jej przedsiębiorstwa były wielokrotnie kontrolowane zarówno w Polsce jak i za granicą i nikt nigdy (poza tą jedną kontrolą) nie zakwestionował tych nalepek. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). 2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. 3. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów, należało ją uwzględnić. 4. Rozstrzygając sporną sprawę należy przeanalizować przede wszystkim właściwe przepisy prawa. Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych przewóz drogowy towarów niebezpiecznych oznacza każde przemieszczenie towarów niebezpiecznych pojazdem po drodze publicznej lub po innych drogach ogólnodostępnych, z uwzględnieniem postojów wymaganych podczas tego przewozu oraz czynności związanych z tym przewozem; Stosownie do art. 2 pkt 8 tej ustawy uczestnikiem przewozu towarów niebezpiecznych są podmioty wymienione w ADR, RID lub ADN lub jednostka wojskowa, prowadzące działalność związaną z przewozem towarów niebezpiecznych. W myśl art. 4 w/w ustawy w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do przewozu towarów niebezpiecznych, w tym do środków transportu i urządzeń transportowych, stosuje się odpowiednio ADR, RID lub ADN. Jak stanowi art. 11 omawianej ustawy obowiązki uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych określają odpowiednio ADR, RID lub ADN oraz przepisy ustawy. W Dziale 1.4 umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), regulującym obowiązki uczestników przewozu w zakresie bezpieczeństwa jako uczestnicy przewozu zostali wskazani- nadawca, przewoźnik, odbiorca, załadowca, pakujący, napełniający, operator kontenera cysterny/cysterny przenośnej oraz rozładowca. Zgodnie z definicjami zawartymi w umowie "Przewóz" oznacza przemieszczanie towarów niebezpiecznych, z uwzględnieniem postojów koniecznych z punktu widzenia warunków transportu oraz z uwzględnieniem okresów wynikających z warunków ruchu drogowego, w których towary niebezpieczne znajdują się w pojazdach, cysternach i kontenerach, przed, podczas i po przemieszczeniu, Określenie "towary niebezpieczne" oznacza takie materiały i przedmioty, których międzynarodowy przewóz drogowy jest zabroniony lub dozwolony pod pewnymi warunkami ustalonymi w załącznikach A i B; Zgodnie z art. 5 umowy ADR przewozy, do których ma zastosowanie niniejsza Umowa, podlegają krajowym lub międzynarodowym przepisom dotyczącym w ogóle ruchu drogowego, międzynarodowego przewozu drogowego i handlu międzynarodowego. Przepis 7.4.1 umowy ADR stanowi, iż towary niebezpieczne mogą być przewożone w cysternach tylko wówczas, gdy w kolumnach (10) lub (12) tabeli A w Dziale 3.2 występuje kod cysterny lub, gdy właściwa władza zezwoliła na taki przewóz zgodnie, z przepisami podanymi pod 6.7.1.3. Przewóz powinien odbywać się zgodnie z przepisami działów 4.2, 4.3, 4.4 lub 4.5. Pojazdy, w tym samochody ciężarowe, pojazdy ciągnące, przyczepy lub naczepy, powinny odpowiadać przepisom działów 9.1, 9.2 i rozdziału 9.7.2 dotyczącym wymaganego pojazdu, zgodnie ze wskazaniem zawartym w kolumnie (14) tabeli A w dziale 3.2. Wzór świadectwa dopuszczenia pojazdów przewożących niektóre towary niebezpieczne został wskazany w przepisie 9.1.3.5 umowy ADR. Rubryka 10 świadectwa dopuszczenia określa towary niebezpieczne dopuszczone do przewozu w pojeździe cysternie. Zgodnie z pkt. 10.2 wzoru świadectwa w przypadku pojazdu-cysterny mogą być przewożone jedynie materiały dopuszczone na podstawie kodu cysterny i przepisów szczególnych podanych w pkt 9 lub mogą być przewożone jedynie następujące materiały (klasa, numer UN oraz - jeżeli to konieczne - grupa pakowania i prawidłowa nazwa przewozowa). Uwaga 5 dotyczy materiałów przypisanych do kodu cysterny podanego w pkt. 9 lub do innego kodu cysterny dopuszczonego na podstawie hierarchii cystern podanej pod 4.3.3.1.2 lub 4.3.4.1.2, z uwzględnieniem mających zastosowanie wymagań szczególnych. Cytowane przepisy są jasne i nie wymagają interpretacji. Wzór dokumentu świadectwa dopuszczenia ma charakter sformalizowany, a zatem podstawowe znaczenie ma prawidłowy sposób wypełnienia poszczególnych rubryk. 5. Dalsze wymagania dotyczą nalepek ostrzegawczych umieszczanych na pojazdach-cysternach określają przepisy 5.3.1.3 oraz 5.3.1.7.1 umowy ADR. Zgodnie z przepisem 5.3.1.7.1 (Wymagania dotyczące nalepek) nalepka powinna: a) mieć wymiary co najmniej 250mm na 250mm; wewnątrz nalepki, w odległości 12,5 mm od jej krawędzi powinna przebiegać linia równoległa do tych krawędzi. W górnej połowie nalepki linia ta powinna mieć taki sam kolor jak kolor symbolu, a w dolnej połowie nalepki powinna mieć taki sam kolor, jak kolor cyfr w dolnym narożu; b) odpowiadać wzorowi nalepki wymaganemu dla danych towarów niebezpiecznych w zakresie koloru i symbolu (patrz 5.2.2.2) oraz c) zawierać numery (oraz literę grupy zgodności dla towarów klasy 1) wymagane pod 5.2.2.2 dla danych towarów niebezpiecznych i odpowiednich wzorów nalepek, zapisane cyframi o wysokości nie mniejszej niż 25 mm. Stosownie do treści przepisu 1.4.2.2.1 lit. (f) umowy ADR, odpowiednio do zakresu podanego pod 1.4.1, przewoźnik powinien w szczególności upewnić się, że na pojazdach umieszczone zostało wymagane oznakowanie i nalepki ostrzegawcze. Zgodnie z przepisem 5.2.2.2.1 umowy ADR nalepki powinny spełniać podane poniżej oraz odpowiadać wzorom w zakresie koloru, symboli i formatu, pod 5.2.2.2.2. Dopuszcza się również stosowanie odpowiednich wzorów wymaganych w innych rodzajach transportu, z uwzględnieniem niewielkich różnic, wpływają na zrozumienie znaczenia nalepki. W myśl przepisu 5.2.2.2.2 umowy ADR - Wzory nalepek ostrzegawczych, ciekłe zapalne, powinny być oznaczone za pomocą przedstawionych w umowie wzorów ostrzegawczych. Materiały ciekłe zapalne Symbol (płomień): czarny lub biały; tło czerwone; cyfra "3" w dolnym narożu. Stosownie do treści przepisu 5.3.1.4.1 umowy ADR, nalepki powinny być umieszczone na obu bokach i z tyłu pojazdu. 6. Zgodnie z protokołem kontroli zawartym w aktach sprawy, w trakcie kontroli pracownicy organu I instancji stwierdzili, że trzy nalepki klasy 3 umieszczone odpowiednio na bokach cysterny i z tyłu pojazdu, nie odpowiadały wzorom określonym w przepisie 5.2.2.2.2. Powyższe ma potwierdzać zgromadzona w sprawie dokumentacja fotograficzna. Wg. organu I i II instancji wynika z niej, iż nalepki umieszczone na pojeździe nie odpowiadały worowi określonemu w umowie ADR, w zakresie kształtu płomienia. To jest znajdujący się na nalepkach umieszczonych na kontrolowanym pojeździe symbol - płomień nie odpowiadał wzorowi symbolu znajdującemu się na wskazanym wzorze nalepki nr 3 - materiały ciekłe zapalne. Tym samym wg. organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo nałożył na stronę karę pieniężną za nadanie lub przewóz towaru niebezpiecznego środkiem transportu, w cysternie, pojeździe-baterii, kontenerze, MEGC lub pojeździe MEMU, niezaopatrzonych w wymagane i prawidłowe oznakowanie, w zakresie nalepki lub nalepek ostrzegawczych. 7. Analizując stosowne przepisy, tj. wzory określone w przepisie 5.2.2.2.2 umowy ADR oraz zgromadzoną w sprawie dokumentację fotograficzną, w ocenie Sądu, nalepka nr 3 oznaczająca materiały ciekłe zapalne zgodnie z opisem powinna mieć symbol (płomień): czarny lub biały. Symbol płomienia umieszczony na naczepie kontrolowanego pojazdu jest w kolorze czarnym i niewątpliwie przedstawia płomień. Kształt płomienia odbiega co prawda minimalne wyglądem, od symbolu płomienia zawartego w Umowie ADR, ale nadal jest to symbol przedstawiający to samo czyli płomień i mający takie samo znaczenie. Sąd podziela stanowisko skarżącej, że ideą nalepek ostrzegawczych (jak sama nazwa wskazuje) jest ostrzeganie innych użytkowników dróg, przed niebezpieczeństwem stwarzanym przez towar niebezpieczny i informowanie w sposób wizualny służby ratunkowe o rodzaju zagrożenia. To czy płomień jest lekko pochylony czy nie, nie zmienia postaci rzeczy, że na nalepce jest przedstawiony symbol płomienia. W ocenie Sądu, niewielkie odstępstwa od wzoru nalepki wskazanego w przepisie 5.2.2.2.1. umowy ADR są przez prawo dopuszczalne. Wynika to z treści samej umowy ADR. Dowodem na to, że nalepka umieszczana na jednostce transportowej nie musi być wierną kopią, jest drugie zdanie w przepisie 5.2.2.2.1 umowy ADR, które brzmi: "Dopuszcza się również stosowanie odpowiednich wzorów nalepek wymaganych w innych rodzajach transportu, z uwzględnieniem niewielkich różnic, które nie wpływają na zrozumienie znaczenia nalepki". Wzór nalepek ostrzegawczych umieszczonych na naczepie kontrolującego, wzorem przypominają nalepki używane w transporcie morskim, których wzór określa Kodeks IMDG. W ocenie Sądu, w świetle powyższego przepisu 5.2.2.2.1. umowy ADR błędne było odrzucenie dopuszczalności stosowania nalepek ostrzegawczych wymaganych w innych rodzajach transportu, z uwzględnieniem niewielkich różnic, które nie wpływają na zrozumienie znaczenia nalepki, tak jak to w tej sprawie uczyniły organy I i II instancji. Sąd podziela również stanowisko skarżącej zawarte w piśmie z dnia 15 stycznia 2016 r., w którym skarżąca odniosła się do odpowiedzi organu na skargę, stwierdzając, że żaden z przepisów umowy ADR nie określa dokładnych wymiarów płomienia na nalepce nr 3. Nawet cytowany (tylko w części przez GITD) przepis 5.2.2.2.1 dopuszcza stosowanie odpowiednich wzorów nalepek w innych rodzajach transportu, z uwzględnieniem niewielkich różnic, które nie wpływają na zrozumienie znaczenia nalepki. Jak wskazywano w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, w innych gałęziach transportu kształt płomienia różni się od kształtu określonego w umowie ADR. W ocenie Sądu symbol płomienia, który był lekko pochylony nie wpłynął na jego zrozumienie, skoro sam organ nazywał go płomieniem. Organ na żadnym etapie postępowania nie wyjaśnił dlaczego ten płomień jest nieprawidłowy: czy dlatego, że jest za wąski, za szeroki, za wysoki, czy też zbyt pochyły. Uznano go za nieprawidłowy jedynie dlatego, że nie jest idealną kopią z wzoru określonego w przepisie 5.2.2.2.2 umowy ADR, rysunek nr 3 – materiały ciekłe zapalne. 7. Zdaniem Sądu, skoro wzór zastosowany przez skarżącą był dopuszczalny w świetle art. 5.2.2.2.1 umowy ADR, organ niezasadnie zastosował w sprawie art. 107 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych oraz dokonał nieprawidłowej subsumpcji przepisów 5.2.2.2.1 i 5.2.2.2.2 umowy ADR, przez co niezasadnie nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 600 złotych. 8. Rozpatrując sprawę ponownie organ zastosuje się do oceny prawnej oraz wskazań zawartych w wyroku. 9. Z tych wszystkich względów należało uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia prawa materialnego, mający wpływ na wynik sprawy i skutkujący jej uchyleniem na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.