VI SA/Wa 1531/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2008 r sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. działając na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust.1 ustawy z dnia 19 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) oraz art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpoznaniu odwołania złożonego przez S. P. od decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. wydanej przez działającego z upoważnienia Starosty S. - Kierownika Wydziału Komunikacji - cofającej S. P. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. A, B, C, D, B+E, C+E, D+E prawa jazdy nr [...], wydanego dnia [...] października 2002 r. przez Starostę S. - postanowiło utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzje obydwu organów zapadły w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne : W dniu [...] maja 2005 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. wystąpił z wnioskiem Nr [...] do Starosty S. o wszczęcie postępowania w sprawie skierowania S. P. na badania lekarskie. Do wniosku dołączono opinię sądowo-psychiatryczną. W uzasadnieniu wniosku Prokurator odwołując się do powyższej opinii podał, iż u S. P. rozpoznano zmiany chorobowe, które mają wpływ na jego zachowanie i zdolność do posiadania uprawnień do prowadzenia pojazdów bez jakichkolwiek ograniczeń. Na wniosek Prokuratora w dniu [...] maja 2005 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie skierowania S. P. na badania lekarskie w celu stwierdzenia braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W dniu [...] czerwca 2005 r. do Starostwa Powiatowego w S. wpłynęły wyjaśnienia S. P. w których stwierdził, że posiada aktualne badania lekarskie o zdolności do prowadzenia pojazdów wydane w dniu [...] stycznia 2005 r. ważne do stycznia 2007 r. Podniósł, iż wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. nie jest zasadny. Do wyjaśnień została dołączona kopia orzeczenia lekarskiego [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. Na podstawie art.122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz zgromadzonego materiału dowodowego została wydana w dniu [...] 2005 r. decyzja o skierowaniu S. P. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Od powyższej decyzji S. P. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Wskazał, że zgodnie z art.122 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, badaniom lekarskim podlega raz na pięć lat, a wymagane prawem badania lekarskie przeszedł w bieżącym roku (kopia badań złożona została w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego w S). Podniósł, że w czasie 27 letniej pracy na stanowisku kierowcy nie spowodował żadnego wypadku drogowego, ani zagrożenia w ruchu drogowym. Jego zdaniem nie zaistniały przesłanki do ponownego, w okresie kilku miesięcy, skierowania na badania lekarskie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] września 2005 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje Starosty S. Zdaniem Kolegium Odwoławczego między [...] stycznia 2005 r. (data wydania orzeczenia lekarskiego), a [...] marca 2005 r. (datą wydania opinii sądowo-psychiatrycznej) upłynął taki okres czasu, w którym mogła zaistnieć zmiana w stanie zdrowia S. P. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. S. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2006 r. po rozpatrzeniu sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddalił skargę. W uzasadnieniu powyższego wyroku sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Poczynione przez organ zarówno I, jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez te organy ocena materiału w świetle zastosowanych przepisów powołanej ustawy nie budzi zastrzeżeń. Starostwo Powiatowe w S. po otrzymaniu prawomocnego wyroku WSA w Warszawie w dniu [...] marca 2007 r. jeszcze raz wezwało S. P. do złożenia badań lekarskich, na które był skierowany decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...]. Przy piśmie z dnia [...] marca 2007 r. S. P. przesłał organowi: orzeczenie psychologiczne nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. wydane przez psychologa uprawnionego do badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu z Pracowni Psychologicznej w S. stwierdzające brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, zaświadczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. wydane przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób kierujących pojazdami z Ośrodka Medycyny Pracy Sp. z o. o. Przychodnia Lekarska [...] stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, zaświadczenie od pracodawcy - Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej w S. dnia [...] stycznia 2007 r. Zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. organ I instancji poinformował S. P. o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Ponadto organ poinformował go o możliwości skorzystania z prawa składania dodatkowych wyjaśnień i dokumentów oraz zapoznania się z aktami sprawy. Na podstawie tak zgromadzonego materiału dowodowego działający z upoważnienia Starosty S. Kierownik Wydziału Komunikacji decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. cofnął S. P. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. "A, B, C, D, B+E, C+E, D+E prawa jazdy nr [...]. Od powyższej decyzji odwołanie złożył S. P. podnosząc, iż decyzja organu I instancji jest bezzasadna. Jego zdaniem wymagane badania zostały przedstawione w toku postępowania i odwołujący uznał, że wykonywanie tych samych badań w innym ośrodku medycyny pracy jest bezcelowe, a sprawa spowodowana jest osobistym urazem prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. w stosunku do jego osoby. Nie znajdując podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji organ I instancji przekazał powyższe odwołanie wraz z aktami sprawy przy piśmie z dnia [...] maja 2007 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po zapoznaniu się z odwołaniem oraz aktami sprawy decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący podniósł, iż decyzja ta została wydana na podstawie procesu administracyjnego, zapoczątkowanego pismem z s. prokuratury rejonowej. Pismo to prokurator wystosował do Starosty S. kierując się wyłącznie osobistymi uprzedzeniami do osoby skarżącego, bez podstaw prawnych. Przedmiotowe pismo nie powinno więc być brane pod uwagę przez Starostę S. W żadnym zaś wypadku nie powinno posłużyć jako podstawa do wszczęcia postępowania. Ponadto zaskarżana decyzja SKO w S. wydana została z naruszeniem przepisów prawa tj. § 10 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami mówi, które stanowi, iż uprawniony lekarz na podstawie badania lekarskiego wydaje orzeczenie lekarskie stwierdzające brak lub istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Skarżący podniósł, że [...] stycznia 2007 r. poddał się badaniom okresowym w Ośrodku Medycyny Pracy. Badania te przeszedł pozytywnie i ich wyniki ważne są do dnia 4 stycznia 2012 r. Zdaniem skarżącego Starosta S. nie miał żadnych podstaw do cofnięcia uprawnień, a SKO w S. powinno decyzję powyższą unieważnić. W związku z powyższymi faktami podkreślił, że jego skarga jest w pełni zasadna. Dodatkowo nadmienił, że w ciągu 31 lat pracy, jako zawodowy kierowca, nie spowodował wypadku ani kolizji, nie nałożono na niego żadnego mandatu oraz nie stracił ani jednego punktu karnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując w pełni argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności czy celowości rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej zwana p.p.s.a.). Badając w ten sposób zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2007 r. Sąd uznał, że nie naruszają one prawa. Zatem skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 140 ust. 1 pkt 1 i 4 lit b ustawy Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, a także w przypadku niepoddania się badaniu lekarskiemu w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3-5 tej ustawy. Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący S. P. nie poddał się badaniom lekarskim w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami kat. A, B, C, D, B+E, C+E, D+E, na które to badania został skierowany decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. wydaną przez działającego z upoważnienia Starosty S. Kierownika Wydziału Komunikacji. Art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W myśl art. 123 ustawy Prawo o ruchu drogowym minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, uwzględniając zróżnicowane wymagania zdrowotne oraz konieczność przyjęcia obiektywnych i niezbędnych kryteriów oceny stanu zdrowia, określi w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki i tryb: • kierowania na badania lekarskie i ich przeprowadzania w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami; • wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami; • odwoływania się od orzeczeń lekarskich; • uzyskiwania uprawnień przez lekarzy przeprowadzających badania lekarskie; • zakres badań lekarskich; • dodatkowe kwalifikacje lekarzy przeprowadzających badania lekarskie; • sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi oraz wzory stosowanych dokumentów; • maksymalne stawki opłat za badania lekarskie. Na podstawie wyżej wymienionej delegacji ustawowej zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15). Jak wynika z § 9 tego rozporządzenia badania lekarskie osób wymienionych w art. 122 ust. 1 pkt 2-5 ustawy - Prawo o ruchu drogowym przeprowadza się w wojewódzkich ośrodkach medycyny pracy. Żądanie organów administracji do przeprowadzenia badań lekarskich w wojewódzkich ośrodkach medycyny pracy wynika zatem z przepisów stanowionych -powszechnie obowiązujących i nie jest uzależnione od uznania administracyjnego. Zdaniem sądu stwierdzić należy, iż powyższych wymogów nie spełniają zaświadczenia lekarskie przedłożone przez skarżącego S. P. Zważywszy powyższe Sąd uznał, że zarzuty skargi są nieuzasadnione, a zaskarżone decyzje nie naruszają prawa, zatem działając na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę.