VI SA/Wa 1534/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant ref. staż. Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji skargę oddala VI SA/Wa 1534/14 Uzasadnienie Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 168 § 2, art. 169 § 1, art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), art. 2 ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm.), utrzymał w mocy swoje postanowienie nr [...] z dnia [...] września 2013 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek G. sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwana dalej "skarżącą") z dnia [...] czerwca 2013 r. o wydanie - na podstawie art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - decyzji rozstrzygającej, czy udostępniana użytkownikom w Internecie "elektroniczna gra typu sloty (jednoręki bandyta)", jest grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Do wydania niniejszych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] czerwca 2013 r. do Ministra Finansów wpłynął wniosek skarżącej o wydanie - na podstawie art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - decyzji rozstrzygającej, czy udostępniana użytkownikom w Internecie "elektroniczna gra typu sloty (jednoręki bandyta)", jest grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. We wniosku wskazano, że "spółka zamierza udostępniać użytkownikom możliwość korzystania w Internecie z elektronicznej gry typu sloty(jednoręki bandyta), w której gracz dąży do uzyskania zestawu co najmniej trzech identycznych symboli, za co, w zależności od przeznaczonej ilości wirtualnych punktów uzyskuje określoną liczbę takich samych punktów (...)". Ponadto w sposób syntetyczny przedstawiła ogólne zasady na jakich użytkownik serwisów, w ramach których gra będzie udostępniana, uzyskiwać będzie punkty umożliwiające wzięcie udziału w grze, oraz na jakich zasadach punkty te będą mogły być wykorzystywane. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżąca dokonała oceny proponowanej gry w kontekście obowiązujących przepisów ustawy o grach hazardowych wskazując w konkluzji, że "gra on-line S." nie jest grą hazardową w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Minister Finansów wezwał skarżącą, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej, do uzupełnienia przedmiotowego wniosku, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania poprzez przedłożenie: szczegółowego opisu planowanego przedsięwzięcia (przykładowo w formie regulaminu), zawierającego w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody i sposób wyłaniania zwycięzców oraz informację, czyją własnością są urządzenia wykorzystywane do tych gier, jak i opinii technicznej oprogramowania, dotyczącej elektronicznej gry typu sloty (jednoręki bandyta), przeprowadzonego przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Niniejsze wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] września 2013 r. W dniu [...] września 2013 r. nadane zostało pismo stanowiące uzupełnienie wniosku o wydanie decyzji rozstrzygającej. Skarżąca wskazała, iż planowane przedsięwzięcie polegać będzie na stworzeniu gry, "tj. napisaniu kodu źródłowego oraz stworzeniu grafiki i napisaniu muzyki a następnie na dystrybucji Gry w ramach serwisów internetowych prowadzonych przez inne podmioty. Z tego względu - jak wskazała w przedmiotowym uzupełnieniu wniosku skarżąca nie jest w stanie przedstawić szczegółowego opisu planowanego przedsięwzięcia w modelu licencjonowania gdyż po pierwsze - nie wiadomo obecnie, którym podmiotom zostanie przedstawiona oferta licencjonowania gry, ani które z nich zgodzą się na nabycie licencji i udostępnianie Gry swoim klientom. Ponadto podkreśliła, że nie ma wpływu na treść regulaminów serwisów internetowych prowadzonych przez osoby trzecie". Jednocześnie skarżąca wskazała, iż "w przypadku zawarcia umowy licencyjnej, na podstawie- której Gra będzie udostępniana innym podmiotom, jej postanowienia będą określały następujące zasady prowadzenia Gry: 1. Gracz otrzymuje darmowe punkty zwane Kredytami. 2. Gracz grający w grę może wygrywać więcej punktów. 3. Wraz ze wzrostem ilości punktów wzrasta tzw. XP gracza, czyli jego poziom doświadczenia, wizualizowany jako cyferka przy fotografii gracza. 4. Gracz może zwiększyć stawki, na które gra, może też obniżyć stawki. 5. Gra nie pozwala przegrać, grać można zawsze bez dokupowania Kredytów. 6. Co jakiś czas (np. co godzinę) gracz otrzymuje darmowe Kredyty. Może ich użyć do podniesienia stawki o jaką gra. 7. Gracz nie otrzymuje żadnych nagród, gra się wyłącznie w celu zwiększenia swojego doświadczenia XP, dla własnej satysfakcji i możliwości pochwalenia się przyjaciołom. 8. Gra będzie dostępna przez Internet. Gracze grają na własnych komputerach. 9. Gra ma charakter wyłącznie rozrywkowy, tak jak wszystkie inne gry dostępne w licznych serwisach społecznościowych". Strona wskazała ponadto, iż gra w zamierzeniu jest grą komputerową on-line, udostępniana będzie w internecie, urządzenia wykorzystywane do gry stanowić więc będą własność graczy. Ze względu na charakter gry (udostępnianie w internecie), wskazanie czyją własnością będą serwery komputerowe może nie być możliwe również po jej udostępnieniu. Skarżąca wskazała przy tym na funkcjonujący obecnie system udostępniana treści w internecie, poinformowała też o swym założeniu, iż zasoby internetowe "niezbędne do uruchomienia serwerów gier zostaną ulokowane w internetowej chmurze w infrastrukturze jednej z kluczowych spółek hostingowych działających w USA". Ponadto odnośnie wymogu przedstawienia opinii technicznej oprogramowania dotyczącego "elektronicznej gry typu sloty (jednoręki bandyta)", skarżąca oceniła je jako "pozbawione podstawy prawnej", przedstawiając przy tym uzasadnienie swego stanowiska. Jednocześnie skarżąca załączyła "Regulamin świadczenia usług" określający, zgodnie z pkt I ppkt 1.1, zasady korzystania przez użytkowników indywidualnych z usług interaktywnych świadczonych przez usługodawcę za pomocą serwisu internetowego usługodawcy. W pkt X regulaminu ujęte zostały "Zasady organizacji gry elektronicznej S.". Mając na uwadze powyższy stan faktyczny, Minister Finansów w dniu [...] września 2013 r. wydał postanowienie nr [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2013 r., wskazując, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych wniosku. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła następnie zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie: 1) art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych poprzez niewydanie decyzji rozstrzygającej, czy udostępniana użytkownikom w Internecie elektroniczna gra typu sloty(jednoręki bandyta) jest grą na automatach w rozumieniu ustawy pomimo złożenia przez skarżącą wniosku spełniającego wymogi przewidziane w ustawie i zobowiązującego Ministra Finansów do wydania ww. decyzji; 2) art. 2 ust 7 ww. ustawy poprzez uznanie, że spółka jest zobowiązana na podstawie tego przepisu do przedstawienia opinii technicznej oprogramowania dotyczącego będącej przedmiotem wniosku gry elektronicznej oraz że znajdujący się w złożonym przez spółkę wniosku opis planowanego przez spółkę przedsięwzięcia oraz załączony do wniosku regulamin nie spełniają wymogów opisu planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia w rozumieniu cytowanego przepisu; 3) art. 168 § 2 w zw. z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że złożony przez spółkę wniosek nie spełnia wymogów przewidzianych w ustawie o grach hazardowych i w konsekwencji pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Uzasadniając swoje zażalenie skarżąca wskazała, że żądanie organu dotyczące uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie opinii technicznej oprogramowania dotyczącego gry elektronicznej jest pozbawione podstawy prawnej. Jej zdaniem podstawą taką nie może być w szczególności art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych, który stanowi o obowiązku dołączenia do wniosku o wydanie decyzji rozstrzygającej czy gra jest grą na automacie w rozumieniu ustawy badania technicznego danego automatu, przeprowadzonego przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty poprzez przyjęcie do rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. o rozstrzygnięcie o charakterze gier na urządzeniach skarżącej. Minister Finansów rozpoznając zażalenie stwierdził, ze nie zasługuje ono na uwzględnienie. Organ wskazał, że skarżąca w sprawie niniejszej wniosła o rozstrzygnięcie w drodze decyzji, czy udostępniana użytkownikom w Internecie "elektroniczna gra typu sloty(jednoręki bandyta)", jest grą na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Wobec powyższego przepisy tej ustawy mają charakter rozstrzygający i wiążący dla rozstrzygnięcia wniosku. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. Stosownie do art. 2 ust. 7 ww. ustawy, do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6, należy załączyć opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia, zawierający w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców oraz, w przypadku gry na automatach, badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Stosownie do art. 8 ustawy o grach hazardowych, do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), chyba że ustawa stanowi inaczej. Wobec braku odmiennych regulacji w ustawie o grach hazardowych w niniejszej sprawie znalazły zastosowanie odpowiednie przepisy Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu, a także czynić zadość wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie. W świetle powyższych wyjaśnień, Minister Finansów wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, poprzez przedłożenie: 1. szczegółowego opisu planowanego przedsięwzięcia (przykładowo w formie regulaminu) zawierającego w szczególności zasady jego urządzania, (w tym czy gracz będzie miał możliwość rozgrywania kolejnych gier w zamian za punkty uzyskane w grze oraz czy będą jakieś ograniczenia w dostępie do tych gier) przewidywane nagrody i sposób wyłania zwycięzców, jak też wskazania czyją własnością są urządzenia wykorzystywane do tych gier, 2. opinii technicznej oprogramowania dotyczącego elektronicznej gry typu sloty (jednoręki bandyta), przeprowadzonego przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych i innych urządzeń do gier. Zdaniem organu, skarżąca we wskazanym terminie braków nie uzupełniła. W związku z tym, stosownie do treści art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych, Minister Finansów zobligowany był pozostawić jej wniosek bez rozpatrzenia. Minister Finansów odnosząc się do zarzutu skarżącej w zakresie naruszenia art. 2 ust. 6 i 7 ustawy o grach hazardowych, wyjaśnił, że skarżąca w swoim wniosku zwróciła się o rozstrzygnięcie czy przedstawione przedsięwzięcie jest grą na automacie. Zatem wniosek ten winien być rozpoznawany w świetle wymogów stawianych przez przepis art. 2 ust. 7, zgodnie z którym do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6, należy załączyć opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia, zawierający w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców oraz, w przypadku gry na automatach, badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. W ocenie Ministra Finansów, to nie zewnętrzne cechy przesądzają o tym czy dane urządzenie jest automatem do gier, choć mogą na nie wskazywać (hopper, wrzutnik monet, itp.), a oprogramowanie, dzięki któremu można stwierdzić czy gra ma charakter losowy i w związku z tym czy jest urządzana na automacie. Zdaniem Ministra Finansów, literalna wykładnia art. 2 ust. 7 w zw. z art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych prowadzi do wniosku, że wymóg określony w art. 2 ust. 7 ustawy, zobowiązujący wnioskodawcę do przedłożenia badania technicznego dotyczy jedynie automatów do gier podlegających przepisom ustawy o grach hazardowych. W ocenie organu, proponowana wykładnia prowadzi do nielogicznego wniosku, że o tym, czy dana gra jest grą na automacie w rozumieniu ustawy przesądzałby sam fakt przedłożenia przez wnioskodawcę badania technicznego, bądź nieprzedłożenia takiego badania. Powyższe czyniłoby więc bezprzedmiotowym prowadzenie przez Ministra Finansów postępowania dowodowego i samo rozstrzyganie, czy dana gra jest grą na automacie w rozumieniu ustawy. Z takim rozumowaniem nie sposób się zgodzić - to właśnie badanie techniczne w zasadniczym stopniu pozwoli na rozstrzygnięcie przez Ministra Finansów, czy dana gra jest grą na automacie. Organ stanął na stanowisku, zgodnie z którym przepis ten należy oceniać, jako chroniący interesy podmiotów przed uznaniowością administracyjną. W przypadku braku badania technicznego organowi, można by stawiać zarzut, że orzeka o charakterze gry nie posiadając ku temu wystarczającej wiedzy specjalistycznej. Minister Finansów odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych poprzez uznanie że znajdujący się we wniosku opis planowanego przedsięwzięcia oraz załączony do wniosku regulamin nie spełniają wymogów opisu planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia w rozumieniu ww. przepisu, zwrócił uwagę, że wezwaniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. organ wystąpił również o przedłożenie szczegółowego opisu planowanego przedsięwzięcia (przykładowo w formie regulaminu), określającego w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców. W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżący wskazał, że planowane przedsięwzięcie polegać będzie na stworzeniu gry, tj. napisaniu kodu źródłowego oraz stworzeniu grafiki i napisaniu muzyki, a następnie na dystrybucji gry w ramach serwisów internetowych prowadzonych przez inne podmioty. Skarżąca podniosła, że nie ma możliwości przewidzenia szczegółowego opisu planowanego przedsięwzięcia w modelu licencjonowania, z uwagi na nieznany obecnie krąg podmiotów, którym zostanie przedstawiona oferta licencjonowania (jak i tych, które zgodzą się na nabycie licencji i udostępnianie gry klientom), jak również z uwagi na brak wpływu na treść regulaminów serwisów internetowych prowadzonych przez osoby trzecie. Dlatego też skarżąca zakreśliła jedynie w sposób ogólny zasady prowadzenia gry w przypadku zawarcia umowy licencyjnej. Zasady te ujęte zostały w piśmie z dnia [...] września 2013 r. oraz w pkt X "Regulaminu świadczenia usług". Punkt I ppkt 1.10 przedmiotowego regulaminu zastrzega, że "usługodawca zastrzega sobie prawo do wycofania lub modyfikacji gier lub opcji Serwisu ze względów natury prawnej lub technicznej (...)". Powyższe informacje, w ocenie Ministra Finansów, nie pozwalają na przyjęcie, że przedstawione zasady ogólne czynią zadość wymogowi przedstawienia szczegółowego opisu planowanego przedsięwzięcia zawierającego w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody i sposób wyłaniania zwycięzców, w oparciu o które Minister Finansów posiadałby kompetencję do rozstrzygnięcia w drodze decyzji, czy gra posiadająca cechy wymienione w art. 2 ust. 1-5 ustawy o grach hazardowych, jest grą na automacie w rozumieniu ustawy. Organ wyjaśnił, że decyzja przewidziana w art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych, tj. rozstrzygnięcie czy gra posiadająca cechy wymienione w art. 2 ust. 1-5 ww. ustawy jest m.in. grą na automacie, odnosi się do konkretnego, planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia, przepis ten nie daje możliwości rozstrzygnięć in abstracto co do mechanizmów, modeli mogących znaleźć zastępcze zastosowanie do zbliżonych przedsięwzięć. W związku z powyższym, w świetle przedstawionych przez skarżącą informacji i dokumentów przedłożonych w uzupełnieniu wniosku organ stwierdził, iż również wymóg przedłożenia szczegółowego opisu gry nie został spełniony, co również obligowało organ do pozostawienia wniosku strony bez rozpatrzenia. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania: 1. art. 169 § 1 w zw. z art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych poprzez uznanie, że wniosek nie spełnia wymogów przewidzianych w w/w ustawie i w konsekwencji pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia; 2. art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych poprzez nieuwzględnienie możliwości przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, a w konsekwencji pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia w szczególności z uwagi na brak wymaganych w sprawie wiadomości specjalnych; 3. art. 120 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych poprzez żądanie od skarżącej spełnienia wymogów formalnych wniosku, o którym mowa w art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych, które nie mają podstawy w przepisach prawa; II. naruszenie przepisów prawa materialnego: 1. art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych poprzez niewydanie decyzji rozstrzygającej, czy gra jest grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych pomimo złożenia przez skarżącą wniosku; 2. art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że skarżąca jest zobowiązana na podstawie tego przepisu do przedstawienia opinii technicznej oprogramowania dotyczącego gry oraz że zawarty we wniosku opis gry wraz z załączonym do wniosku regulaminem nie spełniają wymogu przedstawienia; opisu planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia w rozumieniu przedmiotowego przepisu. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie postanowień Ministra Finansów obu instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, p 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czynność bądź będzie akt z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższych rozstrzygnięć. Ponadto, co wymaga podkreślenia Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 lipca 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012r. p 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] września 2013 roku nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 roku, którym utrzymał on w mocy swoje poprzednie postanowienie z dnia [...] września 2013 roku pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek skarżącej o wydanie na podstawie art.2 ust 6 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych decyzji rozstrzygającej, czy udostępniona użytkownikom w Internecie "elektroniczna gra typu sloty (jednoręki bandyta)" jest grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Pozostawienie wniosku skarżącej bez rozpatrzenia nastąpiło na podstawie art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art.8 ustawy o grach hazardowych. Organ uznał bowiem, że skarżąca mimo wyznaczenia jej 7 dniowego terminu na uzupełnienie złożonego wniosku wraz z odpowiednim pouczeniem nie usunęła wskazanych w wezwaniu braków, co nie pozwala na nadanie sprawie dalszego biegu. Treścią wniosku skarżącej skierowanego do Ministra Finansów było wydanie przez ten organ decyzji na podstawie art. 2 ust 6 ustawy o grach hazardowych o charakterze udostępnionej użytkownikom w Internecie "elektronicznej gry typu sloty (jednoręki bandyta)", czy jest ona grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. W takim przypadku w myśl art. 2 ust 7 ustawy o grach hazardowych do wniosku strona winna dołączyć opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia zawierający w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców oraz badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą uprawnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Według oceny urzędu opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia i badanie techniczne automatu są wymogami ustalonymi w przepisach szczególnych co do podania strony zgodnie z art.168 § 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych. Wobec tego, że zdaniem organu, wniosek strony z dnia [...] czerwca 2013 roku zawierał braki w powyższym zakresie, Minister Finansów zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych wezwał skarżącą do ich usunięcia w terminie 7 dni z pouczeniem, że niespełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Wobec tego, że skarżąca nie złożyła badania technicznego automatu zaś przedstawiony opis przez skarżącą organ uznał za mało szczegółowy dla wydania decyzji, wniosek strony został pozostawiony przez Ministra Finansów bez rozpatrzenia stosownie do art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art.8 ustawy o grach hazardowych. W skardze na postanowienie z dnia [...] lutego 2014 roku strona podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania jak również prawa materialnego. Według jej oceny złożony przez nią wniosek spełniał wymogi przewidziane w ustawie o grach hazardowych a zatem organ winien wydać decyzję rozstrzygającą o charakterze gry na automacie zamiast błędnego, w jej mniemaniu, pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Dodatkowo skarżąca wskazała na brak podstawy prawnej do żądania od niej przedstawienia opinii technicznej oprogramowania dotyczącego opisanej we wniosku gdy. Zdaniem strony, skoro w sprawie były wymagane wiadomości specjalne organ powinien przeprowadzić dowód z opinii biegłego i rozstrzygnąć merytorycznie sprawę tymczasem wydał rozstrzygnięcie formalne o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Zarzuty skargi w przeważającej części nie zasługują na uwzględnienie. Ustosunkowując się do zarzutu strony odnośnie naruszenia art. 2 ust. 6 i 2 ust. 7 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych należy wskazać, że bezspornym jest, że wystąpiła ona do Ministra Finansów z wnioskiem w trybie art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych. Przepis ten stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1- 5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. We wniosku z dnia [...] czerwca 2013 roku strona wskazała, że domaga się wydania decyzji rozstrzygającej czy gra jest grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, która w art. 2 ust.3 i art. 2 ust.5 definiuje to pojęcie. Treść żądania strony determinowała dalsze postępowanie Ministra Finansów, albowiem zgodnie z art. 2 ust.7 w/w ustawy do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w art.2 ust. 6 ustawy należy załączyć m.in. – w przypadku gry na automatach – badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą uprawnioną do badań technicznych i automatów i urządzeń do gier. W związku z tym, że "elektroniczna gra typu sloty (jednoręki bandyta)" ma być udostępniona w internecie zasadnie zdaniem sądu organ wezwał stronę do przedłożenia badania technicznego oprogramowania, albowiem każde urządzenie, które posiada dostęp do Internetu (komputer, tablet, smartphone) może być, po uprzednim uruchomieniu stosownego oprogramowania uznane za automat do gier. W niniejszej sprawie nie liczą się cechy zewnętrzne urządzenia, ale oprogramowanie, dzięki któremu można stwierdzić, czy gra ma charakter losowy i w związku z czym jest urządzana na automacie. Skoro ustawa nakłada na stronę obowiązek dołączenia do wniosku badania technicznego automatu, to niezłożenie pomimo wezwania organu stanowi brak formalny uzasadniający pozostawienie wniosku strony bez rozpatrzenia ( art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej). W tym przypadku organ nie miał obowiązku kontynuować postępowania i dopuścić dowód z opinii biegłego. Jeżeli zaś chodzi o złożenie opisu planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia to Sąd stanął na stanowisku, iż strona wywiązała się z tego obowiązku. Przepis art. 2 ust.7 ustawy o grach hazardowych nie wymaga, że opis ma być szczegółowy tak jak podnosi to organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tym przypadku wymóg został przez stronę spełniony a rzeczą organu była merytoryczna ocena podanego we wniosku opisu gry oraz złożonego Regulaminu. Niemniej jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, albowiem nieprzedłożenie badania technicznego oprogramowania zasadnie spowodował w świetle przepisów prawa pozostawienie wniosku strony bez rozpatrzenia. Reasumując Sąd nie dopatrzył się podnoszonych przez stronę w skardze naruszeń i z tych względów na mocy art. 151 ppsa orzekł jej oddalenia.