VI SA/Wa 1536/04

WyrokWSA w Warszawie2005-04-13

Skład orzekający: Sędzia WSA, Anna Młynarczyk - Zalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niezgodność z Konstytucją przepisu Prawa o adwokaturze, stanowiącego podstawę uchwały odmawiającej przyjęcia na aplikację adwokacką, stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i uchylenia uchwały?
Ratio decidendi
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niezgodność z Konstytucją przepisu Prawa o adwokaturze, który stanowił podstawę uchwały odmawiającej przyjęcia na aplikację adwokacką, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny, stwierdzając naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, zobowiązany jest do uchylenia uchwały opartej na niekonstytucyjnym przepisie.
Stan faktyczny
Skarżąca M.P. wniosła skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej odmawiającą jej przyjęcia na aplikację adwokacką, która utrzymała w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w P. w tym samym przedmiocie. Podstawą odmowy było uzyskanie przez skarżącą niewystarczającej liczby punktów w postępowaniu konkursowym, które było oparte na przepisach Prawa o adwokaturze. Skarżąca powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niezgodność z Konstytucją przepisów Prawa o adwokaturze regulujących zasady konkursu na aplikację.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej oraz utrzymaną nią w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w P. i zasądził od Naczelnej Rady Adwokackiej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Apl. prok. Anna Młynarczyk - Zalewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi M.P. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] czerwca 2004 r. bez numeru w przedmiocie przyjęcia na aplikację adwokacką oraz wpisaniu na listę aplikantów adwokackich 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz utrzymaną nią w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. 2. zasądza od Naczelnej Rady Adwokackiej na rzecz skarżącej M.P. kwotę 344 zł (trzysta czterdzieści cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania Okręgowa Rada Adwokacka w P. po zapoznaniu się z wnioskiem z dnia [...] marca 2001 r., aktami osobowymi zainteresowanej p. M. P. oraz oceną uzyskaną przez kandydata w kwalifikacyjnym postępowaniu konkursowym, na podstawie art. 75, 65 pkt 1 – 3 i 68 ustawy – Prawo o adwokaturze oraz § 2 uchwały Nr 1/XIV/98 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 14 lutego 1998 r. – "Regulamin w spawie aplikacji adwokackiej i egzaminu adwokackiego", podjęła dnia [...] czerwca uchwałę odmawiającą zainteresowanej przyjęcia na aplikację adwokacką oraz wpisania na listę aplikantów [...] Izby Adwokackiej. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono m.in., że w wyniku postępowania konkursowego zainteresowana otrzymała łącznie 340 punktów, co stanowiło, obok braku odpowiedniej ilości wykładowców, podstawę do odmowy. W wyniku postępowania konkursowego wyłoniono najlepszych kandydatów i ci zostali wpisani na listę aplikantów adwokackich. Zainteresowana złożyła dnia [...] kwietnia 2004 r. do Okręgowej Rady Adwokackiej w P. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o wpis na listę aplikantów adwokackich, zakończonej uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia [...] czerwca 2001 r. (Nr [...]). W uzasadnieniu wniosku zainteresowana powołała się przede wszystkim na Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lutego 2004 r., sygn. akt P. 21/02 (Dz.U. Nr 34, poz. 303), w którym Trybunał uznał m.in., że przepis art. 58 pkt 12 lit. j) ustawy – Prawo o adwokaturze jest niezgodny z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że dopuszcza – co do osób nie będących jeszcze członkami korporacji samorządowej adwokatów – możliwość ograniczania tych osób w korzystaniu z konstytucyjnej wolności wyboru zawodu bez ustawowego określenia przesłanek i zakresu ograniczenia. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Okręgowa Rada Adwokacka w P. uchwałą z dnia [...] kwietnia 2004 r. (Nr [...]) jednogłośnie odmówiła wznowienia postępowania w sprawie o wpis na listę aplikantów adwokackich, zakończonego uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z dnia [...] czerwca 2001 r. W uzasadnieniu stwierdzono, że wniosek pozbawiony jest podstaw. Bezspornie do czasu zakwestionowania przez Trybunał Konstytucyjny podstaw prawnych określających zasady konkursu – korzystały one z domniemania konstytucyjności z wszelkimi tego następstwami. W pkt 18 uzasadnienia powołanego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lutego 2004 r. wyrażony został pogląd, że "pozbawienie mocy obowiązującej przepisów uznanych za niezgodne z Konstytucją nie powoduje automatycznie prawnej bezskuteczności aktów i czynności podjętych przed dniem ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego. W szczególności przeprowadzone przed ogłoszeniem wyroku Trybunału konkursy na aplikacje adwokacką i radcowska zachowują swoją skuteczność. Konkursy te – także ze względu na swoją naturę – nie podlegają procedurze wznowienia czy wzruszenia ich rezultatów z powodu wydania niniejszego wyroku." W tej sytuacji na podstawie art. 149 § 3 i 151 § 1 pkt 1 K.p.a. postanowiono odmówić wznowienia postępowania. Od powyższej uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w P. zainteresowana odwołała się do Naczelnej Rady Adwokackiej wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały oraz podjęcie nowej uchwały wznawiającej postępowanie oraz dokonującej wpisu zainteresowanej na listę aplikantów adwokackich Okręgowej Rady Adwokackiej w P. lub (ewentualnie) o uchylenie zaskarżonej uchwały i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Okręgowej Radzie Adwokackiej w P.. W uzasadnieniu przywołała m.in. art. 145a § 1 K.p.a. w związku z art. 39 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej uchwałą podjętą w dniu 15 czerwca 2004 r. jednomyślnie utrzymało w mocy zaskarżona uchwałę. W uzasadnieniu jako główny argument przywołano ponownie zacytowany w zaskarżonej uchwale fragment uzasadnienia przedmiotowego wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lutego 2004 r. Skargę na powyższą uchwałę Naczelnej Rady Adwokackiej oraz utrzymaną nią w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r., odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie o wpis na listę aplikantów adwokackich, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła zainteresowana wnosząc o uchylenie zaskarżonych uchwał. Skarżąca zarzuciła zaskarżonym uchwałom rażące naruszenie prawa materialnego i procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, art. 145a § 1 w związku z art. 145 § 1 oraz art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. Główna teza uzasadnienia skargi sprowadzała się do stwierdzenia, że zgodnie z art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, art. 145a § 1 w związku z art. 145 § 1 oraz art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. wyrok Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego, na podstawie którego została wydana ostateczna decyzja administracyjna stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji i wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. W lakonicznej odpowiedzi na skargę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały z powodów tam przytoczonych i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 lutego 2004r. sygn. akt P 21/02 orzekł, że art. 40 pkt 4 ustawy z dnia 26 maja 1982r. – Prawo o adwokaturze ( Dz. U. z 2002r. Nr 123, poz. 1058 ze zmianami ) jest niezgodny z art. 2 i art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że wskutek niewskazania ustawowych przesłanek dla ustalania maksymalnej liczby aplikantów adwokackich dopuszcza dowolność w ograniczeniu konstytucyjnych wolności wyboru i wykonywania zawodu oraz wyboru miejsca pracy. Orzekł również, iż art. 58 pkt 12 lit. j) ustawy - Prawo o adwokaturze jest niezgodny z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że dopuszcza – co do osób nie będących jeszcze członkami korporacji samorządowej adwokatów – możliwość ograniczania tych osób w korzystaniu z konstytucyjnej wolności wyboru zawodu bez ustawowego określenia przesłanek i zakresu ograniczenia. Nie można jednak, jak to przyjmuje Naczelna Rada Adwokacka, stwierdzić że orzeczenie to może pozostać bez wpływu na sprawy dotyczące odmowy wpisania na listę aplikantów adwokackich, w których wniesione zostały skargi do sądu administracyjnego. Konkurs na aplikantów adwokackich przeprowadzony, w oparciu o uchwalony przez Naczelną Radę Adwokacką w dniu 19 czerwca 1999r., zmieniony w dniu 30 września 2000 r. Regulamin w sprawie zasad przeprowadzania konkursu na aplikantów adwokackich i przyjęte nim zasady oraz ustalenie przez Okręgową Radę Adwokacką w P. limitu przyjęć na tę aplikację, miały decydujący wpływ na podjętą w oparciu o jego wyniki uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w P., a następnie uchwałę Naczelnej Rady Adwokackiej. Podstawą przyjęcia Regulaminu był art. 58 pkt 12 j) ustawy - Prawo o adwokaturze, którego niezgodność z Konstytucją Trybunał stwierdził w orzeczeniu wyżej przywołanym. Stosownie do art. 145a § 1 Kpa. w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego będącego podstawą rozstrzygnięcia, można żądać wznowienia postępowania administracyjnego. Natomiast przepis art. 145 § 1 pkt 1b) ustawy z dnia 30sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zobowiązuje sąd administracyjny do uchylenia decyzji w razie zaistnienia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Tak więc, ponieważ rozstrzygnięcia w sprawie oparte są na niekonstytucyjnym przepisie, co mogłoby stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, sąd administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b) powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił oparte na tych przepisach uchwały samorządu adwokackiego. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło