VI SA/Wa 1541/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O., z siedzibą w [...], Białoruś na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu rzeczy bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę. Dnia 22 czerwca 2009 r. skarżącej spółce – O. z siedzibą w [...] doręczono decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2009 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i trybie jej zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W dniu 17 lipca 2009 r. w Urzędzie Pocztowym [...] skarżąca spółka nadała na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na ww. decyzję. Sąd stwierdził, że na kopercie zawierającej przedmiotową skargę brak jest pieczęci wskazującej datę, w której przesyłka ta znalazła się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Z tego powodu wezwano Głównego Inspektora Transportu Drogowego do wszczęcia postępowania reklamacyjnego, celem ustalenia kiedy korespondencja zawierająca skargę znalazła się w Polsce. W odpowiedzi organ przesłał pismo Poczty Polskiej - Centrum Poczty, Oddział Rejonowy Warszawa Południe z dnia [...] listopada 2009 r. (znak: [...]), z którego wynika, że przesyłka zawierająca przedmiotową skargę wpłynęła do polskiej placówki pocztowej w dniu 23 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi – za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W myśl art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, tj. regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym z treści § 3 cyt. przepisu wynika, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Wobec powyższego wskazać należy, że na gruncie niniejszej sprawy o zachowaniu terminu do złożenia skargi na ww. decyzję nie decyduje data nadania jej w białoruskim, zagranicznym urzędzie pocztowym ([...]), ale data przekazania jej polskiemu urzędowi pocztowemu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 maja 1978 r. sygn. akt IV CR 130/78, OSPiK 1979, nr 4, poz. 76). Jak wynika z akt sprawy skarga została złożona w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jednakże nastąpiło to z uchybieniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja została bowiem doręczona skarżącej spółce 22 czerwca 2009 r. Wobec tego ustawowy, trzydziestodniowy termin przewidziany dla skutecznego złożenia przedmiotowej skargi upłynął w dniu 22 lipca 2009 r. Wprawdzie skarga została nadana w białoruskim urzędzie pocztowym dnia 17 lipca 2009 r., tj. przed upływem wymaganego terminu, jednakże dopiero w dniu 23 lipca 2009 r. znalazła się ona w polskim urzędzie pocztowym. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.