VI SA/Wa 1544/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], Minister Środowiska udzielił spółce P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.", położonym na terenie miast i gmin M. i K. w województwie [...]. Powyższa decyzja została doręczona stronom postępowania koncesyjnego, w tym skarżącej M. K. w dniu 1 czerwca 2011 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. właściciele nieruchomości gruntowych oświadczyli, że nie wyrażają zgody na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.". Skarżąca nie należała do grona osób składających wspomniane pismo. Minister Środowiska w odpowiedzi na powyższe pismo, wyjaśnił w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r., że udzielona koncesja upoważnia przedsiębiorcę jedynie do prowadzenia prac poszukiwawczo-rozpoznawczych i nie narusza praw właścicieli nieruchomości gruntowych. Organ wskazał jednocześnie, iż bez zgody właścicieli nieruchomości gruntowych przedsiębiorca nie będzie mógł prowadzić prac badawczych. Pismem z dnia 30 czerwca 2012 r. skarżąca M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] udzielającą spółce P. Sp. z o.o. koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cytowana jako "p.p.s.a."), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. została doręczona skarżącej w dniu 1 czerwca 2011 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, skarżącej przysługiwało prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżąca, wbrew wyraźnemu pouczeniu, nie wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej sporną decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na decyzję Ministra Środowiska nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie przepisów art. 52 § 1 i 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.