VI SA/Wa 1545/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na pismo Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r., znak [...] w przedmiocie wyjaśnienia kwestii udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], Minister Środowiska udzielił spółce P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.", położonym na terenie miast i gmin M. i K. w województwie [...]. Powyższa decyzja administracyjna została doręczona stronom postępowania koncesyjnego, w tym skarżącej M. K. w dniu 1 czerwca 2011 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. właściciele nieruchomości gruntowych oświadczyli, że nie wyrażają zgody na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.". Skarżąca nie należała do grona osób składających wspomniane pismo. Minister Środowiska w odpowiedzi na powyższe pismo właścicieli nieruchomości, wyjaśnił w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], że udzielona koncesja upoważnia przedsiębiorcę jedynie do prowadzenia prac poszukiwawczo-rozpoznawczych i nie narusza praw właścicieli nieruchomości gruntowych. Organ wskazał jednocześnie, że bez zgody właścicieli nieruchomości gruntowych przedsiębiorca nie będzie mógł prowadzić prac badawczych. Pismem z dnia 30 czerwca 2012 r. skarżąca M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], w przedmiocie wyjaśnienia kwestii udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, określanej dalej jako "p.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest zatem złożenie jej na akt lub czynność objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie art. 3 § 3 cyt. ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zwrócić należy uwagę, że zaskarżone pismo Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r. stanowi jedynie wyjaśnienie organu odnośnie do udzielonej koncesji i jako takie nie nosi znamion decyzji administracyjnej, czy też innego z aktów wymienionych w powołanych wyżej przepisach. Przedmiotowe pismo Ministra Środowiska nie stanowi również czynności z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z powyższych względów, zaskarżone pismo Ministra Środowiska jako nieobjęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, nie podlega rozpoznaniu przez ten Sąd, co w konsekwencji skutkuje odrzuceniem złożonej na przedmiotowe pismo skargi jako niedopuszczalnej. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.