VI SA/Wa 1552/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-09-17
Skład orzekający: Jolanta Królikowska - Przewłoka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 i 2 PPSA, co skutkuje jej niedopuszczalnością?Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, którego nie złożyła, co narusza art. 52 § 1 i 2 PPSA i czyni skargę niedopuszczalną w świetle art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Minister Środowiska decyzją z maja 2011 r. udzielił spółce koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 4 czerwca 2011 r. Skarżący, właściciel nieruchomości, nie wyraził zgody na prace. Organ wyjaśnił, że koncesja dotyczy prac poszukiwawczych i nie narusza praw właścicieli, ale bez ich zgody prace badawcze nie będą mogły być prowadzone. Skarżący wniósł skargę do WSA w dniu 26 czerwca 2012 r. na decyzję z maja 2011 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielania koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego postanawia odrzucić skargę
Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] Minister Środowiska udzielił P. Spółka z o.o. z siedzibą w K. koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.", położonym na terenie miast i gmin M. i K. w województwie [...].
Powyższa decyzja została doręczona stronom postępowania koncesyjnego, w tym T. S. (skarżącemu w niniejszej sprawie) w dniu 4 czerwca 2011 r.
Pismem z dnia 2 czerwca 2011 r. właściciele nieruchomości gruntowych, w
tym skarżący, oświadczyli, że nie wyrażają zgody na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.".
Minister Środowiska w odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] lipca 2011 r. wyjaśnił stronom, że udzielona koncesja upoważnia przedsiębiorcę jedynie do prowadzenia prac poszukiwawczo - rozpoznawczych i nie narusza praw właścicieli nieruchomości gruntowych. Organ wskazał także, że bez zgody właścicieli nieruchomości gruntowych przedsiębiorca nie będzie mógł prowadzić prac badawczych.
Pismem z dnia 26 czerwca 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] udzielającą koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek
zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. została doręczona skarżącemu w dniu 4 czerwca 2011 r. Skarżącemu, zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, przysługiwało w terminie 14 dni od
dnia jej doręczenia złożenie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Termin ten upłynął dla skarżącego w dniu 20 czerwca 2011 r. Skarżący nie wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy.
Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na decyzję organu I instancji nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło