VI SA/Wa 1558/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 27 sierpnia 2007 r. skarżący, A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta. W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...]w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu marki Rover 820 o nr nadwozia [...]. Zarządzeniem z dnia 24 września 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych. W związku z niepodjęciem przez skarżącego w terminie korespondencji zawierającej ww. wezwanie, przesyłka została zwrócona do Sądu i w trybie art. 73 p.p.s.a. dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 24 października 2007 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, iż w niniejszej sprawie nie odnotowano żądanej wpłaty (verte k. 35 akt sadowych). Pismem z dnia 15 listopada 2007 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, dokonując jednocześnie czynności, której terminowi uchybił. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż zatrudniony jest w polskiej firmie transportowej działającej na zlecenie duńskiej spedycji międzynarodowej świadczącej przewozy międzynarodowe na obszarach zachodnich Unii Europejskiej. Fakt ten skarżący potwierdził wystawionym przez pracodawcę zaświadczeniem, z którego ponadto wynikało, iż w okresie od dnia 20 sierpnia 2007 r. do dnia 13 listopada 2007 r. przebywał na wyjeździe służbowym w Danii. We wniosku skarżący podkreślił, iż w skierowanej do Sądu skardze zastrzegł, iż z uwagi na jego 1-2 miesięczną nieobecność w kraju wnosił o możliwość osobistego odbioru kierowanej do niego korespondencji w siedzibie Sądu i niewysyłanie wezwań na adres zameldowania. Nieuwzględnienie przez Sąd powyższej prośby spowodowało uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący podniósł ponadto, iż jest osobą stanu wolnego, zamieszkującą samotnie bez żadnej rodziny, bliskiej i dalszej, przyjaciół i znajomych, którym można udzielić pełnomocnictwa, a dodatkowo komplikacje zdrowotne i związana z nimi powypadkowa okresowa grupa niepełnosprawności (z prawem wykonywania zawodu), skutecznie ogranicza możliwości socjalne skarżącego a co za tym idzie uniemożliwia skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Powyższe okoliczności w odczuciu skarżącego w pełni uzasadniają konieczność przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a ponadto świadczą o braku winy skarżącego w jego uchybieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 tej ustawy stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757) (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333). Przystępując do rozpoznania przedmiotowego wniosku należy podkreślić, iż w ocenie Sądu termin do jego wniesienia rozpoczął swój bieg w dniu 15 listopada 2007r., kiedy to skarżący osobiście stawił się w siedzibie Sądu i uzyskał informacje o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Składając w dniu 15 listopada 2007 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi z jednoczesnym jego uiszczeniem skarżący działał z zachowaniem terminu do jego złożenia. Analizując przedstawione przez skarżącego okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu z uwagi na brak winy po stronie skarżonego w jego uchybieniu. Jak wynika z akt sprawy skarżący poinformował Sąd, iż po wniesieniu w dniu 27 sierpnia 2007 r. skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. w okresie od września do października 2007 r. będzie przebywał służbowo za granicą i w związku z tym wnosi o możliwość osobistego odbioru korespondencji po powrocie do kraju w siedzibie Sądu po jego powrocie do kraju. Zarządzeniem z dnia 24 września 2007 r. (wydanym w okresie pobytu skarżącego poza granicami kraju) Sąd wezwał stronę do uiszczenia wpisu od skargi kierując korespondencję z dnia 2 października 2007 r. (k. 31) na adres stałego zameldowania skarżącego, co z góry zakładało niemożliwość wykonania wezwania. Odnosząc się do wniosku strony dotyczącego możliwości osobistego odbioru korespondencji w siedzibie Sądu oraz niekonwencjonalnych metod informowania skarżącego o ich odbiorze należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. in initio Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę. Obligatoryjność przepisów o doręczeniach powoduje wyłączenie swobodnej dyspozycji stron w zakresie sposobu doręczania pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym (Jan Paweł Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 202). . Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.