VI SA/Wa 1559/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. N. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania złożonego od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] cofającej R. N. – skarżącemu w niniejszej sprawie, licencję pracownika ochrony fizycznej I stopnia. 25 maja 2009 r. przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącemu, który kwitował osobiście jego odbiór. Skarżący 29 lipca 2009 r. złożył za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wspomniane postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku tym podał, że brak podjęcia stosownych kroków w celu złożenia skargi związany był z jego urlopem. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu z [...] października 2009 r., nie wykazując tym samym okoliczności świadczących o braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia tej skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności należy zbadać, czy wniosek spełnia ustawowe wymogi formalne, aby móc następnie ocenić czy brak winy został uprawdopodobniony. W niniejszej sprawie skarżący jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył skargę, a więc dokonał czynności, której terminowi uchybił (art. 87 § 4 p.p.s.a.), jednak w ocenie Sądu nie zachował ustawowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych przesyłkę zawierającą zaskarżone postanowienie skarżący odebrał w dniu 25 maja 2009 r., zaś skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożona została w dniu 29 lipca 2009 r. Skarżący uzasadniając uchybienie terminowi powołał się ogólnie na fakt korzystania z urlopu wypoczynkowego, bez wskazania żadnej daty, czy przedziału czasowego. W związku z tym za pierwszy dzień siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku należy przyjąć 24 czerwca 2009 r., kiedy to skarżącemu upływał termin do wniesienia skargi do Sądu. Pamiętać bowiem należy, iż skarżący odbierając osobiście korespondencję z ww. postanowieniem zawierającym w swojej treści pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia, mógł zapoznać się z warunkami wniesienia skargi i dochowując należytej staranności, złożyć ją w terminie. Skoro zatem dniem, od którego należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu jest 24 czerwca 2009 r., to złożony 29 lipca 2009 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi jest spóźniony, tzn. wniesiony z przekroczeniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji nie został spełniony wymóg formalny konieczny do uwzględnienia wniosku. Okoliczność ta skutkuje tym, że Sąd nie przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, odrzucił go z przyczyn formalnych, orzekając na podstawie art. 88 p.p.s.a., jak w postanowieniu.