VI SA/Wa 156/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka Asesor WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2008 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego wpisania na listę doradców podatkowych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...], Krajowa Rada Doradców Podatkowych (dalej także KRDP) – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku skarżącej T. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] kwietnia 2007 r. w sprawie odmowy ponownego wpisania skarżącej na listę doradców podatkowych – postanowiła utrzymać w mocy w/w decyzję z dnia [...] kwietnia 2007 r. Z akt sprawy wynika, iż skarżąca na podstawie decyzji Ministra Finansów uzyskała w 1997 r. wpis warunkowy na listę doradców podatkowych. Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych – działając na podstawie art. 7 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o doradztwie podatkowym – skreśliła skarżącą z listy doradców podatkowych ze względu na niedopełnienie w 2004 r. obowiązku ubezpieczenia się od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu doradztwa podatkowego. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy KRDP decyzją z dnia [...] września 2005 r. utrzymała w mocy w/w decyzję o skreśleniu. W piśmie z dnia 6 grudnia 2006 r. skierowanym do Krajowej Rady Doradców Podatkowych skarżąca zwróciła się z wnioskiem o ponowne wpisanie jej na listę doradców podatkowych na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy o doradztwie podatkowym. W wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącej Krajowa Rada Doradców Podatkowych, działając na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 10 ust. 4 w zw. z art. 87 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym - wydała w dniu [...] kwietnia 2007 r. decyzję nr [...], na podstawie której odmówiła stronie ponownego wpisania na listę doradców podatkowych. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w momencie wydawania przez KRDP decyzji o skreśleniu skarżącej z listy doradców podatkowych posiadała ona wpis warunkowy na listę doradców podatkowych, gdyż wobec strony nie została wydana decyzja o przekształceniu wpisu warunkowego we wpis. W tej sytuacji Krajowa Rada Doradców Podatkowych uznała, iż w przypadku skarżącej nie ma możliwości zastosowania regulacji prawnej art. 10 ust. 4 ustawy o doradztwie podatkowym, albowiem regulację tę stosuje się jedynie do sytuacji, gdy wpis warunkowy osoby skreślonej z listy doradców podatkowych został przekształcony we wpis przed wydaniem przez KRDP decyzji o skreśleniu tej osoby z listy. Zdaniem organu wynika to a contrario z przepisu art. 87 cyt. ustawy, który wprost wskazuje, które z przepisów ustawy o doradztwie podatkowym stosuje się odpowiednio do wpisów warunkowych. W piśmie z dnia 2 maja 2007 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją KRDP z dnia [...] kwietnia 2007 r. Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i wpisanie na listę doradców podatkowych, skarżąca podniosła w uzasadnieniu, iż wydana w 2005 r. decyzja o wykreśleniu jej z listy doradców podatkowych wydana była jedynie na podstawie jej oświadczenia o braku polisy ubezpieczeniowej. Skarżąca wskazała, że ówczesne jej oświadczenie spowodowane było tym, iż nie mogła odnaleźć oryginału polisy ubezpieczeniowej potwierdzającej fakt dopełnienia obowiązkowego ubezpieczenia się od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności doradztwa podatkowego. Skarżąca stwierdziła, iż w dniu 5 kwietnia 2007 r. odnalazła jednakże oryginał polisy ubezpieczeniowej za okres 24 sierpnia 2004 r. – 23 sierpnia 2005 r. wykupiony w Towarzystwie Ubezpieczeniowym [...] S.A. W dniu [...] września 2007 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych – działając w oparciu o przepisy art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym, w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydała decyzję nr [...], na podstawie której utrzymała w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2007 r. w sprawie odmowy ponownego wpisania skarżącej na listę doradców podatkowych. W uzasadnieniu decyzji KRDP, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko - stwierdziła, iż zgodnie z art. 87 ustawy o doradztwie podatkowym, do osób wpisanych warunkowo na listę doradców podatkowych mają zastosowanie jedynie przepisy wskazane w tym artykule. Organ wskazał, iż wśród tych przepisów ustawodawca nie wymienił art. 10 ust. 4, uniemożliwiając w ten sposób dokonanie ponownego wpisu na listę doradców podatkowych osoby, która została z niej wykreślona w skutek niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności doradztwa podatkowego. W dniu 9 października 2007 r. skarżąca, działając za pośrednictwem organu, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Krajowej Rady Doradców Podatkowych. Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej skreślenia jej z listy doradców podatkowych, skarżąca wskazała na okoliczności związane z wydaną w 2005 r. decyzją o wykreśleniu jej z listy z uwagi na niewykupienie polisy ubezpieczeniowej. W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Doradców Podatkowych wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga T. G. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Krajowej Rady Doradców Podatkowych nie narusza przepisów prawa. Przedmiotowa decyzja Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia [...] września 2007 r. nr [...], jak również poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] kwietnia 2007 r. nie naruszają zarówno przepisów prawa materialnego, w tym przede wszystkim przepisu art. 10 ust. 4 w zw. z art. 87 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym, jak również przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Należy zauważyć, iż materialnoprawną podstawą decyzji KRDP z dnia [...] lipca 2005 r. skreślającej skarżącą z listy doradców podatkowych był przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o doradztwie podatkowym, który stanowi, iż Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla doradcę podatkowego z listy z urzędu lub na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w przypadku niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności doradztwa podatkowego. Z akt sprawy wynika, iż w momencie wydawania przez KRDP decyzji o skreśleniu skarżącej z listy doradców podatkowych posiadała ona wpis warunkowy na listę doradców podatkowych (wpis nr [...] dokonany w dniu 24 listopada 1997 r.). Składając w dniu 6 grudnia 2006 r. wniosek o ponowny wpis na listę doradców podatkowych skarżąca powołała się na przepis art. 10 ust. 4 ustawy o doradztwie podatkowym. Ustawodawca w przepisie tym przewidział, iż osoba skreślona z listy z przyczyn określonych w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c) może być ponownie wpisana na listę, nie wcześniej jednak niż po upływie roku od dnia skreślenia, jeżeli od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat oraz spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2-4 cyt. ustawy. W związku z takim brzmieniem przepisu uznać należy, iż co do zasady doradca podatkowy skreślony z listy z uwagi na uchybienie obowiązkowi ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, może złożyć wniosek o ponowny wpis na listę na podstawie powołanego przepisu art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o doradztwie podatkowym. Niemniej Krajowa Rada Doradców Podatkowych prawidłowo – zdaniem Sądu - uznała, iż w przypadku skarżącej nie ma możliwości zastosowania regulacji prawnej przewidzianej w przepisie art. 10 ust. 4 ustawy o doradztwie podatkowym, albowiem regulację tę stosuje się jedynie do sytuacji, gdy wpis warunkowy osoby skreślonej z listy doradców podatkowych został przekształcony we wpis przed wydaniem przez KRDP decyzji o skreśleniu tej osoby z listy. Kluczowe znaczenie ma bowiem w tej sytuacji przepis art. 87 cyt. ustawy, który wyraźnie stanowi, iż do wpisów warunkowych stosuje się jedynie przepisy expressis verbis wskazane w tym artykule. Organ zasadnie stwierdził, iż wśród tych przepisów ustawodawca nie wymienił art. 10 ust. 4 w/w ustawy, uniemożliwiając w ten sposób dokonanie ponownego wpisu na listę doradców podatkowych osoby, która będąc warunkowo wpisana na listę została z niej wykreślona w skutek niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności doradztwa podatkowego. W tej sytuacji przyjąć należy, iż Krajowa Rada Doradców Podatkowych – powołując się na normę prawa zawartą w przepisie art. 87 ustawy o doradztwie podatkowym – prawidłowo wywiodła tezę, że osoba wpisana warunkowo na listę doradców podatkowych, a następnie z niej skreślona na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c), nie ma prawa do ubiegania się o dokonanie ponownego wpisu z powołaniem się na przepis art. 10 ust. 4 cyt. ustawy. Należy podkreślić, iż bez znaczenia dla oceny niniejszej sprawy pozostaje fakt, że skarżąca odnalazła zagubioną wcześniej polisę ubezpieczeniową wystawioną w 2004 r., gdyż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie nie mogła być decyzja KRDP z 2005 r. skreślająca stronę z listy doradców podatkowych. W świetle powyższych ustaleń należy uznać, iż Krajowa Rada Doradców Podatkowych wydając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2007 r. nie tylko nie uchybiła w/w przepisom prawa materialnego, ale także nie dopuściła się naruszenia zasady praworządności wyrażonej w przepisie art. 6 k.p.a. i art. 7 in principio k.p.a. Zdaniem Sądu sprawa została należycie wyjaśniona (art. 7 k.p.a.), a materiał dowodowy zebrany w sposób wyczerpujący i wszechstronny (art. 77 § 1 k.p.a.). Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uznał, że uzasadnienia obu decyzji KRDP spełniają wymogi stawiane przez normę zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., albowiem uzasadnienia przedmiotowych rozstrzygnięć organu zawierają pełne wyjaśnienie okoliczności faktycznych i prawnych branych pod uwagę przy wydawaniu decyzji odmawiającej ponownego wpisu skarżącej na listę doradców podatkowych. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.