VI SA/Wa 156/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat P. M. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 120 złotych (sto dwadzieścia złotych) powiększonej o kwotę 26,40 złotych (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 22% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego Skarżący – P. Z., wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie. W dniu 11 lutego 2009 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 maja 2009 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz przyznano adwokata z urzędu. W piśmie z dnia [...] lipca 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o wyznaczeniu adwokata P. M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Na rozprawie w dniu 13 października 2009 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu. Wyrokiem z dnia 13 października 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 156/09 oddalono przedmiotową skargę P. Z. i przyznano ze środków budżetowych Sądu na rzecz pełnomocnika skarżącego tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 złotych powiększoną o kwotę 52,80 złotych tytułem podatku od towarów i usług Adwokat P. M. pismem z dnia 16 października 2009 r. złożył wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, a następnie, po doręczeniu ww. wyroku, pismem z dnia 17 grudnia 2009 r. zawiadomił Sąd o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). W przedmiotowej sprawie w pkt 2 sentencji wyroku z dnia 13 października 2009 r. przyznano adwokatowi P. M. ze środków budżetowych Sądu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu na etapie I instancji postępowania sądowoadministracyjnego, natomiast jedyną czynnością podjętą przez ustanowionego z urzędu adwokata występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w drugiej instancji było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2) ppkt b) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej zawartej w pkt 1 omawianego przepisu (zgodnie z pkt 1 ppkt c omawianego przepisu stawka minimalna w sprawie z przedmiotowej skargi wynosi 240 zł), tj. 120 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 22 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 26,40 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.