VI SA/Wa 1566/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N., z/s w B., Szwajcaria na postanowienie Urzędu Patentowego RP w przedmiocie uznania pełnomocnictwa za prawidłowe (w sprawie sprzeciwu od udzielonego patentu na wynalazek) postanowił: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej N., z/s w B., Szwajcaria kwotę 1000 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z [...] czerwca 2008 r. N. z siedzibą w B. (dalej jako skarżąca) wniosła, za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Urzędu Patentowego RP wydane [...] maja 2008 r. w sprawie nr [...] toczącej się na skutek wniesienia sprzeciwu od decyzji Urzędu Patentowego RP z [...] maja 2004 r. udzielającej N.. patentu nr [...] pt. "Sprasowana, stała, doustna postać dawkowania valsartanu". Skarga na powyższe postanowienie została złożona w przedmiocie uznania pełnomocnictwa dla J. W. za prawidłowei odmowy umorzenia postępowania wywołanego sprzeciwem wniesionym przez osobę nieuprawnioną. Skarżonym postanowieniem organ uznał pełnomocnictwo J. W. za prawidłowe. Powyższa skarga została wniesiona na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz.1117 ze zm. dalej jako p.w.p), w związku z art. 3 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi uzasadniając, iż zaskarżone do sądu postanowienie zostało wydane na rozprawie przed Urzędem Patentowym RP w toczącej się i niezakończonej sprawie o unieważnienie patentu o numerze [...] na wynalazek pt. "Sprasowana, stała, doustna postać dawkowania valsartanu". Przedmiotowym postanowieniem organ postanowił uznać pełnomocnictwo udzielone J. W. i M. P. za prawidłowe i prowadzić postępowanie z udziałem tych pełnomocników, rozprawę odroczyć w celu umożliwienia pełnomocnikowi uprawnionego zajęcia stanowiska w kwestii merytorycznej, a następny termin wyznaczyć z urzędu. Postanowienie zostało ustnie ogłoszone pełnomocnikom stron obecnym na rozprawie, a jego treść utrwalona w protokole z rozprawy. W ocenie organu skarga na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna, albowiem nie można go zaliczyć do tego typu postanowień, na które zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. służy skarga do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Zgodnie z art. 257 p.w.p. na decyzje oraz postanowienia Urzędu Patentowego w sprawach, o których mowa w art. 255, stronom przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Art. 255 p.w.p. określa w jakich kategoriach spraw Urząd Patentowy rozstrzyga w ramach postępowania spornego. Natomiast stosownie do art. 256. ust. 1 p.w.p. do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że aby postanowienie wydane w toku rozpoznawania jednej z kategorii spraw wskazanych w art. 255 p.w.p. mogło być zaskarżone do sądu, musi ono spełniać warunki określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie warunkom tym nie odpowiada. Nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty, nie kończy postępowania, a także nie służy na nie zażalenie, albowiem zgodnie z art. 141 k.p.a. § 1 na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku postanowienia jak wydane w niniejszej sprawie, zażalenie nie jest w przepisach kodeksu przewidziane. Postanowienie to rozstrzyga kwestię o charakterze incydentalnym, zaś argumentacja skarżącej może być wzięta pod uwagę przy rozpoznawaniu ewentualnej skargi na decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty. Zaznaczyć również należy, że skarżąca skarżyła także postanowienie z [...] maja 2008 r. w zakresie odmowy umorzenia postępowania, w sytuacji gdy postanowienie w tym przedmiocie nie zostało wydane. Nie istnieje zatem określony przez skarżącą przedmiot zaskarżenia. Zgodnie z 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. W sprawie niniejszej Sąd uznał, że taka niedopuszczalność wniesienia skargi z powodów wskazanych powyżej istnieje i dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. W zakresie zwrotu wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.