VI SA/Wa 1569/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na pismo Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia kwestii udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego postanawia odrzucić skargę Minister Środowiska decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] udzielił P. Spółka z o.o. z siedzibą w K. koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.", położonym na terenie miast i gmin M. i K. w województwie [...]. Decyzja została doręczona stronom postępowania koncesyjnego, w tym L. S. w dniu 3 czerwca 2011 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 11 czerwca 2011 r. - data stempla pocztowego) skarżąca wraz z innymi uczestnikami postępowania, powołując się na koncesję nr [...], nie wyraziła zgody na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węgla brunatnego na nieruchomości gruntowej będącej w użytkowaniu skarżącej. Tym samym skarżąca nie wyraziła zgody na realizację budowy odkrywki węgla brunatnego w rejonie "P." i "O." położonym na terenie gminy M. i K. w województwie [...]. Dyrektor Departamentu Geologii i Koncesji Geologicznych w odpowiedzi na pismo z dnia [...] czerwca 2011 r., pismem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] wyjaśnił, że udzielona koncesja nr [...] upoważnia przedsiębiorcę jedynie do prowadzenia prac poszukiwawczo – rozpoznawczych węgla brunatnego (wiercenie otworów). Wydanie ww. aktu nie naruszało praw właścicieli nieruchomości gruntowych, gdyż bez ich zgody przedsiębiorca nie będzie mógł wspomnianych prac badawczych w rejonie "P." i "O.". W piśmie tym stwierdzono, że udzielenie koncesji nr [...] nie jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody (udzieleniem koncesji) na eksploatację złoża węgla brunatnego. Pismem z dnia 27 czerwca 2012 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia kwestii udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznawania sprawy, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega jego kontroli. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest zatem złożenie jej na akt lub czynność objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Dyrektora Departamentu Geologii i Koncesji Geologicznych z dnia [...] lipca 2011 r. stanowiące odpowiedź na pismo skarżącej z dnia [...] czerwca 2011 r., którym strona, mając na uwadze treść koncesji z dnia [...] maja 2011 r., wyraziła sprzeciw na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w obszarze "P." i "O.". Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Sądu, pismo Dyrektora Departamentu Geologii i Koncesji Geologicznych z dnia [...] lipca 2011 r. w związku z którym wniesiono skargę do Sądu, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Nie nosi znamion postanowienia, ani decyzji, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Zaskarżone pismo nie stanowi także aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, pod warunkiem, że akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 52/2007). Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienia lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/040. Pismo organu z dnia [...] lipca 2011 r. nie konkretyzuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego, nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony, zawierając jedynie wyjaśnienie organu odnośnie udzielonej koncesji nr [...], w tym powodów, dla których koncesja została wydana (v. str. 2 pisma). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.