VI SA/Wa 1569/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – M. K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z [...] maja 2017 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] grudnia 2016 r. Nr [...], nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 800 000 złotych za naruszenie obowiązków informacyjnych. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że na dzień dzisiejszy nie posiada środków, które pozwoliłyby mu uiścić karę z bieżących dochodów i oszczędności. Jedyny majątek, z jakiego mogłaby zostać pozyskana kwota określona w decyzji stanowią nieruchomości tj. mieszkanie i dom w K. Obie nieruchomości obciążone są dożywotnią służebnością mieszkania na rzecz rodziców skarżącego. Ponadto mieszkanie w K., w którym mieszka skarżący obciążane jest hipoteką stanowiącą zabezpieczenie kredytu hipotecznego udzielonego w walucie obcej. W domu w K. mieszkają rodzice skarżącego, którzy w ten sposób realizują swoje potrzeby mieszkaniowe. Wskazuje, że rodzice skarżącego są w trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej oraz wymagają pomocy skarżącego. Obciążenie nieruchomości ograniczonym prawem rzeczowym (służebnością), zamieszkanie nieruchomości przez skarżącego i jego rodziców (celem realizacji potrzeb mieszkaniowych), braku innych nieruchomości, w których mogliby oni zamieszkać oraz obciążenie mieszkania w K. hipoteką skutkuje tym, że ich sprzedaż w praktyce jest w chwili obecnej niemożliwa. Podkreśla, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do wszczęcia postępowania egzekucyjnego celem wyegzekwowania zasądzonej kary. Egzekucja z ww. nieruchomości doprowadzi do ich straty i wypowiedzenia umowy kredytu przez bank. To z kolei wywoła kolejne trudności, gdyż nie ma gwarancji uzyskania z egzekucji nieruchomości takiej samej kwoty, jaka pozwoliłaby zaspokoić wierzyciela bankowego, więc skarżący musiałby dopłacić do jego zaspokojenia. Natomiast egzekucja z rachunków bankowych doprowadzi do niemożności zapewnienia opieki nad schorowanymi rodzicami. Skarżący jest jedyną osobą, która byłaby zobowiązana wobec rodziców do obowiązku alimentacyjnego, którego po egzekucji z nieruchomości i kont bankowych nie mógłby wypełniać. Do wniosku załączono szereg dokumentów, obrazujących twierdzenia zawarte w jego treści, w tym: umowę kredytu wraz z harmonogramem jego spłaty i stanem zadłużenia na dzień 6 maja 2017 r., odpis z księgi wieczystej, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, kartę informacyjną z leczenia szpitalnego, zaświadczenie o dochodach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu (por. np. postanowienie WSA w Warszawie z 23 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 607/16 cbois). Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek skarżącego zawarty w skardze zawiera argumenty uprawdopodobniające zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uprawdopodobnienie okoliczności mających uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania jest obowiązkiem strony, a uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Tego rodzaju okoliczności, w ocenie Sądu, skarżący powołał. Nie można zatem postawić skarżącemu zarzutu, że poprzestał jedynie na gołosłownych twierdzeniach, bowiem złożone do akt sprawy dokumenty pozwalają ocenić prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wyegzekwowanie przedmiotowej kary pieniężnej. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary – 800 000 złotych a także przedstawione przez skarżącego dokumentu obrazujące jego sytuację finansową stwierdzić należy, że uiszczenie kary może rodzić dla skarżącego poważne trudności. Skarżący posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Z zaświadczenia o dochodach wynika, że wynagrodzenie miesięczne z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na stanowisku specjalisty ds. gastronomi wynosi miesięcznie 1 000 złotych brutto. Skarżący posiada dwie nieruchomości (mieszkanie i dom) zlokalizowane w K., obciążone dożywotnią służebnością mieszkania na rzecz rodziców skarżącego, ponadto mieszkanie w K. obciążone jest hipoteką stanowiącą zabezpieczenie kredytu hipotecznego udzielonego w walucie obcej. Rodzice skarżącego są w trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej i wymagają pomocy skarżącego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyraźnie wskazał, na czym miałoby polegać wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji. Podnosił, że nie będzie mógł odzyskać własności, której zostanie pozbawiony oraz nie będzie mógł odwrócić skutków jakie związane będą z brakiem zapewnienia środków utrzymania rodzicom czy pogorszenia się stanu ich zdrowia (w aktach sprawy znajdują się dokumenty obrazujące dochody rodziców oraz koszty związane z zakupem leków oraz informacje o ich stanie zdrowia). Zdaniem Sądu, w świetle powyższych wywodów nawet w przypadku wzruszenia przez sąd administracyjny kontrolowanej decyzji administracyjnej, tego rodzaju skutki byłyby trudne bądź niemożliwe do odwrócenia. Z tego powodu uzasadnione jest uwzględnienie wniosku strony poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wpływu na realizację celu prewencyjnego i represyjnego administracyjnej kary pieniężnej wymierzonej w związku z naruszeniem obowiązków informacyjnych. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza bowiem, że skarżący nie będzie zobowiązany do uiszczenia kary, jeżeli jego skarga nie zostanie uwzględniona. Uwzględnienie wniosku oznacza jedynie udzielenie ochrony o charakterze tymczasowym. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.