VI SA/Wa 157/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca – P. sp. z o.o. z siedzibą w W., za pośrednictwem wyznaczonego operatora w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe, na adres organu, dnia 18 grudnia 2018 r., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej "SKO") utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta W. (dalej "Prezydent"), którym, z urzędu zawieszono, wszczęte na wniosek Skarżącej, postępowanie o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. SKO w odpowiedzi na skargę, wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Sąd stwierdza, że Skarżąca temu wymogowi zadośćuczyniła. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd badając terminowość złożenia skargi ustalił, że zaskarżone postanowienie zostało wysłane przez SKO na adres Skarżącej – [...] W., ul. [...], czterokrotnie, tj. ze wskazaniem samej Skarżącej; ze wskazaniem M. R., jako pełnomocnika Skarżącej; ze wskazaniem M. J., jako pełnomocnika Skarżącej oraz ze wskazaniem G. K., jako kuratora Skarżącej. Jak wynika z akt administracyjnych wszystkie cztery korespondencje zostały przekazane do doręczenia pod ww. adresem Skarżącej dnia 13 listopada 2018 r., przy czym tylko dwie z nich zostały tego dnia odebrane, tj. ta kierowana na samą Skarżącą oraz na M. J. Pozostałe dwie, tj. kierowana do M. R. oraz do G. K., zostały awizowane i wróciły do organu z adnotacjami "ZWROT nie podjęto w terminie". Z akt niniejszej sprawy wynika, że Skarżąca powyższy adres – [...] W., ul. [...], wskazała obecnie w skardze. Sąd ustalił także, że postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r., Sąd Rejonowy dla W. XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego (sygn. akt [...]; nr KRS [...]), na podstawie art. 42 § 1 k.c., ustanowił dla Skarżącej kuratora w osobie G. K. (dalej "Kurator"), polecając mu reprezentację Skarżącej oraz postaranie się o niezwłoczne powołanie jej organów, a w razie potrzeby likwidację. Z obecnie przedłożonego do sprawy KRS wynika, że Skarżąca ma jednoosobowy zarząd, w osobie I. J. – prezesa zarządu, która została do pełnienia tej funkcji powołana uchwałą, zawołanego przez Kuratora, Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Skarżącej z 15 czerwca 2018 r. (verte k. 3 oraz k. 23). Odnośnie M. R. i M. J., Sąd ustalił, że dnia 17 maja 2018 r. Kurator ustanowił ich pełnomocnikami Skarżącej, do jej reprezentacji przed Urzędem dzielnicy [...] W., wszczętym na podstawie wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Wszelkie pisma na etapie tego postępowania były kierowane jednocześnie do obu tych pełnomocników, w tym także postanowienie Prezydenta. Zażalenie na to postanowienie, w imieniu Skarżącej, podpisał M. J., jako prokurent. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że nieprawidłowym było działanie SKO polegające na czterokrotnym doręczaniu Skarżącej skarżonego postanowienia. Organ powinien był jednoznacznie ustalić komu powinien doręczyć to postanowienie. Nie mniej jednak, mimo tego błędu, skarżone postanowienie doręczono Skarżącej skutecznie dnia 13 listopada 2018 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Doręczenie tego postanowienia nastąpiło bowiem dwukrotnie do rąk osoby uprawnionej do odbioru korespondencji, tj. M. J. (vide z.p.o. skarżonego postanowienia), który w imieniu Skarżącej złożył ww. zażalenie oraz zgodnie z KRS Skarżącej jest jednym z jej wspólników. Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd stwierdza, że ostatnim dniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu na skuteczne złożenia skargi na postanowienie SKO był 13 grudnia 2018 r. Zatem nadanie skargi 18 grudnia 2018 r. spowodowało, że skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu, co skutkuje jej odrzuceniem. Sąd zauważa przy tym, że w sprawie nie zgłoszono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.