VI SA/Wa 1575/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-08-13

Skład orzekający: Zdzisław Romanowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej w kwocie 10.000 zł, gdy jej egzekucja może pozbawić skarżącego i jego rodzinę niezbędnych środków do życia?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej w kwocie 10.000 zł zostało wstrzymane, ponieważ sąd uznał, że egzekucja tej kary może spowodować znaczne szkody i trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego i jego rodziny, która pozostaje na jego utrzymaniu, w tym niepełnosprawne dziecko wymagające kosztownego leczenia. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na przesłankach określonych w art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną w kwocie 10.000 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, uzasadniony trudną sytuacją materialną skarżącego, który jest jedynym żywicielem rodziny z niepełnosprawnym dzieckiem wymagającym kosztownego leczenia.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P.G., na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 10.000 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym P.G., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest jedynym żywicielem rodziny. Ma na utrzymaniu 8-letniego syna, który choruje na [...]. Małżonka skarżącego nie pracuje zawodowo ze względu na konieczność sprawowania stałej opieki nad chorym dzieckiem, a rehabilitacja i leczenie dziecka tylko w niewielkim stopniu jest objęta refundacją NFZ. Do skargi załączono: - zestawienie wydatków na leki i sprzęt w poszczególnych miesiącach 2013 roku, obejmujące łączną kwotę 7.199 zł, - orzeczenie o niepełnosprawności syna skarżącego z [...] lutego 2013 r. (wydane do 30 kwietnia 2019 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Wymieniony w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Obowiązek wykazania tych przesłanek leży po stronie skarżącego. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – przesłanki te występują łącznie. Mając bowiem na uwadze fakt, że na utrzymaniu skarżącego pozostaje małżonka oraz niepełnosprawne dziecko wymagające kosztownego leczenia i rehabilitacji, należy stwierdzić, iż egzekucja kary pieniężnej w kwocie 10.000 zł może pozbawić skarżącego i jego rodzinę niezbędnych środków do życia. Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło