VI SA/Wa 1576/12
WyrokWSA w Warszawie2012-11-07
Skład orzekający: Zbigniew Rudnicki, Danuta Szydłowska, Dorota Wdowiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Urząd Patentowy RP prawidłowo odmówił udzielenia patentu dodatkowego na wynalazek, gdy patent główny nie pozostał w mocy?Ratio decidendi
Urząd Patentowy RP prawidłowo odmówił udzielenia patentu dodatkowego, ponieważ zgodnie z art. 30 Prawa własności przemysłowej, patent dodatkowy może być udzielony tylko w czasie, gdy patent podstawowy pozostaje w mocy. W tej sprawie patent główny nie pozostał w mocy, co zostało potwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o udzielenie patentu dodatkowego. Urząd Patentowy RP odmówił jego udzielenia, wskazując, że patent główny nie pozostał w mocy, co jest warunkiem uzyskania patentu dodatkowego. Skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, podtrzymując swoje stanowisko. Po ponownym rozpatrzeniu Urząd Patentowy utrzymał w mocy decyzję o odmowie. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kwestionując zakończenie postępowania w sprawie patentu głównego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Anna Błażejczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek oddala skargę
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, na skutek wniosku A. B. (dalej skarżącej) o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2011 r. o odmowie udzielenia patentu dodatkowego (do zgłoszenia nr [...]), na wynalazek pt. "Sposób prowadzenia oraz interpretacji badań klinicznych badanych produktów (molekuł substancji) działających w mechanizmie receptorowym jako ligandy egzogenne i dowolnych badanych produktów (molekuł substancji) jako potencjalnych ligandów egzogennych".
Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...]stycznia 2005 r. wpłynęło do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej podanie skarżącej o udzielenie patentu na wynalazek dodatkowo do [...]. Organ w dniu [...] lutego 2005 r. wydał skarżącej zaświadczenie potwierdzające powyższy fakt i załączył do niego opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe, wskazując, że są one wierną kopią dokumentów złożonych przez skarżącą [...] stycznia 2005 r. Podanie złożono za numerem [...], dodatkowo do [...].
Pismem z dnia [...] września 2011 r. skarżąca została poinformowana na podstawie art. 49 ust.2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm., dalej p.w.p.) o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu dodatkowego, bowiem postępowanie w sprawie patentu głównego zostało zakończone – Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. odmówił udzielenia patentu na wynalazek, a następnie decyzją z dnia [...] września 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Nadto wskazano, iż zgodnie z art. 30 p.w.p. patent dodatkowy można uzyskać jedynie do patentu będącego w mocy.
W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie, skarżąca złożył pismo informujące, iż postępowanie w sprawie zgłoszenia patentowego [...] nie zostało zakończone, bowiem złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nadto wskazała, iż wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Decyzją z dnia[...] listopada 2011 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 30 oraz 49 ust.1 p.w.p odmówił udzielania patentu dodatkowego (do zgłoszenia nr [...]), wskazując, że na zgłoszenie [...] nie udzielono patentu (prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VI SA/Wa 2264/10), co stanowi obligatoryjny warunek do uzyskania patentu dodatkowego na przedmiotowe zgłoszenie.
Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżąca w terminie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Urząd Patentowy RP, podtrzymując swoje stanowisko, iż sprawa zgłoszenia [...] nie jest zakończona.
Pismem z dnia [...] marca 2012 r. organ, w oparciu o art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 244 ust 1 1 p.w.p. wezwał skarżącą do nadesłania wyjaśnień, wskazując, że umożliwi to obustronne zrozumienie stanowisk. Nadto skarżąca, została poinformowana, że w trakcie postępowania możliwa jest zmiana statusu z patentu dodatkowego na patent główny zgodnie z art. 91 p.w.p. Jednakże rozwiązanie według zgłoszenia [...] nie mogłoby być opatentowane, ponieważ jest nieujawnione, brak jest przykładów wykonania ponownego rozwiązania.
W odpowiedzi na powyższe skarżąca złożyła pismo, podnosząc, iż patent główny nie stracił mocy, dodatkowe zgłoszenie patentowe jest rozszerzeniem macierzystego zgłoszenia patentowego, wynalazek ma szeroki zakres zastosowania, natomiast nie ma wątpliwości co do ujawnienia swojego wynalazku, "gdyż na pewno jest on już kradziony". Skarżąca wskazała, iż jako przykładowe rozwiązanie podany został przykład gavestinelu, jak również podała na czym ma polegać rozszerzenie patentu dodatkowego.
[...] czerwca 2012 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję o odmowie udzielenia patentu na wynalazek. Decyzja została wydana w oparciu o art. 30 oraz 49 ust.1 oraz na podstawie 245 ust.1 p.w.p. W uzasadnieniu wskazano, iż nie jest możliwe uzyskanie patentu dodatkowego od patentu niebędącego w mocy. Na zgłoszenie [...] nie udzielono patentu, a uzyskanie patentu na zgłoszenie [...] było obligatoryjnym warunkiem uzyskania patentu dodatkowego na przedmiotowe zgłoszenie [...]. Odnośnie ewentualnej zmiany statusu zgłoszenia z patentu dodatkowego na patent główny organ wskazał, że ochrona patentowa nie mogłaby być przyznana z powodu nieujawnienia wynalazku.
Skargę na powyższą decyzję, w terminie, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca. W treści skargi zostało zacytowane pismo skarżącej skierowane do Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2012 r., jak również fragmenty zaskarżonej decyzji, skarżącą wniosła o umożliwienie uczestnictwa w postępowaniu przed Sądem wszystkich osób zgłoszonych w międzynarodowym zgłoszeniu tego patentu, jak również rozpoznanie skargi w oparciu o dokumenty Urzędu Patentowego, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i Okręgowej Rady Adwokackiej. Do skargi została dołączona kserokopia postanowienia sądu rejonowego nie uwzględniającego zażalenia skarżącej na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych przez funkcjonariuszy publicznych z Urzędu Patentowego RP.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Nadto organ wskazał, iż skarżąca nie podniosła w skardze żadnych okoliczności, które mogłyby wskazać na nieprawidłowość decyzji i spowodować zimne wcześniej zajętego stanowiska.
Na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. Sąd oddalił wniosek skarżącej o nakazaniu Urzędowi Patentowemu PR zawiadomienia współzgłaszających przedmiotowy patent. Skarżąca poparła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 , dalej p.p.s.a.).
Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analizowana skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 24 p.w.p. patenty są udzielane – bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.
Stosowanie do treści art. 30 p.w.p uprawniony z patentu może uzyskać patent na ulepszenie lub uzupełnienie wynalazku, które posiada cechy wynalazku, a nie może być stosowane samoistnie (patent dodatkowy). Można również uzyskać patent dodatkowy do już uzyskanego patentu dodatkowego.
Patent dodatkowy może zostać udzielony tylko na rzecz uprawnionego z patentu głównego, przedmiotem patentu dodatkowego są ulepszenia lub uzupełnienia wynalazku opatentowanego, jeżeli te ulepszenia lub uzupełnienia spełniają wymogi art. 24 p.w.p., ale nie mogą być stosowane inaczej niż w połączeniu z wcześniej opatentowanym wynalazkiem. Patent dodatkowy może być udzielony tylko w czasie, gdy patent podstawowy pozostaje w mocy. ( zob. Prawo własności przemysłowej Komentarz, pod red. dr. P. Kostańskiego, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2010 r.)
W niniejszej sprawie patent podstawowy [...] nie pozostawał w mocy, decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. odmówiono udzielenia patentu na wynalazek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 lutego 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 2264/10 oddalił skargę skarżącej na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2010 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję o odmowie udzielenia patentu na wynalazek. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne dnia [...] kwietnia 2011 r. Wobec powyższego, skarżąca błędnie twierdzi, iż sprawa dotycząca patentu podstawowego [...] nie jest zakończona.
Nadto zgodnie z art. 49 ust. 1 p.w.p. jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi, że wynalazek nie spełnia ustawowych warunków wymaganych do uzyskania patentu, wydaje decyzję o odmowie jego udzielenia. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Urząd Patentowy wyznacza zgłaszającemu termin do zajęcia stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu. Dowody i materiały mogą wykraczać poza wykaz objęty sprawozdaniem o stanie techniki (art. 49 ust 2.).
Pismem z dnia [...] września 2011 r. skarżąca została poinformowana, zgodnie z treścią art. 49 ust. 2 p.w.p. o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu dodatkowego i możliwości wypowiedzenia się do zarzutów Urzędu Patentowego RP. Odpowiadając na powyższe zawiadomienie skarżąca nie zgodziła się z zarzutami organu.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy na podstawie art. 244 ust. 1 4 p.w.p został wyznaczony ekspert.
Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Urząd Patentowy po ponownym rozpatrzeniu sprawy wnikliwie przeanalizował całą dokumentację zgłoszeniową, pogląd przedstawiony przez skarżącą. Dodatkowo, aby stworzyć możliwość precyzyjnego przedstawienia swojego stanowiska oraz umożliwić skarżącej ponowne przedstawienie jej argumentów, w dniu [...] marca 2012 r. organ wezwał skarżącą do udzielenia wyjaśnień dotyczących wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji w sprawie udzielenia patentu na zgłoszony wynalazek, jak również poinformował o możliwości zmiany statusu zgłoszenia [...] z patentu dodatkowego na patent główny. Skarżąca nie skorzystała z takiej możliwości.
Stosownie do treści art. 245 ust. 1 w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd Patentowy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla ją w całości lub w części i rozstrzyga co do istoty sprawy. Organ wydał decyzję utrzymująca w mocy decyzję o odmowie udzielenia patentu na wynalazek.
W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o zgromadzony w sprawie pełny materiał dowodowy. W decyzji organ wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia. Zawiera ona również uzasadnienie odpowiadające wymogom art. 107 k.p.a. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, jakimi przesłankami kierował się organ odmawiając udzielenia patentu na przedmiotowy wynalazek. Organ prawidłowo ocenił zaistniały w sprawie stan faktyczny w świetle obowiązujących przepisów prawa.
W tym stanie sprawy oraz mając na uwadze, że skarżąca nie podniosła w skardze żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na nieprawidłowość wydanej przez Urząd Patentowy RP decyzji, uznać należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło