VI SA/Wa 1577/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska ( spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Anna Mruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2007 r. sprawy ze skarg T. Sp. z o.o. w L. na decyzje Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], [...], w przedmiocie wprowadzenia do obrotu nawozów niezgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2003/2003 oraz ustalenia ilości sprzedanych nawozów i opłaty sankcyjnej 1. uchyla zaskarżone decyzje i utrzymane nimi w mocy decyzje Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] z dnia [...] kwietnia 2005r., 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu Trzema zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] czerwca 2005r. nr [...], nr [...] i nr [...] Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno Spożywczych utrzymał w mocy trzy decyzje Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. ustalające ilość wprowadzonego do obrotu nawozu płynnego do kwiatów [...], nawozu płynnego do kwiatów [...] i nawozu hydroponicznego płynnego [...] oraz ustalające wysokość opłat sankcyjnych należnych z tego tytułu. Do ich wydania doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] listopada 2004r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] /dalej zwanego Inspektorem Wojewódzkim/ przeprowadzili kontrolę w magazynach "T." spółka z o.o. z siedzibą w L. /dalej zwana "T."/ zajmującej się m.in. sprzedażą nawozów. Kontrolą objęto wprowadzanie do obrotu nawozów w okresie od [...] stycznia 2002r. do [...] listopada 2004r. Ze sporządzonego protokołu kontroli wynika, że w magazynie znajdowało się 35 pozycji różnych nawozów wyprodukowanych przed 1 maja 2004r. W protokole zapisano, że w okresie od [...] stycznia 2002r. do [...] maja 2004r. wprowadzane przez spółkę do obrotu nawozy mineralne odpowiadały typom nawozów mineralnych określonych w załączniku do obowiązującej do 1 maja 2004r. wersji ustawy z dnia 26 lipca 2000r. o nawozach i nawożeniu /Dz.U. nr 89 poz. 991, dalej cytowana jako ustawa o nawozach i nawożeniu/. Nawozy te zgodnie z powołaną ustawą mogły być wprowadzane do obrotu z mocy ustawy bez zezwolenia, o ile nie zawierały niedozwolonych zanieczyszczeń. Wszystkie nawozy posiadały certyfikaty bezpieczeństwa Polskiego Centrum Badań i Certyfikacji. Inspektorzy nie mieli zastrzeżeń, co do wprowadzania nawozów do obrotu w okresie do 1 maja 2004r. Gdy chodzi o oznakowanie artykułów stwierdzono niewłaściwą wielkość liter nominalnej zawartości opakowań i brak okresu ważności w języku polskim na 33 opakowaniach nawozów. Gdy chodzi o okres od [...] maja 2004r. do [...] listopada 2004r. inspektorzy uznali, że nawozy wyprodukowane przed dniem 1 maja 2004r. zgodnie z art.34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003r. nr 2003/2003 /Dz.U. UE L z dnia 21 listopada 2003r./ mogą być wprowadzane do obrotu do [...] czerwca 2005r. Zdaniem kontrolerów 11 rodzajów kontrolowanych nawozów nie spełniało wymagań minimalnych zawartych w załączniku 1 punkt B1 Rozporządzenia nr 2003/2003, które określa m.in. zawartość całkowitą składników pokarmowych w wieloskładnikowych nawozach nieorganicznych - [...]. Ustalono, że w kontrolowanym okresie "T." wprowadziła do obrotu m.in. 1/ 1194 sztuki nawozu płynnego do kwiatów [...] po 6,87 zł za sztukę, 2/ 11412 sztuk nawozu płynnego do kwiatów [...] po 2,57 zł za sztukę oraz 3/ 330 sztuk nawozu hydroponicznego płynnego- [...] po 3,68 zł za sztukę. Za nieprzestrzeganie postanowień ustawy o nawozach ukarano mandatem prokurenta firmy P. No. Prokurent podpisał protokół bez zastrzeżeń. Wojewódzki Inspektor [...] grudnia 2004r. wszczął w stosunku do "T." trzy postępowania w sprawie ustalenia ilości i wartości: 1/ nawozu płynnego do kwiatów [...], 2/ nawozu płynnego do kwiatów [...] oraz 3/nawozu hydroponicznego płynnego- [...] wprowadzonych do obrotu niezgodnie z Rozporządzeniem 2003/2003 z uwagi na skład tych nawozów niezgodny z załącznikiem 1, p.B1, w którym minimalne zawartości składników pokarmowych [...] zostały określone na [...]%, w tym: [...]. "T." wyjaśniła, że : 1/ nie jest producentem żadnego z kwestionowanych nawozów, a jedynie ich dystrybutorem, 2/ nawozy zostały wyprodukowane przed 1 maja 2004r., zatem mogą być wprowadzane do obrotu do [...] czerwca 2005r. 3/ nawozy nie są oznakowane znakiem "nawóz WE", zatem przepisy Rozporządzenia 2003/2003 nie mają do nich w ogóle zastosowania. 4/ nawozy są produkowane w [...] i tam nie toczyło się nigdy żadne postępowanie, co do ich niewłaściwego składu. Wojewódzki Inspektor polecił, aby "T." usunął z obrotu zakwestionowane nawozy nie spełniające wymaga zawartych w Załączniku 1 p.B1 Rozporządzenia 2003/2003. "T." pismem z dnia [...] lutego 2005r. zawiadomił, że usunął część zakwestionowanych wyżej trzech nawozów oraz podniósł, że nawozy nieorganiczne płynne reguluje załącznik C Rozporządzenia 2003/2003 oraz C.2. i C.2.1., wg którego minimalna zawartość składników pokarmowych wynosi 15% i wniósł o ponowne rozpatrzenie zgodności nawozów płynnych do kaktusów, nawozów płynnych do orchidei i nawozów płynnych do kwiatów 2,5 l /nawozy te nie są przedmiotem skarżonych decyzji/. Pismem z dnia [...] kwietnia 2005r. "T." zawiadomił Wojewódzkiego Inspektora o ostatecznej ilości wycofanych z obrotu nawozów. Wskazał, że wycofał m.in.: 1/ 655 sztuk płynnego nawozu do kwiatów [...], 2/ 3122 sztuki nawozu płynnego do kwiatów [...] oraz 3/ 217 sztuk nawozu hydroponicznego płynnego- [...]. Podał, że dla udokumentowania ilości wycofanych z obrotu produktów nadesłał dokumenty transportowe i magazynowe. W aktach brak takich dokumentów. Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych Decyzją wydał trzy decyzje: Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] orzekł, że nawóz płynny do kwiatów [...] w ilości 577 sztuk po 6,87 zł za sztukę został wprowadzony do obrotu niezgodnie z Rozporządzeniem WE nr 2003/2003 i ustalił opłatę sankcyjną na 3963,99zł. Jako podstawę prawną swego działania powołał art.21 cytowanej wyżej ustawy z dnia 26 lipca 2000r. o nawozach i nawożeniu. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] orzekł, że nawóz płynny do kwiatów [...] w ilości 8415 sztuk po 2,57 zł za sztukę został wprowadzony do obrotu niezgodnie z Rozporządzeniem WE nr 2003/2003 i ustalił opłatę sankcyjną na 21626,55 zł. Jako podstawę prawną swego działania powołał art.21 cytowanej wyżej ustawy z dnia 26 lipca 2000r. o nawozach i nawożeniu. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] orzekł, że nawóz hydroponiczny płynny-[...] w ilości 149 sztuk po 3,68 zł za sztukę został wprowadzony do obrotu niezgodnie z Rozporządzeniem WE nr 2003/2003 i ustalił opłatę sankcyjną na 548,32 zł. Jako podstawę prawną swego działania powołał art.21 cytowanej wyżej ustawy z dnia 26 lipca 2000r. o nawozach i nawożeniu. W jednobrzmiących co do argumentacji uzasadnieniach wszystkich trzech decyzji organ wskazał, że: 1/ zgodnie z art.1 p.x Rozporządzenia 2003/2003 za producenta uważa się osobę odpowiedzialną za wprowadzanie nawozu do obrotu, zaś zgodnie z art.1 p.w cytowanego Rozporządzenia przez wprowadzanie do obrotu rozumie się działania polegające na dostawie nawozu odpłatnej lub nieodpłatnej albo przechowywanie w celu dostawy. Zgodnie z ustawą o nawozach i nawożeniu za wprowadzanie do obrotu uznaje się oferowanie w celu zbycia, sprzedaż oraz inną odpłatną lub nieodpłatną formę zbycia nawozu wyprodukowanego w kraju albo przywiezionego z innych państw członkowskich Unii Europejskiej lub z państw trzecich. "T." spółka z o.o. jest podmiotem wprowadzającym nawóz do obrotu. Spółka przechowuje nawóz przywieziony z [...] w celu dostawy i oferuje go w celu zbycia. 2/ Art.34 Rozporządzenia 2003/2003 reguluje kwestię pakowania i etykietowania nawozu, zaś postępowanie niniejsze toczy w sprawie niespełniania wymagań dotyczących jakości zakwestionowanych nawozów wprowadzanych do obrotu, zatem art.34 Rozporządzenia nie może stanowić podstawy wyłączenia towaru ze względu na datę produkcji. 3/ Zgodnie z art.6 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy o nawozach i nawożeniu /Dz.U. nr 91 poz.876/ "oznakowanie opakowań, etykiety i dokumenty towarzyszące dołączone do nawozu, spełniające wymagania przepisów dotychczasowych, mogą być stosowane przez okres roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy". Zgodnie z tym przepisem dopuszcza się stosowanie przez wskazany okres nawozów bez oznakowania "nawóz WE", ale nie stanowi to podstawy do zwolnienia z obowiązku spełnienia wymagań minimalnych dotyczących jakości określonych Rozporządzeniem 2003/2003. 4/ Oceniając nawozy wedle wymogów określonych w załączniku C.2. i C.2.1. - nawozy nieorganiczne płynne - organ wskazał, że minimalna zawartość całkowita składników pokarmowych w roztworach nawozowych NPK wynosi 15% /N+P2O5+K2O/ zatem nawozy [...] i [...] nie spełniają wymagań. Nie spełnia też omawianych wymagań nawóz hydroponiczny płynny-[...]. 5/ Odnośnie ilości wprowadzonych do obrotu nawozów organ wyjaśnił, że gdy chodzi o nawóz [...] ustalił na podstawie dokumentów wycofanie z obrotu 617 sztuk, gdy chodzi o nawóz [...] ustalił wycofanie z obrotu 2997 sztuk, zaś gdy chodzi o nawóz hydroponiczny płynny-[...] ustalił wycofanie z obrotu 181 sztuk. Od wszystkich trzech decyzji odwołała się spółka "T.". We wszystkich odwołaniach zarzucała błędną ocenę stanu faktycznego i naruszenie prawa oraz podnosiła jednobrzmiące argumenty. Wskazywała, że nie jest producentem tylko dystrybutorem, a za producenta zgodnie z art.2 p.x Rozporządzenia nie uważa się dystrybutora, który nie powoduje zmiany właściwości nawozu. Przepis ten stanowi lex specjalis w stosunku do ogólnej zasady, że producentem jest podmiot odpowiedzialny za wprowadzenie nawozu do obrotu. Z tego względu nie można "T." uważać za producenta. Zgodnie z art.4 Rozporządzenia to producent prowadzi działalność na terenie Wspólnoty i odpowiada za zgodność "nawozu WE" z przepisami Rozporządzenia. Podmiotem odpowiedzialnym za utrzymanie minimalnych wymagań jest zatem producent nawozów tj. "T." z siedzibą w R. [...]. Ten producent, którego obowiązują identyczne standardy nigdy nie spotkał się z zarzutem nieprzestrzegania norm przyjętych przez państwa WE. Jako podstawę prawną swych wywodów skarżąca powołała art.2 p. x, art.3 i art. 4 Rozporządzenia 2003/2003. Dnia [...] czerwca 2005r. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno- Spożywczych wydał trzy decyzje: 1/ decyzją nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych nr [...]; 2/ decyzją nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych nr [...]; 3/ decyzją nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych nr [...]; Jako podstawę prawną wszystkich trzech decyzji wskazał art.21 cytowanej wyżej ustawy o nawozach i nawożeniu, art.21 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych /Dz.U. nr 5 z 2001r. poz.44 z późn. zmianami/ oraz art.138 §1 p.1 kpa. W uzasadnieniach wszystkich trzech decyzji powtórzył tę samą argumentację i wskazał, że spółka wprowadzała do obrotu nawozy niezgodne z wymaganiami załącznika nr 1 Rozporządzenia 2003/2003. Powołał się na art. 21 ustawy o nawozach i nawożeniu, zgodnie z którym "kto wprowadza do obrotu" nawozy oznaczone znakiem WE nie spełniające wymagań jakościowych określonych w przepisach Unii dla tego typu nawozów, jest obowiązany do wycofania ich z obrotu na własny koszt oraz wniesienia do Urzędu Skarbowego opłaty sankcyjnej stanowiącej 100% kwoty należnej za sprzedane nawozy. Zgodnie z art.2 tej ustawy wprowadzenie do obrotu - to oferowanie w celu zbycia, sprzedaż oraz inna odpłatna albo nieodpłatna forma zbycia nawozu wyprodukowanego w kraju albo przywiezionego z innego państwa Unii lub państwa trzeciego. Zgodnie z art. 2 p.x Rozporządzenia 2003/2003 wprowadzenie do obrotu oznacza dostawę nawozu odpłatną albo nieodpłatną lub przechowywanie w celu dostawy. Z tych przepisów wynika, że to "T." powinna wnieść opłatę sankcyjną. Na wymienione decyzje spółka "T." wniosła trzy skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. We wszystkich wnosiła o uchylenie zaskarżonych decyzji i przedstawia jednakową argumentację. Wskazała, że nie jest producentem tylko dystrybutorem, gdyż zgodnie z art.2 p.x Rozporządzenia 2003/2003 dystrybutor nie jest uważany za producenta, zaś tylko producent odpowiada za zgodność nawozu z przepisami WE. Producent w [...] nigdy nie spotkał się z zarzutem niezgodności nawozu z normami WE, choć musi spełniać te same unijne standardy. W odpowiedzi na skargi organ wnosił o ich oddalenie podnosząc, że decyzje wydano na podstawie art.21 ustawy o nawozach i nawożeniu, nakładającą opłatę sankcyjną na podmiot, który wprowadza do obrotu nawozy nie spełniające wymagań jakościowych określonych w przepisach Unii. W świetle definicji wprowadzania do obrotu zawartej w art.2 p.8 ustawy o nawozach i nawożeniu, która określa wprowadzanie do obrotu jako oferowanie w celu zbycia, sprzedaż, oraz inną odpłatną lub nieodpłatną formę zbycia - "T." wprowadzał nawozy do obrotu. W sprawie ma też zastosowanie art.2 p.w Rozporządzenia 2003/2003, który określa definicję wprowadzenia do obrotu jako dostawę odpłatną lub nieodpłatną albo przechowywanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Kontrolując w ten sposób zaskarżone decyzje Sąd stwierdził naruszenia prawa skutkujące uchyleniem zaskarżonych decyzji. Przede wszystkim wskazać należy, że nie ma racji skarżąca "T." sp. z o.o., że nie ona powinna być stroną postępowania dotyczącego określenia wysokości opłaty sankcyjnej w trybie art.21 ustawy o nawozach i nawożeniu. Zgodnie z tą ustawą, której art.21 jest podstawą prawną określenia opłaty sankcyjnej, sankcja jest nakładana właśnie za wprowadzanie do obrotu nawozów oznaczonych znakiem "NAWÓZ WE", a niespełniających wymagań określonych w przepisach UE w sprawie nawozów dla tego typu nawozów, oraz za wprowadzanie do obrotu nawozów niezgodnie z art.3 ustawy o nawozach i nawożeniu. Wskazana sankcja dotyka więc nie producenta, tylko podmiot wprowadzający nawóz do obrotu. Nie ma wątpliwości, że takim podmiotem jest dystrybutor nawozu bowiem ustawa na swój użytek wprowadza w art. 2 p.8 definicję pojęcia "wprowadzenie do obrotu". Zgodnie z tą definicją "wprowadzenie do obrotu to oferowanie w celu zbycia, sprzedaż oraz inna odpłatna albo nieodpłatna forma zbycia nawozu wyprodukowanego w kraju, państwie UE lub państwie trzecim". W tym stanie rzeczy organ prawidłowo uznał, że skarżąca "T." wprowadzała nawozy do obrotu, a spółka ta prawidłowo występuje jako strona postępowania. Dla uzasadnienia wskazania strony postępowania prowadzonego na podstawie art.21 ustawy o nawozach i nawożeniu nie ma potrzeby sięgania do przepisów Rozporządzenia 2003/2003 i zawartych tam definicji, gdyż materia związana z sankcjami za niezgodne z prawem wprowadzanie nawozów do obrotu uregulowana jest w całości w ustawie o nawozach i nawożeniu. Zaskarżone decyzje wydane zostały jednak z naruszeniem prawa skutkującym ich uchyleniem z następujących względów. W ocenie Sądu z uzasadnień decyzji wydanych w I i II instancji nie wynika w żaden sposób czy i na jakiej podstawie organ ustalił, że kontrolowane nawozy są "nawozami WE" i dlaczego przyjął, że podlegają regulacjom zawartym w Rozporządzeniu 2003/2003, które zgodnie z art.1 Rozporządzenia dotyczy wyłącznie nawozów oznakowanych "nawóz WE", albo oznakowanych zgodnie z art.34 Rozporządzenia w sposób przewidziany przez wcześniejsze dyrektywy. W materiale dowodowym brak jakiejkolwiek informacji, że kontrolowane nawozy oznakowane w taki sposób, że mogły być uznane za "nawozy WE", a z ich składu wynika, że nie odpowiadały normom jakościowym przewidzianym dla "nawozów WE" zawartym w Rozporządzeniu. Jeżeli organ przyjął, że nawozy te, będące wcześniej w posiadaniu skarżącej i zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli, wprowadzane przez nią do obrotu przed 1 maja 2004r. zgodnie z prawem, z datą wejścia Polski do Unii stały się "nawozami WE", to takie ustalenie wymagało jasnego sprecyzowania i szczegółowego uzasadnienia. Nie ma bowiem podstaw, aby przyjąć, że wszystkie nawozy znajdujące się na terytorium Polski niezależnie od składu i sposobu oznakowania z datą wejścia Polski do Unii stały się "nawozami WE". Ustalenie tej kwestii ma wpływ na podstawę prawną wydanych decyzji i zastosowania kryteriów jakościowych zawartych w załączniku nr 1 do Rozporządzenia 2003/2003 do oceny kontrolowanych nawozów. Brak w materiale postępowania dowodów i ustaleń, że kontrolowane nawozy były "nawozami WE" stanowi niewyjaśnienie okoliczności faktycznych naruszające art.7 i art.77§ 1 kpa, zaś brak w uzasadnieniach decyzji rozważań dotyczących zastosowanej podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia polegającego na stwierdzeniu wprowadzenia do obrotu nawozu oznaczonego znakiem "nawóz WE" niespełniającego wymagań stanowi naruszenie art.107 § 3 kpa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Naruszenia te uzasadniają uchylenie zaskarżonych decyzji. Z zebranego materiału dowodowego nie wynika także na jakiej podstawie organ wyliczył ilość sprzedanego nawozu. Różnice między ilościami nawozu wprowadzonego do obrotu i ilościami, które skarżąca zgodnie ze swoim oświadczeniem wycofała ze sprzedaży stanowią inne liczby, niż zawarte w decyzjach. Ponieważ decyzje dotyczą skutków finansowych działania strony, obliczenie musi być precyzyjne, a organ musi wskazać w sposób poddający się kontroli w jaki sposób dokonał obliczeń i z czego wynika, że skarżąca sprzedała 577 sztuk nawozu [...], 8415 sztuk nawozu [...] oraz 149 sztuk nawozu hydroponicznego płynnego -[...]. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy i rozważaniu podstawy prawnej decyzji i przypisanych stronie naruszeń prawa organ weźmie pod uwagę, że z datą wejścia Polski do UE zgodnie z art.2 "Aktu dotyczącego warunków przystąpienia" Polska związana jest postanowieniami Traktatów założycielskich i aktów przyjętych przez instytucje Wspólnot i Europejski Bank Centralny. Zgodnie z art.249 Traktatu ustanawiającego WE takimi aktami są m.in. rozporządzenia. Mają one zasięg ogólny, wiążą w całości, stosowane są bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich. Z datą wejścia Polski do UE Rozporządzenie 2003/2003 wiąże w Polsce bezpośrednio i w całości. Omawiane Rozporządzenie reguluje wymagania, które mają być stawiane producentom nawozów w ten sam sposób na terenie całej Wspólnoty. Wprowadza więc oznakowanie, definicje i skład pewnych nawozów oznaczonych jako "nawozy WE". Rozporządzenie stosuje się zgodnie z art.1 do produktów wprowadzanych do obrotu jako nawozy z oznakowaniem "nawóz WE" lub z oznakowaniem w sposób określony w art.34 Rozporządzenia. Zgodnie z art.5 ust.2 Rozporządzenia, nawozy oznakowane znakiem "nawozy WE" mają zapewniony swobodny obrót we Wspólnocie. Rozporządzenie określa obowiązkowe oznakowanie opakowań, etykiet i dokumentów towarzyszących nawozom /art.9, art.10, art.11, art.12/, a także ich skład i minimalną zawartość składników pokarmowych. Wskazać należy, że art.34 Rozporządzenia 2003/2003 zawiera uregulowanie przejściowe stanowiące, że oznakowania, opakowania, etykiety i dokumenty towarzyszące "nawozom WE" przewidziane przez wcześniejsze dyrektywy można nadal stosować do [...] czerwca 2005r. Od 1 maja 2004r. Rozporządzenie 2003/2003 regulowało na terenie Polski całościowo kwestie związane z "nawozami WE", z wyjątkiem skutków wprowadzenia do obrotu nawozów oznaczonych znakiem "nawozy WE" niespełniających wymagań jakościowych. Skutki te określa ustawa o nawozach i nawożeniu w art.21 ust.1 p.1 i ust.2. Ustawa z dnia 26 lipca 2000r. o nawozach i nawożeniu w brzmieniu obowiązującym od 1 maja 2004r., nadanym ustawą z 2 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy o nawozach i nawożeniu /cytowaną wyżej, opublikowaną 30 kwietnia 2004r. z mocą obowiązującą od 1 maja 2004r. i dalej zwanej ustawą o zmianie.../ jest niejako uzupełnieniem Rozporządzenia i reguluje kwestie w nim nie uregulowane, w szczególności dotyczące wprowadzenia w Polsce do obrotu nawozów w zakresie nieuregulowanym Rozporządzeniem, czyli nawozów innych niż oznaczone znakiem "NAWÓZ WE", a także sankcje za naruszanie przepisów Rozporządzenia i ustawy. Art.3 ustawy o nawozach i nawożeniu po zmianie wprowadzonej ustawą o zmianie..., czyli w brzmieniu obowiązującym w kontrolowanym okresie od [...] maja 2004r. do [...] listopada 2004r., w ust.1 pozwalał na wprowadzanie do obrotu nawozów powstałych ze zmieszania nawozów oznaczonych znakiem "NAWÓZ WE" oraz w ust.2 na wprowadzenie do obrotu m.in. nawozów mineralnych nieoznaczonych znakiem "NAWÓZ WE" na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw rolnictwa, zaś art.4a pozwalał na wprowadzenie do obrotu za zezwoleniem ministra także nawozów dopuszczonych do obrotu w innym państwie Unii, albo w Turcji, które zostały wyprodukowane w innym państwie Unii albo w Turcji lub w państwie będącym członkiem EFTA oraz stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Ustawa nie przewidywała możliwości wprowadzenia do obrotu innych nawozów. W tym stanie rzeczy w obrocie w Polsce zgodnie z prawem w kontrolowanym okresie mogły znajdować się "nawozy WE" zgodnie z Rozporządzeniem i inne nawozy tylko w opisanym wyżej zakresie - na mocy ustawy o nawozach i nawożeniu. Skutki wprowadzania do obrotu nawozów niezgodnie z art.3 ustawy o nawozach i nawożeniu /innych niż "nawozy WE"/ określa art.21 ust.1 p.2 i ust.2 tej ustawy. Zaznaczyć należy, że w okresie "przedunijnym" zgodnie art.3 ust.1 p.1 lit.a /w dawnym brzmieniu/ do obrotu można było wprowadzać nawozy mineralne określone w załączniku do ustawy i na tej podstawie skarżąca wprowadzała sporne nawozy do obrotu przed 1 maja 2004r. Ustawa o zmianie..., opublikowana 30 kwietnia 2004r. weszła w życie 1 maja 2004r. i wyeliminowała z obrotu nawozy nie mieszczące się w zakresie nowego art.3 i 4a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ustali i da temu wyraz w uzasadnieniu decyzji, czy i dlaczego sporne nawozy są "nawozami WE" niespełniającymi wymagań jakościowych, czy też są to nawozy nie będące ani "nawozami WE" ani innymi nawozami dopuszczonymi do obrotu na podstawie art.3 ustawy o nawozach i nawożeniu. Dopiero potem rozważy zastosowanie art.21 ustawy o nawozach i nawożeniu. Wyliczy także w sposób poddający się kontroli tj. ze wskazaniem dowodów, na podstawie których poczynił ustalenia, ilość sprzedanych nawozów. Zważywszy powyższe działając na podstawie art.145 § 1 p.1 lit.c p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji. Wobec braku wniosku skarżącej co do kosztów postępowania, Sąd nie orzekł w tej kwestii w związku z treścią art.210 § 1 p.p.s.a. O niewykonywaniu uchylonych decyzji Sąd orzekł podstawie art.152 p.p.s.a.