VI SA/Wa 1582/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji S. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi Fundacji S. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu Fundacji S. z siedzibą w W. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2011 r. odrzucono skargę Fundacji S. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...]). W dniu [...] stycznia 2012 . do Sądu wpłynął sporządzony na urzędowym formularzu (PPPr) wniosek skargę Fundacji S. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub rzecznika patentowego z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano, że celem działania strony skarżącej jest [...]. Jako przedmiot działalności wskazano sprzedaż hurtową. Podniesiono, iż fundacja nie uzyskała dochodu, w związku z czym nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych oraz na opłatę usług adwokata i rzecznika patentowego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej na ww. postanowienie. Według oświadczenia strony skarżącej majątek początkowy fundacji stanowi fundusz założycielski w wysokości 1000 zł, a na koncie bankowym zdeponowana jest kwota 3,92 EUR. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie całkowitym może nastąpić, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W niniejszej sprawie z podanych przez stronę skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji wynika, iż nie posiada ona żadnego majątku i dochodów. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy według strony skarżącej wynika z faktu, iż fundacja nie ma środków na pokrycie kosztów sądowych oraz opłatę usług adwokata i rzecznika patentowego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej na postanowienie zapadłe w przedmiotowej sprawie. Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t.j. Dz. U. z 1991 r. r. Nr 46, poz. 203 ze zm.) w oświadczeniu woli o ustanowieniu fundacji fundator powinien wskazać cel fundacji oraz składniki majątkowe przeznaczone na jego realizację,. Tymi składnikami majątkowymi mogą być pieniądze, papiery wartościowe, a także oddane fundacji na własność rzeczy ruchome i nieruchomości. Fundator ustala statut fundacji, określający m.in. jej majątek , cele i zakres działalności (art. 5 ust. 1 ustawy o fundacjach). Fundacja składa corocznie właściwemu ministrowi sprawozdanie ze swojej działalności (art. 12 ust. 2 ustawy o fundacjach). W świetle ww. przepisów fundacje muszą mieć świadomość, iż przystępując do aktywnej realizacji zamierzonych celów i z powołaniem się na nie m.in. w postępowaniu sądowoadministracyjnym, powinny się liczyć z obowiązkiem ponoszenia kosztów i przeznaczyć odpowiednie środki na ich pokrycie. Mając na uwadze treść ww. art. 3 ustawy o fundacjach stwierdzić należy, iż fundator zobligowany jest do zapewnienia składników majątkowych, pozwalających realizować cele fundacji. Fundacja nie można przerzucać kosztów swej działalności na koszt Skarbu Państwa, czyli wszystkich podatników. Podkreślić należy, iż w razie wyczerpania środków finansowych i majątku fundacji, fundacja podlega likwidacji w sposób wskazanych w statucie (art. 15 ust. 1 ustawy o fundacjach). Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) należało postanowić jak w sentencji.