VI SA/Wa 1584/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia biegłego rewidenta postanawia: odrzucić wniosek Dnia [...] listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. J. na decyzję Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, którą skreślono ją z listy biegłych rewidentów. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej dnia 19 stycznia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 81 akt) wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 29 stycznia 2009 r. skarżąca złożyła do tutejszego Sądu sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r. (k. 144 akt) Sąd odrzucił ww. skargę kasacyjną, jako sporządzona bez zachowania ustawowego wymogu przymusu adwokacko – radcowskiego dla skuteczności dokonania tej czynności, o którym mowa w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej p.p.s.a. Skarżąca zwróciła się do Rzecznika Praw Obywatelskich z prośbą wniesienia przez niego w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej od rzeczonego na wstępie wyroku z dnia 19 listopada 2008 r. W odpowiedzi Rzecznik Praw Obywatelskich (pismo z dnia 4 listopada 2009 r. -k. 201 akt) poinformował skarżącą, że nie podejmie się wniesienia takiej skargi kasacyjnej. Na piśmie tym znajduje się adnotacja skarżącej "otrzymałam 10.11.2009 r. list zwykły". W dniu 18 listopada 2009 r. (data prezentaty Biura Podawczego tutejszego Sądu) skarżąca złożyła osobiście do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, załączając do niego ww. pismo Rzecznika Praw Obywatelskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cyt.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3 cytowanego przepisu). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 cyt.). Przepis art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie Sąd w pierwszej kolejności obowiązany był zbadać czy przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Badając tą terminowość Sąd wziął pod uwagę dzień 10 listopada 2009 r., tj. dzień otrzymania przez skarżącą informacji od Rzecznika Praw Obywatelskich, że nie podejmuje się on wniesienia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej, o co wnioskowała u niego skarżąca. Zatem od dnia 11 listopada 2009 r. rozpoczął bieg siedmiodniowy, ustawowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., który upłynął 17 listopada 2009 r. Jak wskazano powyżej skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożyła osobiście do Sądu dnia 18 listopada 2009 r. Tym samym skarżąca nie zachowała ustawowego terminu przewidzianego dla skutecznego wniesienia tego wniosku, który zakończył bieg 17 listopada 2009 r., co skutkuje odrzuceniem wniosku, jako spóźnionego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.