VI SA/Wa 1586/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "P." sp. j. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "P." sp. j. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – "P." sp. j. z siedzibą w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w [...] przy ul. [...]. W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W obszernym uzasadnieniu wniosku wskazała, że prowadzi wyłącznie jedną aptekę i zatrudnia w niej czterech pracowników. Na potrzeby prowadzenia apteki wynajmuje lokal przystosowany do działalności aptecznej (koszt wynajmu lokalu wynosi 6 051,60 złotych miesięcznie). Aktualnie na stanie magazynowym posiada produkty o wartości 81 321.53 złotych. Suma zadłużenia apteki na dzień 23 lipca 2018 r. wobec wieloletnich kontrahentów wyniosła 86 194, 82 złotych. W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji oraz związane z tym zaprzestanie prowadzenia działalności pozbawi ją jedynego źródła utrzymania, a co za tym idzie wiązać się będzie z koniecznością zwolnienia pracowników oraz utratą lokalu dostosowanego do działalności aptecznej. Do czasu ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji skarżąca pozbawiona zostanie możliwości uzyskania przychodów, co spowoduje utratę płynności finansowej i zmusi spółkę do ogłoszenia upadłości. W przypadku wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne stanie się zutylizowanie leków i innych produktów, które nie mogą zostać sprzedane przez spółkę. Spółka utraci pozyskaną grupę klientów i kontrahentów, którzy prawdopodobnie w przypadku uchylenia decyzji nie będą skłonni do ponownego nawiązania z nią współpracy, podobnie zwolnione osoby, nawet w przypadku niezwiązania się trwale z innym pracodawcą nie będą skłonne do powrotu do pracodawcy, którego kojarzą z niepewnością stanu zatrudnienia. Powyższe okoliczności, w ocenie skarżącej, obrazują szkodę jaką spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji przed weryfikacją jej prawidłowości w toku postępowania sądowoadministracyjnego, a opisana we wniosku indywidualna sytuacja spółki potwierdza zasadność wstrzymania wykonania zaskarżone decyzji. Do wniosku skarżąca załączyła dokumentacje w postaci listy płac; dowodu uiszczenia składek na ubezpieczenie społeczne i wypłacania zaliczek na podatek dochodowy za pracowników; aneks do umowy najmu lokalu; fakturę VAT za wynajem lokalu wystawioną w lipcu 2018 r.; potwierdzenie stanu magazynowego apteki na dzień 23 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza ich wstrzymanie. Użycie przez ustawodawcę w powyższym przepisie pojęć nieostrych takich jak "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" powoduje konieczność konkretyzacji i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych w każdej sprawie. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie zaskarżonego aktu przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy wywoła nieodwracalną szkodę dla wnioskodawcy. Chodzi więc o sytuację, gdy przywrócenie stanu poprzedniego nie będzie w ogóle możliwe lub związane będzie ze znacznym nakładem sił i środków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ryzyko zwolnienia pracowników a następnie likwidacja działalności gospodarczej mogą być uznane za okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 1 marca 2016 r., II GZ 179/16; z 6 października 2017 r., II GZ 734/17 CBOIS www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wznowienie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, a następnie poszukiwanie osób w miejsce wcześniej zwolnionych pracowników oraz powrót do dotychczasowej pozycji na rynku jest przedsięwzięciem trudnym i czasochłonnym, wymagającym dużych nakładów finansowych. Zlikwidowanie działalności gospodarczej na skutek natychmiastowego wykonania decyzji administracyjnej prowadzi także do utraty klienta, którego pozyskanie jest dla przedsiębiorcy trudne a czasem wręcz niemożliwe w szczególności, gdy wykonana decyzja administracyjna została późniejszym prawomocnym orzeczeniem sądu wyeliminowana z obrotu prawnego. W niniejszej sprawie skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w [...] spowoduje konieczność zlikwidowania apteki i zwolnienia pracowników. Podkreślić należy, że skarżąca prowadzi wyłącznie jedną aptekę, w związku z tym wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawiłoby spółkę jedynego źródła utrzymania. Zdaniem Sądu okolicznością uprawdopodabniającą wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest również to, iż skarżącą wynajmuje obecnie lokal w pełni dostosowany do prowadzenia działalności aptecznej. Wykonanie zaskarżonej decyzji, z dużym prawdopodobieństwem mogłoby doprowadzić do zerwania umowy najmu, a po ewentualnym uchyleniu zaskarżonej decyzji, powrót do prowadzenia działalności gospodarczej w tym samym miejscu byłby bardzo trudny. Z tym wiąże się również prawdopodobieństwo utraty klientów, którzy dotychczas zaopatrywali się w tej aptece. Sytuacja skarżącej oraz wszystkie okoliczności sprawy pozwalają więc stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie tej decyzji, może obiektywnie doprowadzić do nieodwracalnych skutków. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji