VI SA/Wa 1593/25

PostanowienieWSA w Warszawie2025-08-01

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Kozik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych (brak odpisu z KRS) i fiskalnych (nieuiszczenie wpisu sądowego) w wyznaczonym terminie?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych, takich jak brak odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego umocowanie do działania, ani nie uiści należnego wpisu sądowego. Niewypełnienie tych obowiązków w terminie 7 dni od doręczenia wezwania skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Spółka "P." wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie odpisu z KRS potwierdzającego umocowanie do działania oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, wyznaczając 7-dniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 16 czerwca 2025 r., a termin upłynął 23 czerwca 2025 r. Skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków ani nie uiściła wpisu sądowego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi "P." z siedzibą w T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę [...] spółka jawna z siedzibą w T. (dalej: "Skarżąca") wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Zarządzeniem z dnia 26 maja 2025 r. w punkcie VII. Przewodnicząca Wydziału VI tut. Sądu wezwała Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej (ewentualnie wydruku komputerowego pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu. Z kolei zarządzeniem z dnia 26 maja 2025 r. Przewodnicząca Wydziału VI tut. Sądu wezwała Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca wyżej wymienione wezwania została doręczona Skarżącej w dniu 16 czerwca 2025 r. (k.29 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął ostatecznie dla Skarżącej w dniu 23 czerwca 2025 r. Skarżąca do chwili obecnej nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r poz. 935 ze zm.) – zwana dalej: ("p.p.s.a."), każde pismo strony (skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skargę do sądu wnosi spółka prawa handlowego, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewskazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wyżej wspomnianego braku skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, bowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a., termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dniu po stronie sądu powstaje obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Jak stanowi natomiast art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt niniejszej sprawy Skarżąca w dniu 16 czerwca 2025 r. odebrała wezwanie do: a) uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej (ewentualnie wydruku komputerowego pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu; b) uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął więc ostatecznie dla Skarżącej w dniu 23 czerwca 2025 r. Skarżąca do chwili wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła w wyznaczonym terminie zarówno braków formalnych, jak i fiskalnych skargi. Ponadto w aktach sprawy znajduje się adnotacja poczyniona na karcie 30 akt sądowych, z której wynika, że w Rejestrze Opłat Sądowych nie zarejestrowano wpłaty do przedmiotowej sprawy. Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło