VI SA/Wa 1602/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant Aneta Stefaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2010 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę VI SA/Wa 1602/09 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył karę pieniężną w wysokości 3700 zł na R. Spółka z o.o. z siedzibą w [...]. Decyzja została doręczona stronie [...] kwietnia 2009 r. R. Spółka z o.o. w terminie wniosła odwołanie od tej decyzji. Odwołanie zostało podpisane przez p. S. K.. Wezwaniem z dnia [...] maja 2009 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego wezwał skarżącą Spółkę do "przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony dla p. S. K., która podpisała się pod odwołaniem wraz z aktualnym wypisem z odpowiedniego rejestru przedsiębiorców, z którego będzie wynikało uprawnienie osoby podpisanej na pełnomocnictwie do reprezentowania przedsiębiorstwa R. Sp. z o.o. w postępowaniu administracyjnym". Strona odebrała wezwanie [...] czerwca 2009 r. [...] czerwca 2009 r. strona przesłała do organu kopię odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego R. Spółki z o.o. w [...], aktualnego na dzień [...] maja 2009 r. oraz pismo sporządzone w języku angielskim. Pismo zostało podpisane przez p. R. M., który zgodnie z przestawionym odpisem z KRS jest osobą uprawnioną do jednoosobowej reprezentacji Spółki. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. na postawie art. 134 k.p.a. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził niedopuszczalność odwołania do decyzji. W uzasadnieniu GITD wskazał, iż treść pisma przesłanego przez stronę w odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] maja 2009 r. nie wskazuje imiennie p. S. K. jako osoby uprawnionej do reprezentowania Spółki, a jedynie stanowi ogólne stwierdzenie, że p. R. M. zatwierdza wszystkie czynności swoich pracowników. Wobec czego GITD uznał, że p. S. K. brak było legitymacji do reprezentowania strony, w tym do skutecznego wniesienia odwołania w imieniu Spółki. Nadto GITD powołując przepisy ustawy o języku polskim, wskazał, że język polski jest językiem urzędowym, zaś przedłożone przez stronę pismo nie czyni zadość tym wymaganiom. Skarga na to postanowienie wniosła R. Spółka z o.o. w [...] żądając jego uchylenia. Skarżąca zarzuciła Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego brak kooperacji, w tym brak możliwości wypowiedzenia się co do postawionych firmie zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób uzasadniający jego uchylenie. W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów, Sąd nie bada zaskarżonego postanowienia pod względem jego celowości, czy słuszności. Należy też podkreślić, że przedmiotem badania w niniejszej sprawie jest jedynie prawidłowość postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2009 r. Zgodnie z art. 140 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Dz.U.00.98.1071 (dalej k.p.a.) w sprawach nie uregulowanych w art. 136-139 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji. Zatem do wniesionego przez stronę odwołania miały odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące postępowania przed organami pierwszej instancji. Zgodnie z art. 33 k.p.a. pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych, pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu, pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W przedmiotowej sprawie strona – R. Spółka z o.o. w [...] w terminie wniosła odwołanie od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2009 r. Odwołanie to zostało podpisane przez p. S. K.. Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki wynika natomiast, iż jedyną osobą uprawnioną do reprezentacji spółki jest p. R. M.. Do odwołania nie zostało dołączone pełnomocnictwo dla osoby je podpisującej, zatem organ prawidłowo na podstawie art. 64 k.p.a. wezwał skarżącą do uzupełnienia braku odwołania przez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony dla p. S. K.. Wezwanie zostało jasno i starannie sprecyzowane, w treści wezwania został określony termin do jego wykonania i rygor w przypadku braku jego wykonania. W ocenie Sądu nie ma zatem podstaw do postawienia organowi zarzutów naruszenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego określonych m.in. w art. 7, 8, 9 i 10 k.p.a. W odpowiedzi na wezwanie organu strona nadesłała pismo sporządzone w języku angielskim, z którego treści nie wynika umocowanie p. S. K. do podpisania odwołania w imieniu spółki R.. Zasadnie zatem organ przyjął, że przedmiotowy brak odwołania nie został uzupełniony w terminie. Zasadnie też wskazywał organ na wymogi Ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, zgodnie z którą język polski jest językiem urzędowym (art. 4), zaś przedłożone przez stronę pismo z dnia [...] czerwca 2009 r. nie czyni zadość wymogom tej ustawy. Wobec powyższego organ prawidłowo działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Biorąc powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.