VI SA/Wa 1605/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-12-15
Skład orzekający: Magdalena Maliszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystarczająco przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumenty dotyczące potencjalnych strat finansowych nie zostały poparte stosownymi dokumentami, co uniemożliwiło sądowi ocenę skali tych potencjalnych szkód.Stan faktyczny
G. Sp. z o.o. w upadłości układowej wniosła skargę na decyzję Ministra Finansów cofającą zezwolenie na prowadzenie salonu gier na automatach. Strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że brak wstrzymania spowoduje nieodwracalną utratę dochodów i prawa do prowadzenia salonu, a nawet jego fizyczną likwidację. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...].Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji
Strona skarżąca G. Sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że brak wstrzymania decyzji może spowodować nieodwracalny w swojej istocie nieodwracalny brak możliwości czerpania dochodu z automatów do gier funkcjonujących w salonie gier prowadzonym na podstawie cofniętego zezwolenia oraz nieodwracalną utratę do prowadzenia przedmiotowego salonu gier na automatach wraz z fizyczną likwidacją salonu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powołanego przepisu wynika, iż wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże należy mieć przy tym na uwadze, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na składającym wniosek (vide. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 632/11) poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona zobowiązana jest zatem do uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ 338-339/07). Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2012 r. sygn. akt II FSK 1894/120).
W niniejszej sprawie wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Ministra Finansów w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w W.
Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalny brak możliwości czerpania dochodu z automatów do gier funkcjonujących w salonie gier prowadzonym na podstawie cofniętego zezwolenia oraz nieodwracalną utratę prawa do prowadzenia przedmiotowego salonu gier na automatach wraz z fizyczną likwidacją salonu.
Należy podkreślić, że przedstawione powyżej argumenty strony nie zostały uprawdopodobnione w wystarczający sposób, ani poprzez przedstawienie w opisie stanu faktycznego sytuacji finansowej skarżącej, ani poprzez przedłożenie jakichkolwiek dokumentów (np. zeznania podatkowego, kopii opłacanych rachunków itp.) wspierających wyrażony we wniosku ogólny pogląd, że wykonanie decyzji zagrozi interesom majątkowym skarżącej. Odwołując się do orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2009 r. sygn. akt II GZ 259/09 należy podkreślić, że skarżąca spółka, prowadząca szeroko zakrojoną działalność, na co wskazuje chociażby przedmiot działalności określony, w załączonym do skargi, Krajowym Rejestrze Sądowym i posiadająca profesjonalną obsługę finansową powinna przedstawić dokumenty określające jej aktualną sytuację finansową wraz z ekonomicznym uzasadnieniem wskazywanych możliwych strat, które mogą powstać w wyniku wykonania decyzji. W orzecznictwie jednolity jest pogląd, iż wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04). W niniejszej sprawie strona nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów dla poparcia swojego stanowiska.
Dokonując oceny argumentów strony podniesionych we wniosku, Sąd oparł swoje stanowisko na dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, w tym odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego oraz informacji wynikających z zaskarżonej decyzji, uwzględniając fakt, że skarżąca jest spółką, której kapitał zakładowy wynosi 2.500.000,00 złotych, zaś przedmiot działalności strony nie ogranicza się jedynie do prowadzenia działalności związanej z grami losowymi i zakładami wzajemnymi. (powyższe potwierdza przesłany do akt sprawy odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny r.). Strona nie przedstawiła, jaki jest rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu prowadzonej działalności w zamkniętym salonie gier na automatach w stosunku do ogólnych przychodów Spółki. Tym samym strona skarżąca nie wykazała, jakie określone konsekwencje finansowe poniesie w związku z brakiem uzyskania ochrony tymczasowej przed sądem.
W związku z tym Sąd nie mógł ocenić, że ze wskazanej okoliczności wynikałoby niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Z tego powodu orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło