VI SA/Wa 1609/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany pozwolenia radiowego postanowił odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dopuścił P. do udziału w postępowaniu wszczętym wnioskiem W. Z. o zmianę pozwolenia radiowego w części dotyczącej znaku wywoławczego. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 31 § 2 i art. 123 § 1 k.p.a. oraz art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.). Na powyższe postanowienie W. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podniósł, iż nie zostały spełnione przesłanki uprawniające do dopuszczenia P. jako organizacji społecznej do udziału w zainicjowanym przez niego postępowaniu dotyczącym zmiany pozwolenia radiowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej też jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie o dopuszczeniu P. do udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany pozwolenia radiowego nie mieści się natomiast w żadnej z kategorii postanowień objętych kognicją sądu administracyjnego. Przede wszystkim podkreślić należy, iż jest to postanowienie wpadkowe, które nie kończy postępowania, jak też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie przysługuje na nie również zażalenie. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Jeżeli chodzi o postanowienia wydane w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym kwestię tę normuje art. 31 k.p.a. Stosownie więc do art. 31 § 1 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby wystąpić z żądaniem wszczęcia postępowania bądź dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i przemawia za tym interes społeczny. Jeżeli organ administracji publicznej uzna żądanie organizacji społecznej za uzasadnione to wówczas postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu. W myśl art. 31 § 2 k.p.a. na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Natomiast na postanowienie o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu na prawach strony zażalenie nie służy, gdyż nie zostało ono przewidziane w art. 31 § 2 k.p.a. Tym samym postanowienia uwzględniające żądania organizacji społecznej dotyczące wszczęcia postępowania lub dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem jako samodzielnym środkiem zaskarżenia (patrz J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2005 r., str. 259). Nie oznacza to jednak, że dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu na prawach strony nie podlega żadnej kontroli, bowiem postanowienie w tym przedmiocie może być kwestionowane w odwołaniu (środku odwoławczym) od decyzji oraz w postępowaniu sądowym ze skargi na ostateczną decyzję (patrz orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2002 r., sygn. akt V SA 429/02). Skoro więc skarga do Sądu przysługuje tylko na te wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienia, na które służy zażalenie, kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, a zaskarżone postanowienie nie mieści się w żadnej z tych kategorii, skarga na nie podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, przy czym odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.