VI SA/Wa 1609/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Ch. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu – H.Ch. – kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. H.C. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja podobnie jak poprzedzająca ją decyzja Ministra Gospodarki z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], zostały doręczone na adres kancelarii adwokackiej adw. J.R. Jednocześnie z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący umocował w sprawie jako swojego pełnomocnika A.A.G. (vide: pełnomocnictwo dla A.A.G.– karta 82 i 106 akt administracyjnych sprawy). Podpis skarżącego na przedmiotowym pełnomocnictwie został potwierdzony notarialnie w dniu [...] października 2014 r. Powyższe pełnomocnictwo nie uprawniało pełnomocnika do udzielania pełnomocnictw substytucyjnych. Niezależnie od powyższego jak wynika z akt administracyjnych sprawy, A.A.G. udzieliła adw. J.R. pełnomocnictwa do reprezentowania jej i jej interesów wobec wszelkich władz, urzędów, sądów, osób fizycznych i prawnych, do składania w jej imieniu wszelkich oświadczeń, wniosków, pism i podań, do odbioru i kwitowania z odbioru wszelkich dokumentów, korespondencji, w tym do doręczeń na adres kancelarii celem przekazania mocodawcy (vide: pełnomocnictwo dla adw. J.R. – karta 78 i 108 akt administracyjnych sprawy). Podpis A.A.G. na przedmiotowym pełnomocnictwie został potwierdzony notarialnie w dniu [...] września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powołanego przepisu wynika, że zdarzeniem prawnym, od którego rozpoczyna bieg ustawowy termin do wniesienia skargi, jest dzień doręczenia decyzji. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja została prawidłowo doręczona i weszła do obrotu prawnego. Dopiero bowiem prawidłowe doręczenie stronie decyzji otwiera bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] lutego 2015 r. została przez organ nieprawidłowo doręczona osobie niebędącej ustanowionym w sprawie pełnomocnikiem skarżącego, a zatem na tym etapie sprawy nie została wprowadzona do obrotu prawnego, w związku z czym skarga jako przedwczesna, podlega odrzuceniu. W ocenie Sądu doręczenie decyzji adw. J.R. nie wywołuje skutków prawnych w postaci wejścia decyzji do obrotu prawnego, gdyż osoba ta nie została umocowana do reprezentowania skarżącego. Zauważyć bowiem należy, że pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego A.A.G. nie uprawniało jej do udzielania dalszych, substytucyjnych pełnomocnictw. Ponadto należy odnotować, że pełnomocnictwo A.A.G. udzielone adw. J.R. umocowuje go do reprezentowania A.A.G. i jej interesów. Taka treść pełnomocnictwa powoduje zdaniem Sądu, że udzielone pełnomocnictwo nie jest pełnomocnictwem substytucyjnym udzielonym w sprawie administracyjnej wszczętej przez skarżącego. Ponadto należy również zwrócić uwagę na niepozbawioną znaczenia w analizowanym stanie faktycznym sprawy okoliczność, że pełnomocnictwo udzielone adw. J.R. zostało udzielone wcześniej, tj. w dniu [...] września 2014 r., niż pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego A.A.G. ([...] października 2014 r.). Już samo porównanie dat udzielenia poszczególnych pełnomocnictw wskazuje na fakt, że nie został zachowany ciąg substytucyjny. Ponadto w przypadku uznania, że mocą wcześniejszego pełnomocnictwa zostało udzielone adw. J.R. pełnomocnictwo substytucyjne, w sytuacji takiej doszłoby do przekazania przez A.A.G. większego zakresu praw, niż posiadała ona w chwili udzielania dalszego pełnomocnictwa. Z powyższego w ocenie Sądu wynika wprost, że adw. J.R. nie był pełnomocnikiem skarżącego ustanowionym w sprawie administracyjnej. W świetle powyższych wywodów wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych doręczenie pisma osobie, która nie jest pełnomocnikiem strony, nie wywołuje skutków prawnych. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 1993 r., sygn. akt V SA 868/93, Sąd stwierdził, że: "żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości skutecznego doręczenia decyzji o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym i o wymiarze cła spedytorowi przewożącemu towary na polski obszar celny, który nie jest pełnomocnikiem procesowym strony ustanowionym zgodnie z przepisami art. 33 k.p.a.". Mając powyższe na uwadze, wobec przedwczesnego wniesienia skargi Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.