VI SA/Wa 1609/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części obejmującej ustalenia obowiązku usunięcia nieprawidłowości oraz nałożenia kary pieniężnej; 2. w pozostałej części skargę oddala; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz [...]S.A. z siedzibą w W. kwotę 470 (czterysta siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2021 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego (dalej "Prezes ULC" "Prezes Urzędu") stwierdził naruszenie przez przewoźnika P. S.A. ( dalej "Skarżący") przepisu art. 7 ust. 1 lit. a w związku z art. 6 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 poprzez zaniedbanie obowiązku wypłaty pasażerce J. C. (dalej także jako "uczestniczka postępowania") odszkodowania w wysokości 250 EUR dla pasażera w związku z odwołaniem lotu nr [...], planowanego do wykonania na dzień [...] października 2018 r. na trasie W. – P. ustalił obowiązek usunięcia ww. nieprawidłowości w ciągu 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji oraz nałożył na przewoźnika lotniczego P. S.A. karę pieniężną za naruszenie postanowień rozporządzenia w łącznej wysokości 1000 zł. Jako postawę prawną decyzji wskazano art. 205a ust. 1, art. 205b ust. 1 pkt 2wzw.z art. 209b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 roku - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 i 1495 - dalej u.p.l.) w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm. - dalej k.p.a.), w związku z art. 7 ust. 1 lit. a, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1 i ust. 2, art. 14 ust. 2 w zw. z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie nr 295/91 (Dz. U. UE L 46 z 17.2.2004) - dalej rozporządzenie (WE) nr 261/2004. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 13 lutym 2019 r. do Urzędu Lotnictwa Cywilnego wpłynęła skarga pasażerki J. C. dotycząca naruszenia przez przewoźnika P. S.A. przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 poprzez niewywiązanie się z obowiązków ciążących na nim w wypadku odwołania lotu z dnia [...] października 2018 r. na trasie W. – P. Istotą żądania zawartego w skardze jest stwierdzenie naruszenia przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 przez przewoźnika w stosunku do pasażerki. Pismem z 19 listopada 2020 r. Prezes Urzędu zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie, jak również wezwał przewoźnika do złożenia wyjaśnień. Przewoźnik w piśmie z 18 lutego 2021 r. wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie w dniu 31 grudnia 2020 r. została pasażerce zapłacona kwota 1 116, 05 zł tytułem odszkodowania za odwołanie lotu. Do tego pisma została załączona kopia polecenia przelewu ww. kwoty na rzecz pasażerki. W uzasadnieniu swojej decyzji Prezes ULC wskazał, że odległość W. – P. mierzona metodą trasy po ortodromie wynosi 522 kilometrów. Stosownie do treści art. 6 rozporządzenia (WE) nr 261/2004, w przypadku opóźnienia lotu, jeżeli obsługujący przewoźnik lotniczy ma uzasadnione powody, by przewidywać, że lot będzie opóźniony w stosunku do planowego startu o trzy lub więcej godzin w przypadku wszystkich lotów wewnątrzwspólnotowych dłuższych niż 1500 kilometrów i wszystkich innych lotów o długości pomiędzy 1500 a 3500 kilometrów, pasażerowie otrzymują od obsługującego przewoźnika lotniczego pomoc określoną w art. 9 ust. 1 lit. a) i art. 9 ust. 2, oraz, gdy oczekiwany w sposób uzasadniony czas odlotu nastąpi co najmniej dzień po terminie poprzednio zapowiedzianego odlotu, pomoc określoną w art. 9 ust. 1 lit. b) i c), oraz gdy opóźnienie wynosi co najmniej pięć godzin, pomoc określoną w art. 8 ust. 1 lit. a). W każdym przypadku, pomoc jest oferowana w ramach odpowiednich limitów czasowych. Stosownie do art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004: "W przypadku odwołania do niniejszego artykułu, pasażerowie otrzymują odszkodowanie w wysokości: a) 250 EUR dla wszystkich lotów o długości do 1.500 kilometrów: b) 400 EUR dla wszystkich lotów wewnątrzwspólnotowych dłuższych niż 1.500 kilometrów i wszystkich innych lotów o długości od 1.500 do 3.500 kilometrów; c) 600 EUR dla wszystkich innych lotów niż loty określone w lit. a) lub b). Przy określaniu odległości, podstawą jest ostatni cel lotu, do którego przybycie pasażera nastąpi po czasie planowego przylotu na skutek opóźnienia spowodowanego odmową przyjęcia na pokład lub odwołaniem lotu." W myśl wyroku Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawach połączonych C-402/07 i C-432/07 w postępowaniach Christopher Sturgeon, Gabriel Sturgeon, Alana Sturgeon przeciwko Condor Flugdienst GmbH (C-402/07), oraz Stefan Bock, Cornelia Lepuschitz przeciwko Air France SA (C-432/07) możliwość powołania się na "nadzwyczajne okoliczności" pozwalające przewoźnikom lotniczym uwolnić się od zapłaty odszkodowania ustanowionego w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 jest przewidziana wyłącznie w art. 5 ust. 3 tego rozporządzenia, który dotyczy odwołania lotu, motyw piętnasty tego rozporządzenia wskazuje jednak, że to uzasadnienie może również znaleźć zastosowanie, gdy decyzja kierownictwa lotów w stosunku do danego samolotu spowodowała danego dnia powstanie dużego opóźnienia lub przełożenie lotu na następny dzień. Skoro pojęcie dużego opóźnienia jest użyte w kontekście nadzwyczajnych okoliczności, należy uznać, że ustawodawca również powiązał je z prawem do odszkodowania. Wobec powyższego nie można z góry zakładać, że pasażerowie opóźnionych lotów są pozbawieni prawa do odszkodowania i dla potrzeb przyznania tego prawa nie mogą być traktowani jak pasażerowie odwołanych lotów. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że pasażerowie lotów opóźnionych mogą powoływać się na prawo do odszkodowania przewidziane w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004, jeżeli z powodu tych lotów poniosą stratę czasu wynoszącą co najmniej trzy godziny, czyli jeżeli przybędą do ich miejsca docelowego co najmniej trzy godziny po pierwotnie przewidzianej przez przewoźnika lotniczego godzinie przylotu. Pasażerka na podstawie potwierdzonych rezerwacji miała w dniu [...] października 2018 r. odbyć podróż na trasie W. – P. lotem o oznaczeniu [...]. Lot ten jednak został odwołany. Przewoźnik prawidłowo wezwany, w swoich wyjaśnieniach podniósł jedynie, że zapewnił pasażerom opiekę, informację o ich prawach oraz zaoferował ugodę w postaci należnego odszkodowania. Mając powyższe na uwadze Prezes Urzędu stwierdził, że w przedmiotowej sprawie przewoźnik nie udowodnił, że do odwołania lotu doszło w wyniku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności a zatem, stwierdził że doszło do naruszenia art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 przypadku opóźnienia lotu pasażerowie mają prawo wyboru pomiędzy zwrotem w terminie siedmiu dni, za pomocą środków przewidzianych w art. 7 ust. 3, pełnego kosztu biletu po cenie za jaką został kupiony, za część lub części nie odbytej podróży oraz za część lub części już odbyte, jeżeli lot nie służy już dłużej jakiemukolwiek celowi związanemu z pierwotnym planem podróży pasażera, wraz z, gdy jest to odpowiednie, lotem powrotnym do pierwszego miejsca odlotu, w najwcześniejszym możliwym terminie, w zamian za rezygnację z lotu, a zmianą planu podróży, na porównywalnych warunkach, do ich miejsca docelowego, w najwcześniejszym możliwym terminie albo zmianą planu podróży, na porównywalnych warunkach, do ich miejsca docelowego, w późniejszym terminie dogodnym dla pasażera, w zależności od dostępności wolnych miejsc. Prawo to przysługuje pasażerom gdy opóźnienie lotu wynosi co najmniej 5 godzin. W przedmiotowej sprawie, ze skargi nie wynika, aby pasażerka zarzuciła naruszenie powyższego przepisu, wobec czego Prezes ULC stwierdził brak naruszenia art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004. Stosownie do treści art. 9 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 w przypadku odwołania lotu pasażerowie otrzymują bezpłatnie posiłki oraz napoje w ilościach adekwatnych do czasu oczekiwania, zakwaterowanie w hotelu w przypadku gdy występuje konieczność pobytu przez jedną albo więcej nocy, lub gdy zachodzi konieczność pobytu dłuższego niż planowany przez pasażera, transport pomiędzy lotniskiem a miejscem zakwaterowania (hotelem lub innym). Ponadto, pasażerom bezpłatnie przysługują dwie rozmowy telefoniczne, dwa dalekopisy, dwie przesyłki faksowe lub e- mailowe. W odniesieniu do realizacji obowiązków wynikających z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 z całokształtu materiału dowodowego wynika, że przewoźnik zapewnił pasażerce stosowną opiekę. Wobec powyższego Prezes ULC brak naruszenia przepisu art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 261/2004. Stosownie do treści art. 14 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 w przypadku odwołania lotu obsługujący przewoźnik lotniczy dba o to, aby w punkcie odpraw pasażerów była umieszczona w miejscu widocznym dla pasażerów czytelna informacja zawierająca następujący tekst: "Jeżeli odmówiono Państwu przyjęcia na pokład lub Państwa lot został odwołany lub opóźniony o co najmniej dwie godziny, możecie Państwo poprosić obsługę na stanowisku odpraw lub w punkcie przyjęć pasażerów na pokład samolotu o tekst określający przysługujące Państwu prawa, w szczególności w odniesieniu do odszkodowania i należnej Państwu pomocy". Obsługujący przewoźnik lotniczy, który odmawia przyjęcia na pokład lub odwołuje lot wręcza każdemu pasażerowi, którego to dotyczy pisemną informację o przepisach na temat odszkodowania i pomocy zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Wręcza również odpowiednią informację każdemu pasażerowi dotkniętemu opóźnieniem o co najmniej dwie godziny. Pasażer otrzymuje również pisemną informację o sposobach skontaktowania się z wyznaczonym organem krajowym, o którym mowa w art. 16. W odniesieniu do realizacji obowiązku poinformowania pasażerów o przysługujących im prawach określonego w art. 14 rozporządzenia, Prezes ULC wskazał, że pasażerowie w swojej skardze nie zarzucili braku poinformowania o przysługujących im prawach. W związku z tym w sprawie nie doszło do naruszenia art. 14 rozporządzenia (WE) nr 261/2004. W myśl art. 209b ust. 1 u.p.l., kto działa z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów rozporządzeń, o których mowa w art. 205a ust. 1, lub nie wykonuje albo nienależycie wykonuje zobowiązania wynikające z przepisów tych rozporządzeń, podlega karze pieniężnej w wysokości określonej w załączniku nr 2 do ustawy. Zgodnie z pkt 1.5 załącznika nr 2 do ustawy, za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Prezes Urzędu nakłada karę w wysokości od 1000 do 2500 zł. Organ stwierdził, że z uwagi na okoliczność, że niewypłacenie pasażerom odszkodowania spowodowało, iż prawa pasażerów zostały naruszone, zasadnym jest nałożenie na przewoźnika kary pieniężnej w wysokości 1000 zł od każdego pasażera za naruszenie obowiązku określonego w pkt 1.5 załącznika nr 2 do u.p.l. W ocenie Prezesa ULC w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa, gdyż pasażerka do dnia wydania niniejszej decyzji nie otrzymała od przewoźnika odszkodowania za odwołanie lotu. Łączna kara w przedmiotowej sprawie z tytułu naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 7 rozporządzenia wynosi 1000 zł. Prezes ULC podkreślił, że wysokość nałożonej kary jest proporcjonalna do stwierdzonego naruszenia oraz ma charakter prewencyjny. P. S.A. z siedzibą w W. zaskarżyły w całości decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] marca 2021 r. dotyczącą naruszenia przez Przewoźnika postanowień art. 7 ust. 1 lit. aj Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarzuciły: - naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy: a) art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez subiektywną ocenę sytuacji, niepopartą wcześniejszym zebraniem i rozpatrzeniem całokształtu materiału dowodowego poprzez uznanie, że przewoźnik nie wywiązał się z obowiązku zapłaty odszkodowania, co nie jest prawdą, a do akt sprawy załączono potwierdzenie przelewu; - naruszenie przepisów prawa materialnego: a) art. 7 Rozporządzenia poprzez jego zastosowanie i uznanie, że w tym zakresie przewoźnik ponosi odpowiedzialność, zatem zasadne jest nałożenie na niego kary administracyjnej. Skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] marca 2021 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przewoźnik w swoich pisemnych wyjaśnieniach wysłanych do Prezesa ULC wskazał, że zaakceptował roszczenie pasażera i dokonał wypłaty pełnej kwoty odszkodowania w dniu 31 grudnia 2020 r. Na okoliczność zapłaty odszkodowania Skarżący załączył jako dowód potwierdzenie przelewu. Prezes ULC w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Zdaniem organu nie sposób określić, czy przedstawione przez przewoźnika potwierdzenie przelewu dotyczy rzeczywiście wypłaty odszkodowania należnego pasażerce. Po drugie, sam przelew datowany jest na 31 grudnia 2020 r., a więc ponad 2 lata po zaistnieniu okoliczności uprawniających pasażera od jego otrzymania. Sam przewoźnik w mailu z dnia 14 grudnia 2020 r. kierowanym do organu (w aktach sprawy) twierdził, iż: "płatność należnego pani J. C. odszkodowania w kwocie 250 euro została zlecona". Biorąc pod uwagę datę przelewu powyższe twierdzenia przewoźnika organ uznał za nieprawdziwe. W ocenie Prezesa ULC, gdyby nawet uznać, że załączone przez przewoźnika potwierdzenie przelewu dotyczy przedmiotowej sprawy, to taka okoliczność nie ma żadnego znaczenia prawnego. Uiszczenie tego odszkodowania w toku postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu potwierdza uznanie przez przewoźnika swojego zobowiązania wynikającego z art. 7 rozporządzenia 261/2004, które powstało już w chwili, gdy doszło do odwołania lotu (por. wyrok. NSA z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 155/16). Uczestniczka postępowania nie zajęła stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd na wstępie wyjaśnia, że sprawa została rozpoznana na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.), bowiem aktualnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie nie ma możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość, co czyniło uzasadnionym procedowanie na posiedzeniu niejawnym. Skarga jest zasadna w części dotyczącej ustalenia obowiązku usunięcia nieprawidłowości oraz nałożenia na przewoźnika lotniczego P. S.A. kary pieniężnej za naruszenie postanowień rozporządzenia (WE) nr 261/2004 w wysokości 1000 zł. Zgodnie z art. 205b ust. 1 pkt 2 u.p.l., w razie złożenia skargi, o której mowa w art. 205a ust. 1, Prezes ULC stwierdza, w drodze decyzji administracyjnej naruszenie prawa przez przewoźnika lotniczego, określając zakres nieprawidłowości oraz nakładając karę, o której mowa w art. 209b ust. 1, zaś w razie stwierdzenia naruszenia art. 7, art. 8 ust. 1 lit. a lub art. 10 ust. 2 rozporządzenia określa również obowiązek i termin jego usunięcia. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że wydając decyzję Prezes ULC w pierwszej kolejności w każdym przypadku stwierdza naruszenie prawa przez przewoźnika lotniczego, a następnie określa zakres nieprawidłowości oraz nakłada karę, a dodatkowo w razie stwierdzenia naruszenia określonych przepisów rozporządzenia określa również obowiązek i termin usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie Prezes ULC stwierdził naruszenie przez przewoźnika przepisu art. 7 ust. 1 lit. a w związku z art. 6 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 poprzez zaniedbanie obowiązku wypłaty pasażerce odszkodowania w wysokości 250 EUR dla pasażera w związku z odwołaniem lotu nr [...], ustalił obowiązek usunięcia ww. nieprawidłowości w ciągu 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji oraz nałożył na przewoźnika karę pieniężną za naruszenie postanowień rozporządzenia w łącznej wysokości 1000 zł. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie rację ma Skarżący, że doszło do pominięcia przez Prezesa ULC faktu, że w dniu 31 grudnia 2020 r. Skarżący zapłacił pasażerce przysługujące jej odszkodowanie. Dowodem na tę okoliczność jest załączone do pisma Skarżącego z dnia 18 lutego 2021 r. potwierdzenie przelewu kwoty 1 116, 05 zł tytułem odszkodowania za odwołanie lotu z dnia [...] października 2018 r. na trasie W. – P. Do tego pisma została załączona kopia potwierdzenia przelewu ww. kwoty na rzecz pasażerki. Niewątpliwie uiszczenie tego odszkodowania w toku postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu potwierdza uznanie przez przewoźnika swojego zobowiązania wynikającego z art. 7 rozporządzenia 261/2004, które powstało już w chwili, gdy doszło do odwołania lotu. W ocenie Sądu organ zasadnie przyjął, że w przypadku Skarżącego przewoźnika zostały spełnione przesłanki uzasadniające ubieganie się o odszkodowanie przez pasażera od przewoźnika lotniczego za odwołany lot, tym niemniej wadliwie ustalił, że zapłata tego odszkodowania o równowartości kwoty nie nastąpiła. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes ULC stwierdził, że "w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa, gdyż pasażerka do dnia wydania niniejszej decyzji nie otrzymała od przewoźnika odszkodowania za odwołanie lotu". Przede wszystkim wątpliwe jest stanowisko organu kwestionujące zapłatę przez Skarżącego odszkodowania skoro w aktach administracyjnych sprawy znajduje się dowód potwierdzenia przelewu tego odszkodowania na rzecz pasażerki/uczestniczki postępowania. Próżno szukać takiego ustalenia w motywach zaskarżonej decyzji. Ponadto organ całkowicie pominął w swoich rozważaniach to, że jak wynika z akt sprawy, odszkodowanie zostało wypłacone w dniu 31 grudnia 2020 r. a zatem ponad miesiąc od wszczęcia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. W dniu 31 marca 2021 r. została wydana zaskarżona decyzja, która w ogóle pomija wcześniejszy fakt dokonania przelewu kwoty odszkodowania na rzecz pasażerki przez Skarżącego. Dlatego też Sąd podzielił zarzut skargi, że Prezes ULC dopuścił się naruszenia przepisów postępowania , a mianowicie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80 k.p.a. przez błędne ustalenie, że przewoźnik nie wywiązał się z obowiązku zapłaty odszkodowania. W konsekwencji w sprawie brak było uzasadnionych podstaw do orzekania przez organ w zaskarżonej decyzji o obowiązku usunięcia nieprawidłowości przez przewoźnika skoro w materiale dowodowym zebranym w sprawie znajdował się dowód zapłaty przez Skarżącego odszkodowania na rzecz pasażerki. Idąc tym tokiem rozumowania należy uznać, że nałożenie na Skarżącego kary pieniężnej było przedwczesne bowiem co prawda w dniu wszczęcia postępowania odszkodowanie nie zostało jeszcze zapłacone, ale w dniu wydania decyzji fakt zapłaty należnego odszkodowania na rzecz pasażerki był wykazany (potwierdzenie przelewu z 31 grudnia 2020 r.), lecz fakt ten nie został uwzględniony przez organ przy konstruowaniu brzmienia sentencji zaskarżonej decyzji. W konsekwencji rzeczą organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie zatem przeprowadzenie postępowania w celu ostatecznego zweryfikowania ustaleń dotyczących dokonanej przez przewoźnika zapłaty, z uwzględnieniem przedstawionego wyżej stanowiska Sądu. Z podanych wyżej powodów Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja w zakresie ustalenia obowiązku usunięcia nieprawidłowości w terminie 14 dni oraz kary pieniężnej została wydana zarówna z naruszeniem przepisów postępowania, jak też przepisów prawa materialnego zarzucanych w skardze i w tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak pkt 1 w wyroku na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) a p.p.s.a. Jednocześnie Sąd wskazuje na zasadność stanowiska organu, który uznał, że przewoźnik dopuścił się naruszenia art. 7 ust. 1 lit. a w związku z art. 6 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 poprzez zaniedbanie obowiązku wypłaty pasażerce - na jej żądanie - odszkodowania w wysokości 250 EUR w związku z odwołaniem lotu nr [...], planowanego do wykonania na dzień [...] października 2018 r. na trasie W. – P. i dlatego Sąd w tej części ( pkt 2 wyroku ) skargę oddalił w oparciu o art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz w związku z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800).