VI SA/Wa 1610/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1610/13 o ściągnięciu kwoty 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r. oddalił skargę spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] – skarżącej w niniejszej sprawie, wniesioną na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Pełnomocnik skarżącej, pismem Sądu z dnia 18 kwietnia 2014 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia z dnia 17 kwietnia 2014 r., został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania. Spółka przy piśmie z dnia 30 kwietnia 2014 r. nadesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej. Z kolei przy skardze kasacyjnej wniesionej do Sądu od zapadłego w niniejszej sprawie wyroku, złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów w zakresie wpisu sądowego do skargi kasacyjnej. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2014 r. odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie wskazanym w ww. wnioskach. Skarżąca spółka wniosła sprzeciw od ww. postanowienia. Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. odmówiono skarżącej spółce przyznania prawa w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienia Sądu spółka wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 r. oddalił zażalenie. Sąd postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną spółki, stwierdzając, że należny od niej wpis nie został uiszczony. Pismem Sądu z dnia 23 września 2015 r. spółka, w związku z prawomocnością zarządzenia z dnia 17 kwietnia 2014 r., została wezwana do wykonania ww. zarządzenia, poprzez uiszczenie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem ściągnięcia. Zastępca Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2015 r. zarządziła ściągnąć od spółki kwotę 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. Spółka wniosła zażalenie na ww. zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2016 r. wezwano skarżącą spółkę do nadesłania pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz odpisu zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, tzn. stosownie do treści art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych zażalenia skutkuje jego odrzuceniem zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Skarżąca spółka, pomimo prawidłowego wezwania jej pismem Sądu z dnia 25 lutego 2016 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia, zawierającego również pouczenie o konsekwencjach prawnych niedopełnienia czynności w nim określonych, doręczonego w dniu 3 marca 2016 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta nr 250 akt), nie nadesłała żądanego odpisu zażalenia z dnia 10 grudnia 2015 r. Oznacza to, że spółka nie dokonała w przepisanym terminie 7 dni, czynności warunkującej skuteczne wniesienie tego środka odwoławczego. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia.