VI SA/Wa 1614/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-08-07

Skład orzekający: Magdalena Maliszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki dla przedsiębiorcy, uzasadniając wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną, w połączeniu z innymi nałożonymi karami, może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla przedsiębiorcy, takie jak wzrost strat ekonomicznych, utrata płynności finansowej lub zwolnienie pracowników. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 PPSA, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący R. B. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną w wysokości 14.700 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, wskazując na trudną sytuację ekonomiczną przedsiębiorstwa, łączną sumę nałożonych kar (ok. 87.600 zł) i potencjalne negatywne skutki dla działalności, w tym zwolnienia pracowników. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 17 kwietnia 2013 r. R. B. (nazywany dalej "skarżącym") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji nakładającej na stronę karę pieniężną w wysokości 14.700 złotych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 lipca 2013 r., do którego skarżący dołączył zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2012 r., informacje o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2012, bilans (stan na dzień 31 marca 2013 r. i 31 grudnia 2012 r.), rachunek zysków i strat (1.01.2013 r. - 31.03.2013 r. oraz 1.01.2012 r. - 31.12.2012 r.). Uzasadniając wniosek skarżący podał, że łączna suma nałożonych na niego kar wynosi 87.600 złotych. Skarżący wskazał również na trudną sytuację ekonomiczną przedsiębiorstwa. Nałożona kara może skutkować zwolnieniem pracowników i niemożnością zapłacenia bieżących podatków oraz wynagrodzeń pracowniczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również w piśmie uzupełniającym z dnia 16 lipca 2013 r., wskazał na sytuację ekonomiczną przedsiębiorstwa, w szczególności na poniesioną stratę bilansową, która w pierwszym kwartale 2013 r. wyniosła niemal pól miliona złotych (v. rachunek zysków i strat). Skarżący podał również, że w przedsiębiorstwie zatrudnione są 133 osoby, łączna suma kar wynoszących prawie dziewięćdziesiąt tysięcy złotych może skutkować zwolnieniem pracowników. Zdaniem Sądu zgromadzone w sprawie dokumenty, jak również wyjaśnienia skarżącego, pozwoliły na ocenę jego sytuacji finansowej. W ocenie Sądu przesłane dokumenty uprawdopodobniły wystąpienie w sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nałożono na skarżącego karę pieniężną w kwocie 14.700 złotych. Jednocześnie poddanych kontroli tutejszego Sądu jest pięć decyzji nakładających na skarżącego karę pieniężną w łącznej wysokości około dziewięćdziesięciu tysięcy złotych. Biorąc pod uwagę wynik finansowy przedsiębiorcy z pierwszego kwartału 2013 r. można przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami) będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa, zaś ich następstwem będzie ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa lub zwolnienie pracowników. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej może spowodować trudne do odwrócenia skutki i na podstawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło