VI SA/Wa 1615/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 14 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. R. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt nie zarejestrowania w ewidencji prowadzenia działalności gospodarczej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi P. R. kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym podatek VAT w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1615/10 zwolniono M. D. (dalej też jako skarżący) od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego adwokata z urzędu. W piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata P. R. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Na rozprawie w dniu 11 czerwca 2011 roku, na której stawił się skarżący wraz z aplikantem adwokackim M. I. z upoważnienia adwokata P. R., skarżący oświadczył, iż rezygnuje z pełnomocnika adwokata P. R. Adwokat P. R. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, iż koszty te nie zostały zapłacone zarówno w części, jak i w całości. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). W myśl § 2 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w tym przez upoważnionego do tego aplikanta adwokackiego, uczestnicząc w rozprawie. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcia należy uznać, że kwota 295,20 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.