VI SA/Wa 1621/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Jak wynika z akt sprawy, ww. postanowienie zostało uznane za doręczone skarżącemu w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 29 kwietnia 2019 r. Termin na wniesienie skargi upływał zatem w dniu 29 maja 2019 r. W dniu 5 lipca 2019 r., a więc z uchybieniem ustawowo określonego terminu, skarżący złożył w siedzibie organu skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 5 września 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1621/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2019 r. sygn. akt II GZ 300/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2019 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 grudnia 2019 r. W dniu 20 grudnia 2019 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesieni a skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że mieszka w miejscu, gdzie skrzynki pocztowe są noptorycznie demolowane przez nastolatków, a drzwi wejściowe na klatkę są zawsze otwarte. Wskazał,ze większość lokali to pustostany , a budynek przygotowywany jest do wysiedlenia. Skarżący jeśli jest w domu to jest w stanie odebrać przesyłkę, a gdy go nie ma w domu to awiza pozostawione w otwartych skrzynkach są bardzo często zabierane przez bawiącą się na klatce dzieci. Z tej przyczyny doszło do uchybienia przez skarżącego terminu do wniesienia skargi Do wniosku skarżący dołączył dokumentację zdjęciową, która potwierdza wskazane przez skarżącego okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym siedmiodniowym terminie. Należy przyjąć, że wskazana we wniosku przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 17 grudnia 2019 r., kiedy doręczono skarżącemu odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2019 r. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 20 grudnia 2019 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, zob. też B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). W niniejszej sprawie przyczyną, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi do Sądu, była okoliczność nieotrzymania przez skarżącego przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie. To z kolei, wedle twierdzeń skarżącego, spowodowane był tym, że nie miał on świadomości, że przesyłka oczekuje na odbiór, albowiem nie otrzymał on awiz, które mogły zostać zabrane z otwartych skrzynek pocztowych przez osoby postronne, co skarżący uprawdopodobnił dołączając do wniosku dokumentację zdjęciową z miejsca zamieszkania. W ocenie Sądu okoliczności podniesione przez skarżącego w rozpoznawanej sprawie wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminu i uzasadniają uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.