VI SA/Wa 1622/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej także: Prezes NFZ), działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, ze zm., nazywanej dalej ustawą o świadczeniach) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] kwietnia 2010 r. N. w S. – prowadzonego przez skarżącą spółkę N. w S. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej także: strona skarżąca) od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], nieuwzględniającej odwołania strony skarżącej od rozstrzygnięcia postępowania nr [...], prowadzonego w trybie rokowań, w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, na obszarze rejonu operacyjnego: [...],[...],[...],[...],[...] - powiat [...] - część wschodnia powiatu - postanowił utrzymać w mocy w/w decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Do wydania zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] marca 2010 r. ogłosił postępowanie prowadzone w trybie rokowań w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, na obszarze rejonu operacyjnego: [...],[...],[...],[...],[...] - powiat [...] - część wschodnia powiatu, na okres obowiązywania umowy od dnia [...] kwietnia 2010 r. do dnia [...] grudnia 2010 r. Do udziału w przedmiotowym postępowaniu zaproszono dwóch Świadczeniodawców: - N. w S. - prowadzony przez N. w S. sp. z o.o., ul. H., [...]; - N. w Z., ul. S., [...]. Szczegółowe warunki udzielania świadczeń, objętych przedmiotem postępowania, ustalone zostały zarządzeniem Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Do postępowania nr [...] zostały złożone 2 (dwie) oferty: - oferta nr [...] N. w S. - prowadzonego przez skarżącą spółkę N. w S. sp. z o.o., ul. H., [...]; - oferta nr [...] N. w Z, ul. S., [...]. W/w oferty złożone zostały, zgodnie z wyznaczonym terminem składania ofert, na teren rejonu operacyjnego nr [...] , [...],[...],[...],[...]- powiat [...] - część wschodnia powiatu. W dniu [...] marca 2010 r. w siedzibie [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nastąpiło otwarcie złożonych ofert. Komisja konkursowa w części jawnej postępowania dokonała weryfikacji ofert pod względem spełnienia przez oferentów warunków formalnych. W dniu [...] marca 2010 r. Komisja konkursowa prowadząca przedmiotowe postępowanie podjęła decyzję o odrzuceniu oferty N. w S. - prowadzonego przez skarżącą spółkę N. w S. sp. z o.o. Przyczyną odrzucenia tej oferty było niespełnienie w ofercie złożonej przez stronę skarżącą wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków ustanowionych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. strona skarżąca złożyła protest na czynność Komisji konkursowej polegającą na odrzuceniu jej oferty. W dniu [...] marca 2010 r. Komisja konkursowa postanowiła oddalić protest złożony przez stronę skarżącą. W toku dalszych czynności mających na celu wyłonienie ewentualnego świadczeniodawcy do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej objętych spornym konkursem, Komisja konkursowa sporządziła ranking otwarcia, w którym nie klasyfikowano oferty strony skarżącej z uwagi na odrzucenie jej oferty. W związku z powyższym w rankingu otwarcia sklasyfikowano ofertę jednego świadczeniodawcy – N. w Z, który otrzymał 71 pkt., w tym za kryterium ciągłość 45 pkt., kompleksowość 10 pkt., jakość 11 pkt., natomiast za kryterium ceny 5 pkt. W dniu [...] marca 2010 r. w części niejawnej postępowania Komisja konkursowa dokonała ostatecznej oceny i porównania ofert złożonych do postępowania i jak wynika z "Rankingu końcowego", N. w Z. otrzymał 71 pkt., w tym za kryterium ciągłość 45 pkt., kompleksowość 10 pkt., jakość 11 pkt., natomiast za kryterium ceny 5 pkt. W dniu [...] marca 2010 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania prowadzonego w trybie rokowań w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, na obszarze rejonu operacyjnego: [...],[...],[...],[...],[...] - powiat [...] - część wschodnia powiatu. W przedmiotowym postępowaniu wybrana została oferta złożona przez N. w Z. W dniu [...] marca 2010 r. stosowna informacja o rozstrzygnięciu postępowania oraz wniosek o zawarcie umowy zostały umieszczone na tablicy ogłoszeń w [...] Oddziale Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia oraz na stronie internetowej oddziału. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. strona skarżąca złożyła do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu odwołanie od rozstrzygnięcia w/w postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W odwołaniu strona skarżaca zarzuciła Komisji konkursowej: - naruszenie przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719) - poprzez niewezwanie oferenta do złożenia wyjaśnień; - naruszenie normy wynikającej z art. 134 ust. 2 ustawy o świadczeniach w związku z art. 32 Konstytucji RP - poprzez nieprzestrzeganie zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz nieprzestrzegania zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji; - naruszenie normy wynikającej z przepisu art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - poprzez dokonanie wyboru oferty mniej korzystnej cenowo. W wyniku rozpatrzenia odwołania strony skarżącej Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] kwietnia 2010 r. wydał decyzję nr [...], na mocy której nie uwzględnił w/w odwołania, wskazując w uzasadnieniu, że sporne postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. strona skarżąca wniosła do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia odwołanie od w/w decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] kwietnia 2010 r. Strona skarżaca zarzuciła decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ naruszenie: - normy wynikającej z przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań - poprzez nie wezwanie oferenta do złożenia wyjaśnień; - normy wynikającej z art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, co w konsekwencji doprowadziło do wyboru mniej korzystnej oferty; - normy wynikającej z art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - poprzez dokonanie wyboru oferty mniej korzystnej cenowo. W wyniku rozpatrzenia odwołania Prezes NFZ decyzją z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], utrzymał w mocy w/w decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu Prezes NFZ stwierdził, że prowadząc postępowanie w II instancji, rozpoznaje i rozstrzyga sprawę administracyjną ponownie, kontrolując prawidłowość decyzji wydanej w I instancji, przy czym przedmiotem rozstrzygania organów obu instancji jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes NFZ wskazał, iż organy nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności komisji, nie powielają czynności zarezerwowanych przez ustawę o świadczeniach dla komisji powoływanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Prezes NFZ wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie oferenci, którzy przystąpili do postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie rokowań, musieli spełniać łącznie wymagania wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego oraz wymagania określone przez Prezesa NFZ w: 1) zarządzeniu Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; 2) zarządzeniu Nr [...] [...] października 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Orgaan stwierdził ponadto, iż ocena ofert następowała w oparciu o zarządzenie Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą, Prezes NFZ stwierdził, iż wbrew zarzutom skarżacej w trakcie przedmiotowego postępowania Fundusz zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Zdaniem organu odwoławczego, wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. Prezes NFZ wskazał, iż przystępując do postępowania, strona skarżąca powinna zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, które były dla wszystkich biorących w przedmiotowym postępowaniu udział jednakowe. Organ odwoławczy zwrócił ponadto uwagę na fakt, że ewentualne uwagi lub zastrzeżenia dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz kryteriów oceny ofert, mogą być zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast ustalone, na podstawie art. 146 ustawy o świadczeniach, przez Prezesa Funduszu - są wiążące w danym postępowaniu. Prezes NFZ zauważył, iż kryteria oceny ofert w przedmiotowym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie od dnia [...] stycznia 2010 r. świadczeń opieki zdrowotnej zostały określone w cyt. zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. Zdaniem organu, oferty świadczeniodawców biorących udział w przedmiotowym postępowaniu, które nie zostały odrzucone, były porównane zgodnie ze wszystkimi kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach. Organ odwoławczy wskazał, że podczas spornego postępowania nie uwzględniono w rankingu otwarcia oferty N. w S. – prowadzonego przez skarżacą spółkę, ponieważ oferta tego świadczeniodawcy została odrzucona przed dniem sporządzenia rankingu otwarcia. W konsekwencji Prezes NFZ stwierdził, iż strona skarżaca nie została sklasyfikowana w rankingu końcowym, ponieważ jej oferta została odrzucona przed dniem sporządzania rankingu końcowego. Jednocześnie organ dodał, że odrzucenie oferty strony skarżacdej spowodowało, iż nie było możliwości wyboru tej oferty. Prezes NFZ stwierdził, iż przyczyną odrzucenia oferty N. w S. – prowadzonego przez skarżącą spółkę N. w S. sp. z o.o. z siedzibą w S. było niespełnienie w ofercie złożonej przez stronę skarżacą warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków ustanowionych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Organ wskazał, że strona skarżąca w złożonej przez siebie ofercie zaproponowała, iż obsadę wymaganych dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego stanowić będzie 15 ratowników medycznych, a każdy z nich będzie pracował 24 godziny tygodniowo. Łączny tygodniowy czas pracy ratowników medycznych wskazanych w ofercie strony skarżacej wynosił 360 godzin (15 ratowników medycznych x 24 godziny = 360 godzin). Zdaniem Prezesa NFZ, oznacza to, że wskazany w ofercie strony skarżacej personel N. w S. oraz czas ewentualnie podjętej przez niego pracy nie jest wystarczającym dla realizacji świadczeń opieki zdrowotnej przez dwa podstawowe zespoły ratownictwa medycznego na obszarze rejonu operacyjnego: [...],[...],[...],[...],[...] - powiat [...] - część wschodnia powiatu. Prezes NFZ wyjaśnił, że zgodnie z przepisem art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, w skład podstawowego zespołu ratownictwa medycznego wchodzą co najmniej dwie osoby uprawnione do wykonywania medycznych czynności ratunkowych, w tym pielęgniarka systemu lub ratownik medyczny. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, iż pełna tygodniowa gotowość dobowa dla jednego podstawowego zespołu ratownictwa medycznego wynosi 336 godzin (2 osoby x 168 godzin = 336 godzin). Według Prezesa NFZ, strona skarżąca, proponując w swojej ofercie łączny tygodniowy czas pracy wszystkich zgłoszonych ratowników medycznych w wymiarze 360 godzin, nie jest w stanie zabezpieczyć udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez dwa podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, ponieważ jeśli pełna tygodniowa gotowość dobowa dla jednego podstawowego zespołu ratownictwa medycznego wynosi 336 godzin, to pełna tygodniowa gotowość dobowa dla dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego wynosi 672 godzin. W tej sytuacji Prezes NFZ zwrócił uwagę, że strona skarżąca spełniałaby warunki przewidziane w przepisach prawa, jeśli w ofercie wskazałaby personel, którego łączny tygodniowy czas pracy wynosiłby 672 godziny, gdyż wówczas zapewniona byłaby tygodniowa dobowa gotowość dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego. Strona skarżaca w ofercie zaproponowała natomiast, że obsadę wymaganych dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego stanowić będzie 15 ratowników medycznych, a każdy z nich będzie pracował 24 godziny tygodniowo, czyli łączny tygodniowy czas pracy ratowników medycznych wskazanych w jej ofercie wynosił 360 godzin. Zdaniem Prezesa NFZ, ten czas pracy jest za krótki, aby zapewniony był przez skarżącego oferenta jeden z podstawowych warunków wymaganych w spornym postępowaniu, tj. tygodniowa dobowa gotowość dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, że Komisja konkursowa postąpiła słusznie odrzucając ofertę N. w S. – prowadzonego przez skarżącą spółkę N. w S. sp. z o.o., ponieważ oferta złożona przez stronę skarżącą nie spełniała warunków określonych w przepisach prawa, a dotyczących wymaganego personelu, który zabezpieczyłby całodobowe udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne na obszarze rejonu operacyjnego: [...],[...],[...],[...],[...] - powiat [...]- część wschodnia powiatu. Prezess NFZ wskazał, iż przepis art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach stanowi, iż odrzuca się ofertę, jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Nawiązując do powyższego, Prezes NFZ zauważył, iż obowiązkiem komisji konkursowej prowadzącej postępowanie jest odrzucenie oferty niespełniającej wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu. Organ odwoławczy, powołując się na poglądy doktryny (vide: Krzysztof Baka, Grzegorz Machułak, Agnieszka Pietraszewska-Macheta, Andrzej Sidorko, Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komentarz), stwierdził, iż ofertę odrzuca się, jeśli oferta lub oferent nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Zdaniem organu odwoławczego, wskazana powyżej przyczyna odrzucenia oferty ze względów praktycznych, ma w pierwszym etapie postępowania wyeliminować podmioty, które niespełnioną warunków merytorycznych. Prezes NFZ wskazał, że skoro odrzucenie oferty strony skarżącej nastąpiło na wstępnym etapie postępowania, to oferta ta nie podlegała klasyfikacji zarówno w rankingu otwarcia, jak i w rankingu końcowym, a to w konsekwencji spowodowało, że wyeliminowano z udziału w postępowaniu ofertę skarżacej, która nie spełniała warunków merytorycznych. Prezes NFZ stwierdził, że nie można zgodzić się z twierdzeniem strony skarżącej, iż podczas spornego postępowania naruszono art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - poprzez rzekome dokonanie wyboru oferty mniej korzystnej cenowo. Organ odwoławczy zauważył, iż ocena oferty tylko pod względem proponowanej przez oferenta ceny - jest niewystarczającą, albowiem oceniając ofertę komisja konkursowa powinna brać pod uwagę wszelkie kryteria wskazane w art. 142 ust. 5 pkt 1 i art. 148 ustawy o świadczeniach oraz kryteria oceny określone w stosownych zarządzeniach Prezesa Funduszu. Kryterium ceny jest jednym spośród kilku elementów pozwalających właściwie ocenić oferty złożone podczas postępowania konkursowego. Zdaniem Prezesa NFZ, oceniając oferty Komisja konkursowa brała pod uwagę wszelkie kryteria oceny ofert wskazane w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. Również kryterium cenowe było analizowane przez Komisję konkursową. W tym miejscu organ zauważył, iż oferta strony skarżącej nie została sklasyfikowana w rankingu otwarcia oraz rankingu końcowym, ponieważ została odrzucona przed dniem sporządzania przytoczonych rankingów, zaś ofertę złożoną przez N. w Z. poddano dokładnej analizie sporządzając ranking otwarcia oraz ranking końcowy. Wskazana analiza wykazała, zdaniem Prezesa NFZ, iż oferta N. w Z. spełnia wszelkie wymagania przewidziane przepisami prawa oraz przedstawia najkorzystniejszy sposób udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, za stosownie niską cenę udzielania tych świadczeń. W rankingu otwarcia oraz w rankingu końcowym oferta N. w Z. otrzymała taką samą liczbę punktów - 71 pkt., w tym za kryterium ciągłość 45 pkt., kompleksowość 10 pkt., jakość 11 pkt., natomiast za kryterium ceny 5 pkt. W tym miejscu Prezes NFZ uznał za istotne wskazanie, iż za kryterium ceny Komisja konkursowa mogła przyznać oferentowi maksymalnie 5 pkt. N. w Z. za to kryterium uzyskał maksymalną liczbę punktów - 5 pkt. Zdaniem Prezzesa NFZ, sposób przydzielenia punktów za kryterium ceny został dokonany podczas postępowania zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr [...] do zarządzenia Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W tym miejscu organ odwołąwczy zauważył, iż w ogłoszeniu dotyczącym spornego postępowania wskazano wartość zamówienia, którego kwota wynosi nie więcej, niż 1.497.571,02 złotych na okres rozliczeniowy od dnia [...] kwietnia 2010 r. do dnia [...] grudnia 2010 r. Oznacza to, iż zgodnie z ogłoszeniem kwota udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne przez jeden podstawowy zespół ratownictwa medycznego w ciągu jednej doby może wynosić nie więcej niż 2.868,91 złotych. Kwota ta była ceną oczekiwaną w spornym postępowaniu konkursowym. N. w Z. w swojej ofercie zaproponował za udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne przez jeden podstawowy zespół ratownictwa medycznego w ciągu jednej doby, kwotę w wysokości 2.582,02 złotych. W konsekwencji Prezes NFZ uznał, że cena zaproponowana przez N. w Z. za udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej objętych konkurem była niższa o 286,89 złotych od ceny oczekiwanej w spornym postępowaniu, dlatego też należy stwierdzić, iż cena zaproponowana przez N. w Z. za udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie jest ceną niekorzystną, ponieważ jest to cena niższa od ceny oczekiwanej. Prezes NFZ nie zgodził się również z twierdzeniem strony skarżącej, iż podczas postępowania konkursowego nastąpiło naruszenie normy wynikającej z przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań - poprzez niewezwanie oferenta do złożenia wyjaśnień. Prezes NFZ zauważył, iż § 6 ust. 1 cyt. rozporządzenia stwierdza, że w toku postępowania komisja konkursowa może żądać od świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy złożenia wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego postępowania. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, iż wskazany przepis prawa nie nakłada na komisję konkursowa obowiązku wezwania oferenta do złożenia stosownych wyjaśnień w sprawie. Komisja konkursowa może zastosować § 6 ust. 1 cyt. rozporządzenia, jeśli ma wątpliwości co do informacji zawartych w ofercie. Zdaniem Prezesa NFZ, w omawianej sprawie przeprowadzona przez Komisję konkursową analiza dokumentacji ofertowej strony skarżącej nie wykazała występowania okoliczności wymagających składania wyjaśnień przez oferenta. W ofercie tego świadczeniodawcy Komisja konkursowa ustaliła wystąpienie znacznych niedoborów w personelu, co uniemożliwiłoby ewentualną realizację świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne przez N. w S., na obszarze rejonu operacyjnego: [...],[...],[...],[...],[...] - powiat [...] - część wschodnia powiatu. Według organu odwoławczego, poczynienie przez Komisję konkursową tego typu ustaleń było wystarczającą przesłanką do odrzucenia oferty strony skarżacej. Ustosunkowując się z kolei do twierdzeń strony skarżacej, iż wskazanie w jej ofercie personelu niezapewniającego pełnej obsady dla dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego było spowodowane błędem powstałym w wyniku działania jej pracownika, który niewłaściwie wprowadzał dane do systemu, Prezez NFZ uznał, że zarzuty strony oparte na tych wyjaśnieniach – są brzpodstawne. Organ odwoławczy nie zgodził się ze stroną skarżacą, że z uwagi na wskazany błąd pracownika, strona powinna mieć możliwość złożenia do postępowania zmian w ofercie dotyczących personelu. Nawiązując do powyższego stanowiska strony skarżącej, Prezes NFZ zauważył, iż przepis § 17 ust. 4 cyt. zarządzenia Nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] listopada 2009 r. stwierdza, że po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. Organ podniósł, iż strona skarżąca w chwili składania swojej oferty do postępowania wskazała w tej ofercie właściwe informacje oraz dołączyła stosowną wymaganą dokumentację. Według organu, w świetle § 17 ust. 4 cyt. zarządzenia Nr [...], informacje zawarte w ofercie oraz dołączona dokumentacja są wiążące dla oferenta i nie można ich modyfikować poprzez przedstawianie nowych danych dotyczących personelu. Zdaniem Prezesa NFZ, dokonywanie zmian w personelu wykazanym przez świadczeniodawcę w ofercie, po terminie złożenia oferty, należy określić jako działanie zmieniające treść oferty w trakcie postępowania konkursowego. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego, zgodnie z zaleceniem wskazanym w § 17 ust. 4 zarządzenia Nr [...], komisja konkursowa prowadząca sporne postępowanie nie mogła żądać od strony skarżącej przedstawienia nowych informacji (innych niż w ofercie) dotyczących personelu. Według Prezesa NFZ, skarżący oferent nie powinien mieć pretensji do Komisji konkursowej, iż ta nie ułatwiła mu dokonania zmian w złożonej przez niego ofercie, ponieważ oferent jest związany złożoną ofertą i nie może dokonywać w niej zmian. Jednocześnie Prezes NFZ uznał, że nie można zgodzić się z twierdzeniem strony skarżącej, iż błędne podanie w ofercie informacji dotyczącej personelu powinno umożliwiać takiemu oferentowi dokonanie zmian w ofercie w zakresie wykazanego personelu. Organ wskazał, że przystępując do postępowania skarżący oferent oświadczył, iż ma pełną wiedzę na temat sporządzania oferty oraz że zapoznał się ze stosownymi przepisami wskazującymi wymogi, które powinna spełniać oferta. Prezes NFZ stwierdził, iż przystępując do spornego postępowania M. S. - pełnomocnik Dyrektora N. w S. złożył oświadczenie, że jako oferent zapoznał się m.in. z regulaminem technicznym przygotowania oferty określonym przez oddział wojewódzki Funduszu oraz zapoznał się z aplikacjami informatycznymi określonymi przez oddział Funduszu w regulaminie technicznym przygotowania oferty. W związku z powyższym, zdaniem Prezesa NFZ, twierdzenie skarżącego oferenta, iż popełnił błąd podczas wskazywania w ofercie informacji dotyczących personelu jest bezpodstawne, gdyż strona powinna znać sposób złożenia oferty oraz metodę podawania w ofercie właściwych informacji. Nawiązując do powyższego, Prezes NFZ nie zgodził się z argumentacją strony skarżącej, iż błędne podanie informacji dotyczących personelu powinno powodować, że wskazany oferent będzie miał możliwość podania nowych danych w tym zakresie. Zdaniem organu, błędne podanie informacji należy określić jako niedbalstwo, a - zgodnie z zasadą Neglegentia culpa est - niedbalstwo jest elementem zawinionym przez oferenta, dlatego też błąd nie może usprawiedliwiać oferenta i umożliwiać mu dokonywania zmian w ofercie. Również elementem zawinionym przez oferenta jest błąd powstały w wyniku nieznajomości przepisów prawa, dlatego też - według Prezesa NFZ - błąd powstały w wyniku nieznajomości przepisów prawa nie jest przesłanką usprawiedliwiającą oferenta i dającą mu możliwość dokonywania zmian w ofercie. Prezes NFZ za niezasadny uznał ponadto zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przepisu art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, co w konsekwencji miało rzekomo doprowadzić do wyboru mniej korzystnej oferty. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, iż analizując sporną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz sposób działania tego organu podczas rozpatrywania odwołania strony skarżącej od rozstrzygnięcia postępowania, nie sposób nie zauważyć, iż w omawianej sprawie dołożono wszelkich starań, aby odwołanie strony zostało rozpatrzone rzetelnie z dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zdaniem organu odwoławczego, wszelkie wyjaśnienia oraz wskazówki zostały udzielone stronie skarżącej tak, aby uczestnicząc w postępowaniu, nie poniosła ona szkody z powodu nieznajomości prawa. Jednocześnie organ zauważył, iż w dniu [...] kwietnia 2010 r. strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o udostępnienie dokumentacji dotyczącej spornego postępowania, w konsekwencji czego pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu wyraził zgodę na udostępnienie skarżącej dokumentacji dotyczącej postępowania. Prezes Funduszu stwierdził w konsekwencji, iż zgodnie z art. 7 oraz art. 77 k.p.a. organ I instancji podjął wszelkie kroki niezbędne do zbadania całości dokumentacji przedmiotowego postępowania i jego oceny, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zdaniem organu, powyższe postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w sposób jednolity dla wszystkich oferentów. Prezes NFZ wskazał, iż postępowanie przeprowadzone przez komisję konkursową było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, a na skutek odrzucenia oferty strony skarżącej podczas trwania postępowania, a tym samym niedokonania wyboru oferty tego świadczeniodawcy, nie doszło do naruszenia jego interesu prawnego. Organ odwoławczy podkreślił, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego i dokonanej analizy porównania przedmiotowych ofert, uznać trzeba, że postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z kryteriami określonymi przez Prezesa Funduszu, w warunkach poszanowania zasady równego traktowania wszystkich oferentów. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. N. w S. – prowadzony przez skarżącą spółkę N. w S. sp. z o.o. z siedzibą w S., działając za pośrednictwem organu odwoławczego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] maja 2010 r. Wnosząc o uchylenie spornej decyzji Prezesa NFZ i zasądzenie kosztów postępowania, strona skarżąca zarzuciła organowi: - naruszenie normy prawnej wynikającej z przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań - poprzez niewezwanie oferenta do złożenia wyjaśnień, - naruszenie normy prawnej wynikającej z przepisu art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, co w konsekwencji doprowadziło do wyboru mniej korzystnej oferty, - naruszenie normy prawnej wynikającej z przepisów art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - poprzez dokonanie wyboru oferty mniej korzystnej cenowo. W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, iż w spornym postępowaniu prowadzonym w trybie rokowań na zawarcie umowy na wykonywanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie ratownictwo medyczne, udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, doszło do naruszenia przede wszystkim przepisu § 6 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. Zdaniem strony skarżącej uznać należy, że wprawdzie z brzmienia powyżej wskazanego przepisu nie wynika obowiązek wezwania oferenta do złożenia wyjaśnień co do treści oferty, jednakże interpretacja przedmiotowego postanowienia daje uprawnienie do żądania złożenia wyjaśnień, w szczególności w przypadku, gdy treść oferty i załączonych do niej dokumentów budzi wątpliwości i jest sprzeczna. Strona skarżąca stwierdziła, że - wbrew stanowisku organu - wskazany przepis nie daje podstaw do przyjęcia, iż z uprawnienia tego Komisja konkursowa może korzystać zupełnie dowolnie z pominięciem ustaleń faktycznych. Powołując się na przepis art. 77 § 1 k.p.a., strona skarżąca zarzuciła, iż czynność Komisji konkursowej w postaci odrzucenia oferty została dokonana z naruszeniem zasad prowadzenia postępowania. W ocenie skarżącej, przed dokonaniem ww. czynności Komisja konkursowa winna wezwać oferenta do złożenia wyjaśnień co do treści złożonej oferty. Tym samym, według strony, decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2010 r. oddalająca odwołanie, a następnie decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2010 r. zostały wydane z ewidentnym naruszeniem przepisów postępowania, przez co tym samym naruszono interes prawny strony skarżącej. Według strony skarżącej, jej oferta została oceniona w sposób krzywdzący, z pominięciem zasady uczciwej konkurencji, zagwarantowanej powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Według strony, w spornym postępowaniu konkursowym doszło do naruszenia zasad uczciwej konkurencji również poprzez nierzetelne sprawdzenie prawdziwości i zgodności ze stanem faktycznym treści wybranej oferty. Skarżąca zgodziła się, że z treści jej oferty wynikało, iż oferent nie spełnia wymogów postępowania z uwagi na fakt, że oferent nie zapewnia pełnej obsady dla dwóch zespołów ratownictwa medycznego. Zdaniem strony, należy jednak wskazać, iż składający ofertę, co podnoszono w toku postępowania, błędnie wskazał zarówno tygodniową, jak i miesięczną ilość godzin, w jakim każdy z wykazanych ratowników medycznych ma wykonywać na rzecz świadczeniodawcy usługi medyczne w zakresie ratownictwa medycznego. Strona wskazała, że wspomniana omyłka spowodowana była działaniem pracownika, który niewłaściwie wprowadził dane do sytemu. W tej sytuacji, zdaniem strony, Komisja konkursowa słusznie zauważyła, że wskazane w ofercie dane nie gwarantują, iż oferent jest w stanie należycie wykonać umowę. Niemniej, w opinii strony skarżącej, za przyjęciem, iż jej działanie stanowiło zwykły błąd, przemawia treść załączonych do oferty umów zlecenia z ratownikami medycznymi, z których wynika, iż w ramach niniejszych umów są oni zobowiązani do zapewnienia ciągłości pracy jednostki organizacyjnej udzielającej świadczeń zdrowotnych w rodzaju ratownictwo medyczne. Zatem, w ocenie skarżącej, organy obu instancji w sposób niepełny i z pominięciem zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dołączonych umów z ratownikami, oceniły złożoną ofertę. Strona wskazała, iż niewątpliwym jest, że to na organie ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy w oparciu o zebrany materiał dowodowy. Nadto strona skarżąca stwierdziła, że z ustaleń przez nią poczynionych - wynika, iż wybrana oferenta N. była mniej korzystna cenowo od odrzuconej oferty N. w S. Zdaniem strony skarżącej, kierując się ustalonymi przez prawodawcę zasadami, Komisja konkursowa winna ocenić, czy oferta spełnia określone warunki, w szczególności zapewniać ciągłość, kompleksowość, dostępność oraz przede wszystkim przedstawiać najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z generalną regułą wynikającą z ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (art. 44 ust. 3 cyt. ustawy), obowiązkiem organu jest wydatkowanie środków publicznych z uwzględnieniem, że powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów. Strona podkreśliła, iż powyższe przepisy zobowiązują organy dysponujące środkami publicznymi do przestrzegania powyższych zasad pod rygorem odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Według skarżącej, nieprawidłowe bądź też niecelowe wydatkowanie środków publicznych może narazić Skarb Państwa na stratę. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analizowana pod tym kątem skarga spółki N. w S. sp. z o.o. z siedzibą w S. – prowadzącej N. w S., nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i poprzedzająca ją decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] kwietnia 2010 r. – nie naruszają przepisów prawa. Otóż, należy - zdaniem Sądu - uznać, iż wydając sporne decyzje, organy obu instancji nie naruszyły zarówno przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w tym przede wszystkim art. 149 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy, czy też art. 134 ust. 1 i art. 148 tej ustawy, ale także unormowań zawartych w określonych przez Prezesa NFZ przepisach zarządzeń regulujących postępowanie, tj. zarządzenia Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zarządzenia Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Rozstrzygając w niniejszej sprawie, organy obu instancji prawidłowo przyjęły również, iż ocena ofert, dokonana przez Komisję konkursową, nastąpiła w oparciu o wytyczne zawarte w zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W ocenie Sądu, organy nie dopuściły się ponadto naruszenia norm postępowania administracyjnego, w tym przepisów art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Sąd uznał, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił Prezesowi NFZ na jednoznaczne stwierdzenie, iż w spornym postępowaniu konkursowym nie doszło do naruszenia interesu prawnego strony skarżącej. W myśl przepisów ustawy o świadczeniach, warunkiem wniesienia przez świadczeniodawcę – w niniejszej sprawie skarżącą spółkę prowadzącą N. w S. - środka odwoławczego i skargi, jest faktyczne naruszenie przez Fundusz, określonych przepisami powszechnie obowiązującymi lub przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ, zasad postępowania w rozumieniu zarówno materialnoprawnym, jak i proceduralnym. Takie naruszenie zasad postępowania musi naruszać interes prawny świadczeniodawcy, którego istotą jest związek z konkretną normą prawa materialnego, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. W niniejszej sprawie skarżąca spółka – jako oferent prowadzący N. w S., nie została sklasyfikowana w rankingu końcowym sporządzonym przez Komisję konkursową, ponieważ jej oferta została odrzucona przed dniem sporządzenia rankingu końcowego. Przyczyną odrzucenia oferty strony skarżącej było niespełnienie, w ofercie złożonej przez stronę, warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków ustanowionych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Jak stanowi przepis art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, odrzuca się ofertę, jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy. Zdaniem Sądu, z akt sprawy wynika jednoznacznie, że Komisja konkursowa postąpiła słusznie, odrzucając ofertę skarżącej spółki prowadzącej N. w S., ponieważ oferta złożona przez stronę nie spełniała warunków określonych w przepisach prawa, a dotyczących wymaganego personelu, który zabezpieczyłby całodobowe udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne na obszarze rejonu operacyjnego: [...],[...],[...],[...],[...] - powiat [...] - część wschodnia powiatu. Odrzucenie oferty strony skarżącej nastąpiło na wstępnym etapie postępowania, w takim momencie, iż nie podlegała ona klasyfikacji w rankingu otwarcia oraz w rankingu końcowym, a to spowodowało, że wyeliminowano z udziału w postępowaniu ofertę N. w S., która nie spełniała warunków merytorycznych. Skarżący oferent naruszenie swego interesu prawnego wywodził przede wszystkim z faktu niewezwania go przez Komisję konkursową do złożenia wyjaśnień odnośnie oferty złożonej do spornego postępowania konkursowego, w wyniku czego dojść miało do obrazy normy prawnej wynikającej z przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań. W konsekwencji powyższego uchybienia, zdaniem strony skarżącej, doszło do naruszenia polegającego na wadliwym, tj. niezgodnym m.in. z przepisem art. 77 § 1 k.p.a. - niezebraniem i nierozpatrzeniem w sposób wyczerpujący przez Komisję konkursową, a następnie przez organy obu instancji, całości materiału dowodowego, co ostatecznie doprowadziło do wyboru mniej korzystnej cenowo oferty innego podmiotu, z naruszeniem normy prawnej wynikającej z przepisów art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej, należy przede wszystkim uznać, iż podczas spornego postępowania konkursowego nie doszło do naruszenia normy prawnej wynikającej z przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań. Należy zauważyć, iż przepis § 6 ust. 1 cyt. rozporządzenia stwierdza, że w toku postępowania komisja konkursowa może żądać od świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy złożenia wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego postępowania. Zdaniem Sądu, należy zgodzić się z Prezesem NFZ, iż wskazany przepis prawa nie nakłada na komisję konkursowa obowiązku wezwania oferenta do złożenia stosownych wyjaśnień w sprawie. Jak słusznie stwierdził organ odwoławczy, komisja konkursowa może zastosować § 6 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Zdrowia, jeśli ma wątpliwości co do informacji zawartych w ofercie. Według Sądu, w omawianej sprawie przeprowadzona przez Komisję konkursową analiza dokumentacji ofertowej strony skarżącej nie wykazała występowania okoliczności wymagających składania wyjaśnień przez oferenta. W ofercie tego świadczeniodawcy Komisja konkursowa ustaliła wystąpienie znacznych niedoborów w personelu N. w S., co uniemożliwiłoby ewentualną realizację świadczeń opieki zdrowotnej objętych spornym postępowaniem konkursowym W tej sytuacji poczynienie tych ustaleń przez Komisję konkursową stanowiło dostateczną przesłanką do odrzucenia oferty strony skarżącej. Ustosunkowując się z kolei do twierdzeń strony skarżącej, iż wskazanie w jej ofercie personelu niezapewniającego pełnej obsady dla dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego było spowodowane błędem powstałym w wyniku działania jej pracownika, który niewłaściwie wprowadził dane do systemu, należy uznać, że zarzuty strony oparte na tych wyjaśnieniach – nie dają jakiejkolwiek podstawy do wyeliminowania z obrotu prawnego spornych rozstrzygnięć organów Funduszu. Zdaniem Sądu, nie sposób zgodzić się ze stroną skarżącą i uznać, że z uwagi na wskazany błąd pracownika, strona powinna mieć możliwość złożenia do postępowania zmian w ofercie dotyczących personelu. Według Sądu, ustosunkowując się do powyższego stanowiska strony skarżącej, Prezes NFZ słusznie powołał się na przepis § 17 ust. 4 zarządzenia Nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] listopada 2009 r., który stanowi, że po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. Strona skarżąca w chwili składania swojej oferty do postępowania wskazała w tej ofercie właściwe informacje oraz dołączyła stosowną wymaganą dokumentację. W tej sytuacji Prezes NFZ zasadnie przyjął, że w świetle § 17 ust. 4 cyt. zarządzenia Nr [...], informacje zawarte w ofercie oraz dołączona dokumentacja są wiążące dla oferenta i nie można ich modyfikować poprzez przedstawianie nowych danych dotyczących personelu. Zdaniem Sądu, dokonywanie zmian w personelu wykazanym przez świadczeniodawcę w ofercie, po terminie złożenia oferty, należy określić, jako działanie zmieniające treść oferty w trakcie postępowania konkursowego. W związku z powyższym, według organu odwoławczego, zgodnie z zaleceniem wskazanym w § 17 ust. 4 zarządzenia Nr [...], Komisja konkursowa prowadząca sporne postępowanie nie mogła żądać od strony skarżącej przedstawienia nowych informacji (innych niż w pierwotnie złożonej ofercie) dotyczących personelu. Ponadto należy przyjąć, że całkowicie nieuzasadnione jest stanowisko strony skarżącej, z którego wynika, iż błędne podanie w ofercie informacji dotyczącej personelu powinno umożliwiać takiemu oferentowi dokonanie zmian w ofercie w zakresie wykazanego personelu. Organ słusznie wskazał bowiem, że przystępując do postępowania konkursowego skarżący oferent wyraźnie oświadczył, iż ma pełną wiedzę na temat sporządzania oferty oraz że zapoznał się ze stosownymi przepisami wskazującymi wymogi, które powinna spełniać oferta. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, Prezes NFZ zasadnie przyjął, iż strona powinna znać sposób złożenia oferty oraz metodę podawania w ofercie właściwych informacji. W konsekwencji uznać trzeba, że błędne podanie przez pracownika strony skarżącej przygotowującego ofertę, informacji dotyczących personelu, nie stworzyło stronie podstawy do skorzystania z możliwości podania nowych danych w tym zakresie. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy słusznie przyjął, iż błędne podanie informacji należy określić jako niedbalstwo, które w żadnym wypadku nie może usprawiedliwiać oferenta i umożliwiać mu dokonywania zmian w ofercie. Według Sądu, również błąd powstały w wyniku ewentualnej nieznajomości procedur konkursowych nie może stanowić przesłanki skutecznie usprawiedliwiającej oferenta i dającej mu możliwość dokonywania korekty w ofercie. W konsekwencji Prezes Funduszu zasadnie uznał, iż sporne postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w sposób jednolity dla wszystkich oferentów, zaś na skutek odrzucenia oferty strony skarżącej podczas trwania postępowania, a tym samym niedokonania wyboru oferty tego świadczeniodawcy, nie doszło do naruszenia jego interesu prawnego. Ustosunkowując się do zarzutów strony skarżacej postawionych wobec Komisji konkursowej w związku z wyborem oferty złożonej przez N. w Z., należy zgodzić się z organami administracji obu instancji, iż dokładna analiza materiału dowodowego wykazała, że oferta N. w Z. spełnia wszelkie wymagania przewidziane przepisami prawa oraz przedstawia najkorzystniejszy sposób udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, za stosownie niską cenę udzielania tych świadczeń. Zdaniem Sądu, sposób przydzielenia punktów za kryterium ceny wskazanemu powyżej oferentowi został dokonany zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr [...] do zarządzenia Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z ogłoszeniem kwota udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne przez jeden podstawowy zespół ratownictwa medycznego w ciągu jednej doby mogła wynosić nie więcej niż 2.868,91 złotych. Kwota ta była ceną oczekiwaną w spornym postępowaniu konkursowym. N. w Z. w swojej ofercie zaproponował za udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne przez jeden podstawowy zespół ratownictwa medycznego w ciągu jednej doby, kwotę w wysokości 2.582,02 złotych. W konsekwencji należy uznać, iż wbrew zarzutom skarżącej, cena zaproponowana przez N. w Z. za udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej objętych spornym konkursem była niższa o 286,89 złotych od ceny oczekiwanej w tym postępowaniu przez Fundusz, a więc cena zaproponowana przez tego oferenta nie była ceną niekorzystną. Zdaniem Sądu, z akt sprawy jednoznacznie wynika, że oferta świadczeniodawcy będącego konkurentem strony skarżącej została oceniona zgodnie ze wszystkimi kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach, tj. kryterium jakości, kompleksowości oraz ciągłości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, przy czym do każdego kryterium zostały odniesione szczegółowe parametry oceny określone w stosownej tabeli zawartej w załączniku do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika ponadto, że sporne postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone zgodnie z kryteriami określonymi przez Prezesa Funduszu, w warunkach poszanowania zasady równego traktowania wszystkich oferentów. Przepis art. 134 § 1 ustawy o świadczeniach stanowi, że Fundusz ma zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Prawidłowość takiego postępowania jest zachowana wówczas, gdy wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem zostaną udostępnione oferentom na takich samych zasadach. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie powyższe warunki postępowania zostały spełnione. Skarżący oferent, przystępując do postępowania, miał możliwość zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniobiorców oraz kryteriami oceny ofert, jednakowymi dla wszystkich oferentów, które zostały podane przez Oddział Wojewódzki Funduszu w ogłoszeniu o konkursie. Wspomniane warunki w zakresie przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniobiorców - ustalane są przez Prezesa NFZ i wiążą one podmioty przystępujące do postępowania, o czym stanowi art. 146 ustawy o świadczeniach. Następuje to w drodze zarządzenia Prezesa NFZ. Każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu składa stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Oświadczenie powyższej treści zostało złożone również przez przedstawiciela strony skarżącej. Należy więc przyjąć, że skarżący oferent posiadał wiedzę dotyczącą warunków postępowania oraz samych kryteriów ocen, którymi będzie kierowała się komisja. W świetle powyższych ustaleń – zdaniem Sądu – należy uznać, iż analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że nie można podzielić stanowiska skarżącej w przedmiocie naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, albowiem w trakcie przedmiotowego postępowania Narodowy Fundusz Zdrowia zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Zdaniem Sądu, należy przyjąć w konsekwencji, iż zarówno Prezes NFZ, jak i Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ, wydając swoje decyzje, prawidłowo zastosowali przepisy prawa materialnego. W związku z dokonanymi ustaleniami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż w niniejszej sprawie organy obu instancji, rozpatrując sprawę odwołania strony skarżącej od rozstrzygnięcia spornego postępowania konkursowego, w sposób prawidłowy poddały analizie całość materiału dowodowego w sprawie, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania oraz ustalenie stanu faktycznego. Organy dokonały także szczegółowej analizy oferty podmiotu, z którym doszło do zawarcia umowy, wskazując, iż wyliczenie ilości punktów, przypadających na dane kryteria oceny ofert, dokonano w oparciu o jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. Ponadto zarówno Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu, jak i Prezes NFZ w sposób wszechstronny wskazali, z jakimi okolicznościami, przypisanymi poszczególnym kryteriom oceny, wiążą się określone ilości punktów. W związku z powyższym za niezasadny należy uznać zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. Jednocześnie uznać należy, iż stanowisko wyrażone w decyzjach organów obu instancji zostało uzasadnione w sposób zgodny z wszelkimi wymogami określonymi przez ustawodawcę w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł, jak w sentencji wyroku.