VI SA/Wa 1623/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2012 r. wydanego w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Z. D. kwotę 296 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt sześć złotych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 października 2012 r. odrzucił skargę Z. D. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 15 października 2012 r., wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 17 października 2012 r. Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od opisanego wyżej postanowienia. Jednocześnie skarżący uzupełnił wpis sądowy o kwotę 296 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z wymaganiami statuowanymi przez przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W myśl art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. W rozstrzyganej sprawie skarżący nie dopełnił warunku przewidzianego przepisem art. 175 § 1 p.p.s.a. statuującego tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej. Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątek od tej zasady przewidziany został przepisem art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., dopuszczającym sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby, do których kręgu nie należy jednak skarżący. Skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w pouczeniach wskazano także, iż skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Bezspornym jest, iż skarżący nie wnioskował o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z akt sprawy nie wynika również, aby był osobiście uprawniony do sporządzenia przedmiotowego środka odwoławczego. Wobec powyższego na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji. W zakresie wpisu Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 i § 2 p.p.s.a.