VI SA/Wa 1624/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2011 r. sprawy ze skarg W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odpowiednio zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 % alkoholu, powyżej 4,5% do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa), o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa 1. uchyla zaskarżone decyzje oraz utrzymane nimi w mocy decyzje Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzjami z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], nr [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołań firmy W. Sp. z o.o. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...], nr [...], nr [...] uchylających decyzje z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], nr [...], nr [...] zezwalających na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa, o zawartości powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa), o zawartości powyżej 18 % alkoholu w pubie-naleśnikarni przy ul. [...] w W. oraz odmawiających wydanie takich zezwoleń – na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tj. Dz. U. z 2007 r., nr 70, poz. 473 ze zm.) utrzymało zaskarżone decyzje w mocy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekało w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Postanowieniami nr [...], nr [...], nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. Prezydent W. wznowił z urzędu postępowania w sprawie wydania decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. zezwalających spółce W. na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa, o zawartości powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa), powyżej 18% alkoholu w pubie-naleśnikarni przy ul. [...] w W. Postanowienia uzasadniono ujawnieniem braku zgody W., S., , J. w W. na sprzedaż napojów alkoholowych w pubie-naleśnikarni. Decyzjami z dnia [...] kwietnia 2010 r. Prezydent W. w oparciu o art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 18 ust. 1 i 3 pkt 3 oraz ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi uchylił decyzje z [...] lutego 2009 r. zezwalające spółce W. na sprzedaż i podawanie alkoholu w pubie-naleśnikarni przy ul. [...] w W. i odmówił wydania takiego zezwolenia. W uzasadnieniu organ powołał się na wyrok z dnia [...] kwietnia 2009 r. Sądu Okręgowego w [...], wydany w sprawie sygn. akt [...], który uchylił wydane uchwały W. w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż i podawanie alkoholu w lokalu przy [...]. Od decyzji Prezydenta W. odwołała się W. Sp. z o.o. zarzucając naruszenie art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w zw. z art. 22 ust. 2 i 3 ustawy o własności lokali i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, albowiem przepis art. 18 ust. 6 pkt 3 nie stanowi lex specialis w stosunku do dyspozycji przepisów o własności lokali i musi być z nimi zharmonizowany. Odwołująca się wskazała również na wątpliwość dotyczącą wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., w sprawie sygn. akt [...], albowiem postępowanie sądowe toczyło się bez udziału spółki, co naruszyło jej interes prawny. Ostatecznie W. Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie spraw do rozpoznania przez organ I instancji. Utrzymując w mocy zaskarżone decyzje Prezydenta W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podniosło, że art. 64 ust. 3 Konstytucji RP nie został naruszony przez zapis art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, przepis ten bowiem dotyczy czynności związanych z możliwością uzyskania zezwolenia na detaliczną sprzedaż napojów alkoholowych, a więc bezpośrednio znajduje się w sferze określanych przez ustawodawcę warunków szczególnych możliwości uzyskania koncesji. W tej sytuacji powoływanie się na inne przepisy o charakterze ogólnym dotyczących zakresu dysponowania posiadanymi lokalami przez właściciela nie może być uwzględniony w tego rodzaju postępowaniach. Z przepisu art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wynika obowiązek uzyskania przez podmiot ubiegający się o wydanie zezwolenia zgody zarządcy budynku wielorodzinnego i kiedy okazało się, że taka zgoda prawna nie istnieje, organ pierwszej instancji prawidłowo wznowił postępowanie a następnie dokonał zmiany przez uchylenie wadliwie wydanej decyzji i odmówił wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w pubie-naleśnikarni. Jednocześnie organ podkreślił, że nie jest uprawniony do kwestionowania prawomocnych wyroków sądów powszechnych, dlatego też nie może zająć stanowiska co do zgłaszanych przez stronę wadliwości wydanego orzeczenia sądowego. Na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2010 r. W. Sp. z o.o. złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się ich uchylenia i w dalszej kolejności przekazanie spraw do ponownego rozpoznania właściwemu organowi oraz zasądzenie na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania w sprawie. Zaskarżonym decyzjom zarzuciła naruszenie: a) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez kontynuowanie postępowania, w konsekwencji jego zakończenie poprzez wydanie decyzji ostatecznej, mimo istnienia przesłanki obligatoryjnego jego zawieszenia, b) art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji z pominięciem przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym z pominięciem regulacji z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., c) art. 8 k.p.a. poprzez załatwienie sprawy w sposób rażąco sprzeczny z wyrażoną w powołanym przepisie zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, d) art. 11 k.p.a. tj. zasady wyjaśnienia przesłanek załatwienia sprawy poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na okoliczność złożenia wniosku o zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd doszedł do przekonania, że skarga złożona przez W. Sp. z o.o. jest zasadna, albowiem zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uszło bowiem uwadze organowi, że przed wydaniem decyzji II-instancyjnych, w dniu [...] czerwca 2010 r. wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosek strony o zawieszenie toczących się postępowań administracyjnych na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu prawomocnego rozpoznania przez sąd powszechny skargi spółki o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie uchylenia uchwał W. w tym uchylenia uchwały numer [...] o wyrażeniu zgody na sprzedaż alkoholu w lokalu przy [...]. W związku z powyższym organ przed wydaniem zaskarżonych decyzji nie rozpoznał wniosku o zawieszenie postępowania jak również nie ustosunkował się do niego w uzasadnieniach decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. Niezależnie od tego, czy organ podzielał argumentację strony zawartą w przedmiotowym wniosku, czy też nie i z jakich powodów jak również niezależnie od wskazanej przez stronę podstawy żądania zawieszenia, powinien wydać w przedmiocie wniosku o zawieszenie stosowne postanowienie. Nierozpoznanie w formie postanowienia wniosku strony o zawieszenie postępowania powoduje pozbawienie jej możliwości poddania kontroli stanowiska organu co do zasadności i podstaw zawieszenia. Każde postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego podlega bowiem w myśl art. 101 § 1 i § 3 k.p.a. zaskarżeniu. Zatem nierozpoznanie zgłoszonego w sprawie niniejszej wniosku o zawieszenie postępowania spowodowało naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., 6 k.p.a., 8 k.p.a., 11 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z tego względu uznając zarzuty skargi za zasadne Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1c), 152 i 200 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.