VI SA/Wa 1625/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia W. do udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany pozwolenia radiowego postanowił: odrzucić skargę Skarżący – W. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej Prezes UKE) z dnia [...] lipca 2009 r., którym dopuszczono W. (dalej jako Z.) do udziału w postępowaniu w przedmiocie zmiany pozwolenia radiowego. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o odrzucenie skargi, uznając ją za niedopuszczalną. Organ wskazał, że skarga dotyczy postanowienia, które nie mieści się w zakresie przedmiotowym wskazanym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270, ze zm.), cytowanej dalej jako p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi – w tym przypadku rzeczone na wstępie postanowienie Prezesa UKE., podlega jego kontroli. Sądy administracyjne w zakresie swej właściwości rzeczowej sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej wyłącznie pod względem legalności - zgodności z prawem. Kontrola ta ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracji publicznej enumeratywnie wskazane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., właściwość rzeczowa sądów administracyjnych ogranicza się do orzekania w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wskazano na wstępie przedmiotem skargi w niniejszym przypadku jest postanowienie, którym dopuszczono Z. do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Sąd mając na uwadze przedmiot zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz ww. przepis art. 3 § 2 p.p.s.a., określający jego właściwość rzeczową uznał, że zaskarżone w niniejszym przypadku postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie albo rozstrzygającym sprawę co do istoty, bowiem dotyczy ono kwestii dopuszczenia do udziału Z. na prawach strony, zatem postępowanie administracyjne w sprawie zmiany pozwolenia radiowego toczy się. Nie jest także postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyłoby zażalenie. Pozostaje zatem odpowiedzieć na pytanie, czy w myśl Kodeksu postępowania administracyjnego na ww. postanowienie Prezesa UKE służy zażalenie, co wypełniałoby przesłankę zaskarżalności takiego postanowienia do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zatem zażalenie może być wniesione tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Sąd stwierdza, że brak jest w Kodeksie postępowania administracyjnego regulacji proceduralnej świadczącej, że na ww. postanowienie o dopuszczeniu Z. do udziału w postępowaniu służy zażalenie. Wobec tego skoro w myśl postanowień Kodeksu postępowania administracyjnego zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, a nadto nie kończy postępowania w sprawie, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie jest postanowieniem, o którym mowa w pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a., to jako takie nie może być zaliczone do kategorii postanowień wskazanych w ww. art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. W konsekwencji rzeczone na wstępie postanowienie Prezesa UKE nie może być przedmiotem skargi. Skoro nie ma przedmiotu skargi – nie ma przedmiotu zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.