VI SA/Wa 1628/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-10-10
Skład orzekający: Magdalena Maliszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego, gdy strona twierdzi, że nie otrzymała awiza, a listonosz pozostawił je osobie nieuprawnionej?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu. Domniemanie prawidłowości doręczenia, oparte na dwukrotnym awizowaniu przesyłki, nie zostało skutecznie obalone przez skarżącego, który nie przedstawił dowodów na nieprawidłowe doręczenie.Stan faktyczny
Skarżący J. T. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Skarżący twierdził, że nie otrzymał przesyłki z wezwaniem do uiszczenia wpisu ani awiza, które rzekomo zostały pozostawione osobie nieuprawnionej. Do wniosku dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu.Rozstrzygnięcie
Odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 września 2011 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę J. T. (nazywanego dalej "skarżącym") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...].
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 26 września 2011 r.
Skarżący pismem z dnia 3 października 2011 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 3 października 2011 r., listem poleconym nr R ([...]) złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...]. Do wniosku skarżący dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu.
W uzasadnieniu wniosku skarżący zakwestionował ustalenia Sądu podane w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 września 2011 r., zgodnie z którymi przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego była, stosownie do art. 73 p.p.s.a., dwukrotnie prawidłowo awizowana: w dniu 16 sierpnia 2011 r. oraz w dniu
24 sierpnia 2011 r. Pierwsze awizo pozostawiono w skrzynce oddawczej wraz z informacją "mieszkanie zamknięte".
Skarżący podkreślił, że nie otrzymał przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie otrzymał również awiza. W wyniku podjętych działań ustalił natomiast, że awiza zostały pozostawione osobie przypadkowej, która nie jest zatrudniona w charakterze sekretarki. Skarżący zarzucił, iż listonosz pozostawił awizo trenerowi, który nie poinformował skarżącego, jak również sekretarki o tym fakcie.
Przedstawione okoliczności, zdaniem skarżącego, każą przyjąć, stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., iż uchybienie terminu nastąpiło w sposób niezawiniony ze strony skarżącego.
Do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący dołączył potwierdzenie przelewu w kwocie odpowiadającej wysokości wpisu sądowego (400 złotych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności
w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W myśl art. 87 § 2 p.p.s.a, w piśmie stanowiącym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy do czynienia wówczas, gdy wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08).
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał na nieuprawnione pozostawienie przez listonosza awiza osobie nieupoważnionej do odbioru korespondencji, która nie przekazała jej skarżącemu.
Odnosząc się do powyższego argumentu strony należy zauważyć, że materiał dowodowy sprawy nie potwierdza zarzutu pozostawienia awiza osobie nieuprawnionej do odbioru korespondencji.
Z adnotacji umieszczonych na kwestionowanej przesyłce wynika, że pierwsze awizo pozostawiano w skrzynce oddawczej adresata, gdyż mieszkanie było zamknięte. W dniu 24 sierpnia 2011 r. listonosz pozostawił drugie awizo.
W ocenie Sądu, skarżący nie zdołał obalić domniemania o prawidłowości doręczenia, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. Nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego zarzut nienależytego działania pracownika Poczty Polskiej, którego uchybienie w postaci pozostawienia awiza osobie nieupoważnionej do odbioru korespondencji wykluczałoby winę strony w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, przemawiając za jego przywróceniem.
Za wyłączeniem winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie przemawia również argument skarżącego o poinformowaniu pracowników administracyjnych firmy o zakresie ich obowiązków, albowiem, nadużycia w postaci odbioru awiza dopuścił się (jak wynika z wniosku) trener, który (jak należy domniemywać z uzasadnienia rozpatrywanego wniosku) nie należy do wspomnianej powyżej kategorii pracowników. Brak należytego poinformowania wszystkich pracowników o zakresie ich praw i obowiązków oraz o zasadach obowiązujących w firmie prowadzonej przez skarżącego wyklucza zastosowanie w sprawie art. 87 § 2 p.p.s.a.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło