VI SA/Wa 163/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. Co., Ltd z siedzibą w [...], Chiny na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji umarzającej postępowanie w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego słownego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej kwotę 2217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...], którą organ po rozpoznaniu wniosku G., z siedzibą w G., Chiny o ponowne rozpatrzenie sprawy oznaczonej sygnaturą akt [...], wszczętej na skutek sprzeciwu wniesionego przez G. siedzibą w G., Chiny dotyczącego zgłoszenia znaku towarowego "N." nr [...] przez G. z siedzibą w G., Chiny na podstawie art. 152(22) oraz art. 245 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj.: Dz. U. z 2017r., poz. 776) orzekł o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2018r. oraz o przywrócenia terminu do wykonania wezwania z dnia 20 września 2018r. Decyzję wydano w następujących okolicznościach sprawy. W dniu 27 grudnia 2017r. G. z siedzibą w G., Chiny dokonał zgłoszenia znaku towarowego N. o numerze [...]. Znak ten został przeznaczony do oznaczania następujących usług z klasy 35: wynajmowanie przestrzeni reklamowej; doradztwo w zakresie zarządzania biznesem; zarządzanie handlowe w zakresie koncesjonowania dóbr i usług na rzecz osób trzecich; negocjowanie i rozliczanie transakcji handlowych dla osób trzecich; usługi agencji importowo-eksportowych; promocja sprzedaży dla osób trzecich; usługi w zakresie nabywania dla osób trzecich [zakupy produktów i usług dla innych przedsiębiorstw]; zapewnianie platformy internetowej dla nabywców i sprzedawców towarów i usług; poszukiwania w zakresie patronatu; wypożyczanie stoisk handlowych; usługi doradcze w zarządzaniu działalnością gospodarczą; usługi marketingowe; doradztwo w zakresie zarządzania personelem; wynajem dystrybutorów automatycznych. G. z siedzibą w G., Chiny pismem z dnia 2 lipca 2018r. złożył sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego N. o numerze [...]. Wnoszący sprzeciw podniósł, że ww. znak towarowy został zgłoszony z naruszeniem art. 132(1) ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej. Podkreślił, że znak sporny jest łudząco podobny do należącego do niego unijnego znaku N. [...], jest przeznaczony do oznaczania identycznych i podobnych usług co stwarza ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia usług oznaczanych porównywanymi znakami. Urząd Patentowy RP wezwał w dniu 20 września 2018r, do nadesłania przetłumaczonej przez tłumacza przysięgłego na język polski dołączonej do sprzeciwu licencji w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia wezwania, pod rygorem umorzenia postępowania. Wnoszący sprzeciw pismem z dnia 30 listopada 2018r. wniósł o przedłużenie terminu do wykonania wezwania o dodatkowe 2 miesiące. Dnia 11 grudnia 2018r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wymagany dokument (data nadania wg stempla pocztowego na kopercie - 6 grudnia 2018r., koperta w systemie EZD). Decyzją z dnia [...] grudnia 2018r. Urząd umorzył postępowanie w sprawie sprzeciwu. W dniu 21 lutego 2019r. wnoszący sprzeciw złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (pismo z dnia 14 lutego 2019r.) oraz o przywrócenie terminu do dokonania czynności określonej w wezwaniu z dnia 20 września 2018r. Podniósł, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Jednocześnie ponownie załączył tłumaczenie przysięgłe żądanego dokumentu. Wskazał, iż wymagana czynność została dokonana w dniu 6 grudnia 2018r. i wyjaśnił, że po otrzymaniu wezwania przesłał do klienta informację o konieczności dokonania tłumaczenia wraz ze wstępną wyceną tej czynności otrzymaną z biura tłumaczeń. Ze względu zaś na okres urlopowy wnoszący sprzeciw zaakceptował koszty dopiero w dniu 15 listopada 2018r. a w dniu 21 listopada 2018r. zostało wysłane zlecenie tłumaczenia dokumentu z języka chińskiego na język polski. W dniu 23 listopada 2018r. biuro tłumaczeń wysłało zlecenie do tłumacza, lecz z powodu awarii serwera obsługującego pocztę w biurze tłumaczeń, część wiadomości wychodzących nie została wysłana, w tym zlecenie tłumaczenia w przedmiotowej sprawie. Dopiero w dniu 28 listopada po interwencji pełnomocnika w sprawie dokonania tłumaczenia biuro tłumaczeń wysłało skutecznie zlecenie do tłumacza. Jednakże z uwagi na weekend i duże obłożenie terminowe tłumaczy języka chińskiego zlecenie to zostało finalnie zrealizowane w dniu 5 grudnia 2018r. zaś doręczone zostało do Urzędu w dniu 6 grudnia 2018r. Wnoszący sprzeciw podkreślił, że dokonał wszelkich czynności wymaganych do wykonania wezwania Urzędu oraz, że postawa pełnomocnika świadczy o prawidłowym dbaniu o interesy klienta. Ponadto podniósł, iż awaria serwera w biurze tłumaczeń, która spowodowała niedotrzymanie terminu w wykonaniu wezwania była zdarzeniem nagłym i niezależnym od pełnomocnika wnoszącego sprzeciw, zatem uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zgłaszający w piśmie z dnia 7 maja 2019r. wniósł o oddalenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 243 ust. 4 p.w.p. Jego zdaniem wnoszący sprzeciw nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Wręcz przeciwnie, wskazał iż wnoszący sprzeciw na 3 dni robocze przed upływem wyznaczonego terminu nie miał pewności ani co do realizacji ani terminu realizacji tłumaczenia i nie podjął żadnych kroków w celu przyspieszenia sprawy. Podkreślił również, że niedostępność jednego biura tłumaczeń nie powinna stanowić problemu w terminowym uzyskaniu tłumaczenia jednej strony dokumentu, zaś w Warszawie (gdzie jest siedziba pełnomocnika wnoszącego sprzeciw] działalność prowadzi ośmiu tłumaczy przysięgłych języka chińskiego. W jego ocenie niedotrzymanie terminu w wykonaniu wezwania Urzędu nastąpiło z uwagi na niedochowanie należytej staranności przez pełnomocnika wnoszącego sprzeciw. Pismem z dnia 11 czerwca 2019r. wnoszący sprzeciw podniósł, że biuro tłumaczeń z którym współpracuje ma bardzo dobrą opinię, a tłumaczenia dokonane dotychczas zawsze były dostarczane terminowo, bez konieczności dokonywania potwierdzeń. Biuro to współpracuje z wieloma tłumaczami, lecz w tym terminie dostępny był tylko jeden tłumacz, zaś pozostali dysponowali odległymi terminami. Stwierdził, że dokonał należytej staranności, lecz z przyczyn od niego niezależnych nie mógł dokonać czynności w wyznaczonym terminie. Podkreślił, że powodem niewykonania wezwania Urzędu w terminie była awaria serwera, na którą nie miał żadnego wpływu. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy RP, decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. orzekł o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2018r. o umorzeniu postępowania oraz o przywrócenia terminu do wykonania wezwania z dnia 20 września 2018r. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2019 r. Urząd Patentowy wskazał, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało umorzone wskutek niewykonania w terminie wezwania Urzędu z dnia 20 września 2018r. (doręczonego w dniu 2 października 2018r.) Przy czym wezwanie zostało wykonane przed wydaniem decyzji umarzającej. Organ podał, że wezwanie do dokonania tłumaczenia dokumentu na język polski ma charakter terminu procesowego, a więc takiego który na wniosek strony podlega przywróceniu zgodnie z art. 58 k.p.a. pod warunkiem uprawdopodobnienia przez stronę, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy (art. 58 § 1 k.p.a.). Ww. przepisy k.p.a. mają swój odpowiednik także w ustawie Prawo własności przemysłowej w art. 243 p.w.p. Urząd Patentowy stwierdził, że wnoszący sprzeciw uprawdopodobnił brak winy w niewykonaniu w terminie wezwania Urzędu. Termin wykonania wezwania upływał w dniu 2 grudnia 2012r. Wnoszący sprzeciw wniósł o przedłużenie terminu o wykonania wezwania o dwa miesiące tj. do dnia 2 lutego 2019r. motywując powyższe sezonem urlopowym. Organ przyznał, że sezon urlopowy strony utrudnia kontakt z pełnomocnikiem z uwagi na nieobecność osób decyzyjnych. Przy piśmie z dnia 8 grudnia 2018r. (nadanym tego samego dnia) do akt sprawy został przedłożony dokument wraz z jego tłumaczeniem przysięgłym na język polski zaś Urząd w dniu 14 grudnia 2018r. (a więc po wykonaniu wezwania) umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Kolegium Orzekającego wnoszący sprzeciw uprawdopodobnił, ze uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Kolegium uznało również za wiarygodne okoliczności wskazane jako uzasadnienie braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności wskazanej w wezwaniu. Czynnik taki bowiem jak wskazana przez wnoszącego sprzeciw awaria serwera pocztowego w biurze tłumaczeń może zostać uznany za okoliczność usprawiedliwiającą niedotrzymanie terminu. Nagła bowiem awaria serwera pocztowego, który jest niezbędnym narzędziem pracy w dzisiejszych czasach, gdy wszelkie ustalenia z podmiotami zagranicznymi (tak jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie), stanowi przeszkodę niezależną od strony (ani jej pełnomocnika). Przy czym awaria serwera pocztowego nie jest awarią która może zostać wykryta natychmiast. Ponadto wyjaśnienia wnoszącego sprzeciw dotyczące wyboru konkretnego tłumacza przysięgłego do wykonania określonego tłumaczenia również, w ocenie organu, były przekonywujące. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy organ podkreślił prawidłowość działania pełnomocnika wnoszącego sprzeciw, który wybrał biuro tłumaczeń dotychczas niezawodne oraz tłumacza, który przedstawił najkrótszy termin do dokonania tłumaczenia spośród pozostałych. Organ przyjął, że niewykonanie wezwania w wyznaczonym terminie nie nastąpiło z winy wnoszącego sprzeciw (reprezentowanego przez pełnomocnika), który niezwłocznie po otrzymaniu tłumaczenia przedłożył je do Urzędu i tym samym wykonał wezwanie z dnia 20 września 2018r. W związku z powyższym organ patentowy uznał, że zasadne było uchylenie decyzji z [...] grudnia 2018 r. o umorzeniu postępowania oraz przywrócenie terminu do wykonania wezwania z dnia 20 września 2018 r. Powyższa decyzja została zaskarżona przez G. z siedzibą w G., Chiny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP zarzucono: 1) na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 243 ust. 4 p.w.p. przez jego błędne zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie zachodziły okoliczności uprawdopodobniające brak winy Uczestnika w niedotrzymaniu terminu dla wykonania czynności warunkującej trwanie postępowania podczas, gdy Uczestnik w piśmie z dnia 30 listopada 2018 roku oświadczył przed Organem, że przyczyną niedotrzymania terminu był sezon urlopowy oraz utrudniony kontakt pełnomocnika Uczestnika postępowania z jego mocodawcą; 2) na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: a) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 stycznia 1960 r, kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.) poprzez brak wnikliwego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i brak wnikliwego rozważenia całości zgromadzonego materiału dowodowego oraz zbadania wszystkich istotnych z punktu widzenia sprawy okoliczności, w szczególności zaś: a. błędne przyjęcie, że Uczestnik uprawdopodobnił wystąpienie przeszkody w realizacji wezwania Organu w wyznaczonym mu terminie, której nie był w stanie usunąć w terminie nawet mimo najwyższego wysiłku; b. błędne przyjęcie, że Uczestnik nie dopuścił się pewnego stopnia niedbalstwa przy realizacji wezwania Organu z dnia 20 września 2018 r.; przez co nieprawidłowo ustalił, że Uczestnik postępowania uprawdopodobnił brak winy w niewykonaniu wezwania Organu, co w efekcie doprowadziło do nieprawidłowego uchylenia decyzji z dnia [...] grudnia 2018 r. i przywrócenia terminu do wykonania przez Uczestnika wezwania Organu z dnia 20 września 2018 r. b) art. 107 § 3 w zw. z art. 8, art. 11 i 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wskazania i wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, z jakich przyczyn i na jakiej podstawie Organ pominął lub uznał za niewiarygodne okoliczności wskazane w piśmie Skarżącego z dnia 7 maja 2019 roku, pomimo że w piśmie tym klarownie wywiedziono, że: a. przeszkodę wskazaną przez Uczestnika we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy można było przezwyciężyć przy użyciu środków normalnie dostępnych, chociażby podejmując próbę skorzystania z usług innego tłumacza; b. niedokonanie czynności w przepisanym terminie nastąpiło w wyniku niedochowania należytej staranności, co miało istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwala w pełni ocenić motywów, jakimi kierował się organ przy jej wydaniu. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, strona skarżąca na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Ponadto, na podstawie art. 200 p.p.s.a. skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w zaskarżonej decyzji można dopatrzyć się naruszeń prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325), obligowały Sąd do uchylenia tego aktu. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 243 ust. 4 p.w.p., który stanowi że decyzja o umorzeniu postępowania na skutek uchybienia terminu do dokonania określonej czynności może zostać wydana jedynie wtedy, gdy wnioskodawca uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W niniejszej sprawie nie zostało jednoznacznie wykazane, że uchybienie terminu do wykonania wezwania z 20 września 2018 r. nastąpiło bez winy strony z powodu okoliczności od niej niezależnych. Należy zauważyć, że uczestnik w piśmie z dnia 30 listopada 2018 roku oświadczył przed Organem, że przyczyną niedotrzymania terminu był sezon urlopowy oraz utrudniony kontakt pełnomocnika Uczestnika postępowania z jego mocodawcą, a nie okoliczności wskazane następczo we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy tj kwestia awarii serwera pocztowego. Zdaniem Sądu w wyniku wybiórczej analizy materiału dowodowego w zakwestionowanej decyzji organ uznał, że Uczestnik uprawdopodobnił okoliczność, że uchybienie terminu na wykonanie przez niego wezwania Organu nastąpiło bez jego winy. Urząd Patentowy nie wykazał w sposób niewątpliwy, że przy dokonywaniu czynności procesowych została dołożona należyta staranność ze strony Uczestnika. Z treści przepisu art. 243 ust. 1 i 4 ustawy Prawo własności przemysłowej wynika, że jeżeli strona uchybiła terminowi i wnosi o przywrócenie terminu obowiązana jest uprawdopodobnić, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy. Brak winy występuje wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie usunąć przeszkody przy użyciu środków normalnie dostępnych. Brak winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Brak winy w uchybieniu terminowi zachodzi wtedy, gdy dokonanie czynności było niemożliwe z uwagi na przeszkodę, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku; przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej w danych warunkach/ okolicznościach można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nawet najlżejszy stopień zawinienia w tym względzie wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku strony, gdyż uwzględnienie to musi wynikać tylko z okoliczności obiektywnych występujących bez woli strony, które mimo dołożenia przez stronę staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiły jej dokonanie czynności w przewidzianym terminie. Z powyższego jasno wynika, że do spełnienia przesłanek skutecznego zastosowania art. 243 ust. 4 p.w.p, wymagane jest (i) uprawdopodobnienie okoliczności, która stanowiła przeszkodę w wykonaniu określonej czynności w terminie, której to (ii) okoliczności strona nie była w stanie zapobiec ani jej zaradzić, (iii) podczas gdy sama strona nie odznaczała się choćby najlżejszym stopniem zawinienia w danym stanie faktycznym. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Organ w wyniku pobieżnej analizy stanu faktycznego nieuwzględniającej całości istotnych dla sprawy okoliczności przedwcześnie uznał, że Uczestnik postępowania uprawdopodobnił powyższe okoliczności. Sąd zauważa, że w toku postępowania niedostatecznie wykazano wystąpienie awarii serwera pocztowego biura tłumaczeń z którego usług korzystał uczestnik. O awarii serwera wspomniał jedynie sam Uczestnik we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz prowadząca biuro tłumaczeń w załączonym do tegoż wniosku oświadczenia z dnia 6 lutego 2019 r. W ocenie Sądu powyższe nie jest wystarczające, aby uznać tę okoliczność za wykazaną. Brakuje w tym względzie w szczególności jakichkolwiek wzmianek o awarii pochodzącej od dostawcy usług poczty elektronicznej biura tłumaczeń, czy też faktury za usługi informatyczne zmierzające do jej naprawy. Wbrew temu, na co powołał się w zaskarżonej decyzji Organ, kwestia awarii serwera nie została w żaden sposób poruszona w korespondencji mailowej między pełnomocnikiem Uczestnika a biurem tłumaczeń załączonej do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Korespondencja ta wskazuje jedynie na to, że pełnomocnik Uczestnika przed 28 listopada kilkakrotnie bezskutecznie próbował uzyskać potwierdzenie przyjętego zlecenia. W swoim mailu z 28 listopada 2018 r. biuro tłumaczeń zaś nie wspomina o żadnej awarii i zapewnia pełnomocnika Uczestnika, że zlecenie zostanie zrealizowane w terminie. Zarówno we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i w późniejszym piśmie z dnia 11 czerwca 2019 r. Uczestnik sugerował, że po 28 listopada 2018 r. został poinformowany o awarii i braku możliwości realizacji tłumaczenia w terminie. Zdaniem Sądu wątpliwości powinien również budzić fakt, że w zawiadomieniu z 30 listopada 2018 r. w którym wniósł o umożliwienie zajęcia stanowiska w sprawie w dodatkowym dwumiesięcznym terminie Uczestnik nie powołał się w żaden sposób na wystąpienie jakiejkolwiek awarii po stronie biura tłumaczeń z którego usług korzystał, a jedynie wskazywał na okres urlopowy i utrudniony kontakt pełnomocnika z Uczestnikiem. Tymczasem sam pełnomocnik Uczestnika przyznał, że instrukcje w zakresie przesłania tłumaczenia do którego przedstawienia wezwał Uczestnika Organ otrzymał jeszcze 15 listopada 2018 r., a więc niemal 3 tygodnie wcześniej. Ponadto, jak sam przyznał w piśmie z 11 czerwca 2018 r. Uczestnik tegoż 30 listopada 2018 r. miał już powziąć informację o awarii serwera pocztowego biura tłumaczeń oraz o realnym ryzyku, że tłumaczenia nie uda się złożyć w terminie. Okoliczności te nie znalazły jednak odzwierciedlenia we wniosku z 30 listopada 2018 r. Jeśli składając swój wniosek Uczestnik nie wiedział jeszcze o awarii serwera pocztowego w biurze tłumaczeń, oznacza to, że w dacie tej wiedział o ryzyku niedotrzymania wyznaczonego terminu nawet bez zaistnienia okoliczności mogących uzasadnić przywrócenie terminu. W oparciu o powyższe okoliczności trudno było uznać, że Uczestnik uprawdopodobnił zaistnienia przeszkody w realizacji wezwania z dnia 20 września 2018 r. w wyznaczonym terminie. Tymczasem Organ pominął powyższe okoliczności i przyjął, że uprawdopodobniono brak winy po stronie Uczestnika. Niezależnie od powyższego, nawet jeśli uznać, że w niniejszej sprawie wystąpiła okoliczność, która mogła utrudnić realizację wezwania organu przez Uczestnika, to nie była to okoliczność, której nie dało się przezwyciężyć przy zachowaniu należytej staranności. Uczestnik co prawda wskazywał we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz w późniejszym piśmie z dnia 11 czerwca 2019 roku, że w momencie w którym miał powziąć informację o awarii serwera pocztowego biura tłumaczeń podjął liczne próby skontaktowania się z innymi tłumaczami przysięgłymi języka chińskiego, tym niemniej nie wsparł on tej okoliczności żadnym dowodem. Nie przedstawił też żadnej korespondencji mailowej z innymi tłumaczami przysięgłymi ani też pochodzących od nich oświadczeń na tę okoliczność, mimo że podobnego rodzaju materiały był w stanie przedstawić na okoliczność współpracy z biurem tłumaczeń D. Sąd zdaje sobie sprawę, że tłumaczenie tekstu z języka chińskiego nie jest rzeczą prostą, ale w sytuacji gdy przedmiotowy dokument składał się jedynie z pojedynczej kartki to jego tłumaczenie mogło być dokonane przez dowolnego tłumacza przysięgłego. Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że w toku postępowania przed Urzędem Patentowym nie wykazano jednoznacznie zaistnienia nieprzewidzianej okoliczności stanowiącej nie dającą się przezwyciężyć przeszkodę dla realizacji przez stronę postępowania wezwania Organu. Tym samym, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że Organ dopuścił się naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania i w efekcie błędnie ustalił stan faktyczny sprawy i wydał nieprawidłową decyzję. Ponadto, w ocenie Sądu, Organ nie wziął pod uwagę okoliczności wskazujących na to, że Uczestnik mógł w przedmiotowej sprawie dopuścić się zaniedbań wpływających w istotny sposób na możliwość zrealizowania wezwania Organu w wyznaczonym terminie. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por B. Adamiak. J. Borkowski. R. Mastalski, J. Zubrzycki Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wrocław 2003, s. 566). Brak winy można przyjęć tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Przy czym w przypadku osób, które z racji wykonywanego zawodu występuję jako pełnomocnicy stron, przyjmuje się, że osoby te są zobowiązane do szczególnej staranności przy wykonywaniu powierzonego zlecenia. Kwestia ta jednak nie była analizowana w toku postępowania zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji. W efekcie powyższego, poprzez nie wzięcie pod uwagę powyższych okoliczności Organ nie zbadał wszelkich istotnych dla sprawy kwestii i dopuścił się naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd zwrócił również uwagę na okoliczność, że Organ w żaden sposób (poza przedstawieniem stanu faktycznego sprawy) w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniósł się do stanowiska strony skarżącej przedstawionego w piśmie z dnia 7 maja 2019 roku, co stanowiło naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 8, art. 11 i 80 k.p.a. Skarżący podniósł bowiem szereg okoliczności, które wskazywały na brak staranności w działaniu Uczestnika w tej sprawie. Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę wskazane powyżej okoliczności. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 p.p.s.a.