VI SA/Wa 1631/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego odpadów innych niż niebezpieczne bez wymaganego zezwolenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego Pismem z dnia 30 czerwca 2010 r. A. C. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "E." w M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI skarżąca została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, stosunkowego wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w kwocie 300 złotych. Odpis zarządzenia został przesłany stronie przy piśmie sądowym z dnia 9 sierpnia 2010 r. i doręczony w dniu 13 sierpnia 2010 r. osobie uprawnionej do jej odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 września 2010 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej nazywanej "p.p.s.a."), odrzucił skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010 r. Odpis postanowienia został przesłany na adres skarżącej i doręczony w dniu 27 września 2010 r. osobie uprawnionej do odbioru przesyłki. Pismem z dnia 27 października 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku podała, że wezwanie do usunięcia braków formalnych w postaci uiszczenia wpisu nie zostało jej doręczone. Skarżąca wskazała, że również postanowienie Sądu z dnia 13 września 2010 r. zostało źle doręczone stronie. Do wniosku o przywrócenie terminie do uiszczenia wpisu sądowego, skarżąca dołączyła kopię przelewu w wysokości 300 złotych wykonanego na rachunek Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 4 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W przedmiotowej sprawie uzasadnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca ograniczyła jedynie do powołania się na brak doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych w postaci uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który w dalszej części pisma nazwała "złym doręczeniem". Nie wyjaśniła jednak co rozumie przez określenie "złe doręczenie". Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony na adres wskazany przez skarżącą w skardze z dnia 30 czerwca 2010 r. Przesyłka sądowa została odebrana przez osobę, odnośnie której doręczyciel zaznaczył na dowodzie doręczenia, iż jest osobą uprawnioną do odbioru korespondencji. Należy zauważyć, że osoba, która odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odbierała również korespondencję kierowaną do strony w trakcie postępowania administracyjnego (k. 35 akt administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji). Skarżąca nie zgłaszała wówczas zastrzeżeń odnośnie prawidłowości doręczeń. Jednocześnie należy zauważyć, że na wszystkich potwierdzeniach odbioru korespondencji kierowanej imiennie do skarżącej w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu sądowym przystawiano pieczątki o tożsamej treści (S. ul. [...]), co wskazuje, że pisma były doręczane pod ten sam adres. W ocenie Sądu, odebranie korespondencji przez osobę, która podpisała się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu sądowego (k. 14 akt sądowych), przystawiając wspomnianą pieczątkę, rodzi domniemanie w zakresie umocowania tej osoby do odbioru pism kierowanych do strony, a w konsekwencji domniemanie prawidłowego doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.