VI SA/Wa 1631/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji K. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej jako: "skarżąca", "spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W oddzielnym piśmie procesowym z dnia 10 lipca 2017 r. skarżąca nadesłała uzasadnienie do przedmiotowego wniosku. Wskazała m.in., że wniosek ten jest uzasadniony ze względu na ważny interes strony oraz ważny interes społeczny. Następnie podkreśliła, że nie zgadza się z wydaną decyzją, organ bowiem "powinien w pierwszej kolejności zastosować mniej dotkliwe dla Spółki środki i ograniczyć stosowanie sankcji cofnięcia zezwolenia do szczególnie uzasadnionych przypadków." W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do zwolnienia zatrudnionych pracowników, skarżąca bowiem będzie musiała zakończyć prowadzenie działalności, a także godzić będzie również w dobro społeczne poprzez brak możliwości zabezpieczenia potrzeb pacjentów oraz realizacji dostaw produktów leczniczych i zmniejszenie ich dostępności. Skarżąca podkreśliła, że prowadziła działalność hurtowniczą w sposób ciągły i nieprzerwany, zaopatrując apteki, zgodnie z otrzymanymi zamówieniami. Wskazała, że od lipca 2015 r. do dnia kontroli tj. [...] grudnia 2015 r. faktycznie nie prowadziła sprzedaży do aptek, co nie było subiektywną decyzją skarżącej i związane było z niechęcią aptek do nawiązania współpracy ze skarżącą. Zwróciła też uwagę na rządzące rynkiem hurtowym prawa popytu i podaży, a także wypracowane kanały dystrybucyjne i koncentrację rynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej jako p.p.s.a.), Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższej regulacji wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważone z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie – w tym przypadku decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich, realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest więc wykazanie we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek ten spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie tych przesłanek winno odnosić się do konkretnych okoliczności, świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę przez Sąd. Należy przy tym zauważyć, że skoro po stronie skarżącej leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji, to Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa zatem na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd ma jedynie obowiązek wziąć pod uwagę całość materiału zgormadzonego w sprawie, który może przysłużyć się do weryfikacji twierdzeń zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem aktów zobowiązujących; ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Reasumując Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: czy wskazany we wniosku akt administracji nadaje się do wykonania, a jeśli tak, to czy strona skarżąca w sposób przekonywujący wskazała na okoliczności przemawiające za udzieleniem ochrony tymczasowej. A także czy owe okoliczności istnieją i dają podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Żądaniem wstrzymania wykonania w niniejszym przypadku została objęta decyzja, którą cofnięto skarżącej zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że akt ten jest rozstrzygnięciem nadającym się do wykonania, wobec tego Sąd przyjął, że skarżąca mogła wnieść o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie, Sąd uznał, że w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie, Spółka nie wyjaśniła w sposób przekonywujący i należyty dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji, spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącą twierdzenia zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz uzupełnieniu skargi są niewystarczające do udzielenia ochrony tymczasowej. Nie znajdują one bowiem pokrycia w jakichkolwiek dokumentach. Skarżąca reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, a mimo to składając wniosek nie podparła go jakąkolwiek dokumentacją mogą pozwolić Sądowi na ocenę jej faktycznej sytuacji i uprawdopodobniającą podniesione w skardze i piśmie procesowym okoliczności mające świadczyć za udzieleniem ochrony tymczasowej. Samo wskazanie przez skarżącą na konieczność zakończenia działalności gospodarczej, a także ewentualnego zwolnienia nieokreślonej liczby pracowników, bez wskazania choćby ich ilości i jakiegokolwiek uprawdopodobnienia, że faktycznie są oni zatrudnieni u skarżącej, nie przemawia za udzieleniem ochrony tymczasowej. Skarżąca nie przedstawiła też choćby jednej umowy, z której wynikałoby że obecnie hurtownia posiada jakiekolwiek zobowiązania wobec innych podmiotów związane z prowadzoną działalnością. Nie jest Sądowi też znany obecny stan magazynowy hurtowni. Bez znaczenia w tym zakresie jest również argumentacja odnosząca się do ważnego interesu społecznego, rozumianego jako ograniczenie szkodliwej koncentracji na rynku farmaceutycznym i brak możliwości zabezpieczenia pacjentów i zaopatrywania w produkty lecznicze podmiotów detalicznych, Sąd zauważa, że przy rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku okoliczność ta nie ma znaczenia albowiem ochrona tymczasowa służy zabezpieczeniu przede wszystkim interesów strony i innych uczestników postepowania jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z wykonaniem zaskarżonej decyzji, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Ponadto w trakcie prowadzonej inspekcji, skarżąca przedłożyła wydruk opatrzony tytułem "Zestawienie dokumentów rozchodu według stawek VAT" za okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r., z którego wynika, że hurtownia nie współpracowała z podmiotami detalicznymi. Skarżąca nie załączyła do wniosku też żadnego dokumentu, z którego wynikałoby wbrew dokumentom z akt administracyjnych sprawy, że hurtownia zaopatrywała podmioty detaliczne na terenie Polski. Przeciwnie, wskazała, że do dnia [...] grudnia 2015 r. nie nawiązała relacji handlowo – gospodarczych z żadną apteką. Jednocześnie nie jest rzeczą Sądu, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie wykonania, wzywanie skarżącej do jego uzupełnienia. Jak wskazano powyżej Sąd ma jedynie obowiązek wziąć pod uwagę całość materiału zgormadzonego w sprawie, a to na skarżącej leży ciężar wykazania, że zaistniały okoliczności uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Sąd zauważa również, że kwestia stwierdzenia zasadności cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi, dlatego też argumentacja skarżącej dotycząca zastosowania mniej dotkliwych dla Spółki środków i ograniczenia stosowania sankcji cofnięcia zezwolenia do szczególnie uzasadnionych przypadków, nie ma znaczenia przy rozpatrywaniu przedmiotowego wniosku o wstrzymanie. Sąd staje zatem na stanowisku, że w na podstawie przedstawionych twierdzeń nie można jednoznacznie stwierdzić, czy sytuacja skarżącej uzasadnia udzielenie jej ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.