VI SA/Wa 1633/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] i zatwierdzenia regulaminu gry postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne Pismem z [...] kwietnia 2014 r., O. Sp. z o.o. z siedzibą w R., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z [...] marca 2014 r., utrzymujące w mocy postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] i zatwierdzenia regulaminu gry. W skardze strona zawarła wniosek o zawieszenie postępowania. Jak wynika z okoliczności sprawy podstawą prawną wydania przedmiotowego postanowienia były m.in. przepisy art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 15 stycznia 2014 r. wydanym w sprawie II GSK 686/13 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?", mając na względzie także stosowanie przepisu art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych o zakazie przedłużania zezwoleń, jako jeden z zarzutów wskazanych w skardze kasacyjnej w sprawie leżącej u podstawy pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny jednocześnie wskazał, że pomimo iż, wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 lipca 2012 r. dotyczy automatów o niskich wygranych (art. 129 ust. 2 ustawy), to biorąc pod uwagę fakt, że automaty do gier "wysokohazardowych" różnią się jedynie od automatów o niskich wygranych stawkami za udział w grze oraz wysokością wygranych, to z uwagi na wspólną podstawę prawną orzekania przez organy w przypadku obu urządzeń, przyjąć należy, że w odpowiednim zakresie wyrok ten ma też zastosowanie do sprawy, w której NSA przedstawił pytanie prawne. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że nie chodzi w tym przypadku o ustalenia dotyczące okoliczności faktycznych konkretnej sprawy (administracyjnej i sądowoadministracyjnej) lecz o działanie w ramach wykładni prawa, polegające na ustaleniu, analizie i ocenie tych faktów, które pozwolą określić wpływ stosowania określonej normy prawnej na sferę stosunków prawnych i społecznych, do których ta norma się odnosi. W tym przypadku, zdaniem TSUE, chodzi o wpływ stosowanego przepisu ustawy o grach hazardowych na charakter lub sprzedaż automatów do gier. Taka wykładnia prawa nie może się więc ograniczyć do samych ocen formułowanych wyłącznie na podstawie treści normy prawnej, ani do uwzględnienia faktów powszechnie znanych. Wyjaśnienie powyższej wątpliwości będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W ocenie Sądu istnieje ścisły związek między sprawą będącą przedmiotem niniejszego postępowania a sprawą zawisłą przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z tym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) postanowiono jak w sentencji.