VI SA/Wa 1636/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o uzupełnienie, w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1636/04 wydanego w sprawie ze skargi M. R. na uchwałę Krajowej Rady Radców Prawnych w W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały o odmowie wpisu na listę aplikantów radcowskich postanawia: uzupełnić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1636/04 w ten sposób, że zasądza od Krajowej Rady Radców Prawnych w W. na rzecz skarżącego M. R. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego Rozpoznając w trybie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a., wniosek skarżącego o uzupełnienie wydanego w sprawie postanowienia z dnia 5 lipca 2005 r., w części dotyczącej kosztów postępowania poprzez ich zasądzenie na rzecz skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał ten wniosek za zasługujący na uwzględnienie. Powodem złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było oczywiście błędne pouczenie skarżącego przez Krajową Radę Radców Prawnych, że od uchwały z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...], wydanej w I instancji, przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Natomiast należało pouczyć skarżącego o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 k.p.a. Dopiero wyczerpanie tego trybu otwierało skarżącemu drogę do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zważywszy na charakter korporacyjny samorządu radcowskiego, zrzeszającego przedstawicieli zawodu prawniczego, od których wymaga się posiadania elementarnej wiedzy w przedmiocie trybu zaskarżania jej uchwał, błędne pouczenie o trybie zaskarżenia spornej uchwały należy ocenić jako niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie Krajowej Rady Radców Prawnych w świetle przepisu art. 208 p.p.s.a. Stosownie do art. 208 p.p.s.a. niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207, sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów - w całości lub w części - wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. W tym stanie postanowiono jak w sentencji. Postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym i w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 i art. 157 § 2 i 3 powołanej ustawy).