VI SA/Wa 1638/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku oddala skargę w całości Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej "kpa") w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 243, z późn. zm., zwanej dalej "Pt") oraz art. 66 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (zwanej dalej "[...]" lub "Stroną") z dnia [...] listopada 2012 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (zwanego dalej "Prezesem UKE" lub "Organem") postanowienia z dnia [...] października 2012 r., znak: [...] zwracającego wniosek Strony z dnia [...] czerwca 2012 r. dotyczący wydania decyzji w sprawie bezpłatnego dostępu dla [...] do budynku położonego przy ul. [...][...] w [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. zwanym dalej także "Wnioskiem" [...] złożyła do Prezesa UKE wniosek o wydanie, w trybie art. 30 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j.: Dz. U. Nr 106, poz. 675 z późn. zm., zwanej dalej: "ustawą szerokopasmową"), decyzji w sprawie ustalenia bezpłatnego dostępu telekomunikacyjnego do budynku [...] położonego przy ul. [...] w [...] (zwanego dalej "Budynkiem"). Zgodnie z informacjami wskazanymi przez [...] we Wniosku, Strona świadczy usługi telekomunikacyjne w Budynku na podstawie umowy zawartej w dniu [...] kwietnia 2002 r. [...] podniosła, że "(...) zbudowała sieć telekomunikacyjną, zainstalowała urządzenia przesyłowe i świadczy usługi telekomunikacyjne dla odbiorców mających tytuł prawny do lokali użytkowych znajdujących się przy ul. [...] w [...]". [...] stwierdziła również, że "(...) dotychczas korzystała z przedmiotowej nieruchomości bezpłatnie". Z kolei, w dalszej części uzasadnienia Wniosku [...] przywołała treść art. 30 i art. 33 ust. 1 i 2 ustawy szerokopasmowej oraz podkreśliła iż "podjęcie interwencji w niniejszej sprawie i wydanie decyzji w przedmiocie dostępu telekomunikacyjnego jest konieczne i ma na celu przywrócenie przez Wnioskodawcę ciągłości w świadczeniu usług telekomunikacyjnych". Postanowieniem z [...] października 2012 r. Prezes UKE na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. zwrócił wniosek [...]. Strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę Prezes UKE wskazał, że w dniu 16 grudnia 2012 r. weszła w życie ustawa z dnia 15 listopada 2012 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 1256, zwana dalej "Ustawą zmieniającą"). Na mocy postanowień Ustawy zmieniającej zmianie uległ art. 30 ustawy szerokopasmowej (art. 1 pkt 3 Ustawy zmieniającej) oraz art. 33 ustawy szerokopasmowej (art. 1 pkt 4 Ustawy zmieniającej). Zgodnie zaś z art. 8 Ustawy Zmieniającej: "Do spraw wszczętych na podstawie art. 30 i art. 33 ustawy zmienianej w art. 1, oraz art. 139 ustawy zmienianej w pkt 5 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy tych ustaw w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą". Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., wypełniając dyspozycję art. 9 k.p.a., Prezes UKE zawiadomił [...] o nowelizacji ustawy szerokopasmowej dokonanej Ustawą zmieniającą oraz wezwał Stronę do wskazania, czy w związku z nowelizacją art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej, [...] podtrzymuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r., pełnomocnik Strony podtrzymał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarazem pełnomocnik Strony sprecyzował, że [...] "wnioskuje o dostęp do nieruchomości, w tym do budynku, oraz miejsca w budynku, w którym zbiegają się kable lub przewody telekomunikacyjne doprowadzone do lokalu w tym budynku, polegający w szczególności na zapewnieniu możliwości wykorzystywania istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego lub istniejącej instalacji telekomunikacyjnej budynku, jeżeli powielenie takiej infrastruktury byłoby ekonomicznie nieopłacalne lub technicznie niemożliwe (art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy szerokopasmowej), a także wnioskuje o dostęp do kabla telekomunikacyjnego - kabla światłowodowego 12 włóknowego oraz kabla UTP, o dostęp do instalacji telekomunikacyjnej budynku, w tym anteny oraz przyłącza telekomunikacyjnego, tj. o jakich mowa w art. 30 ust. 3 ustawy szerokopasmowej". Pełnomocnik Strony wskazał również, że [...] nadal uniemożliwia Stronie uzyskanie swobodnego dostępu do Budynku, czym zakłóca świadczenie usług telekomunikacyjnych i sprawia, że Strona nie jest w stanie zapewnić ciągłości sygnału. Ponadto, [...] usiłuje obciążyć [...] bezzasadnymi opłatami, wyliczając je za 2012 r. na kwotę 97.371 zł, zaś za miesiąc styczeń 2013 r. na kwotę 8.114,25 zł, w sytuacji, gdy jednocześnie uniemożliwia Stronie swobodny dostęp do przedmiotowego Budynku i nieruchomości, na której jest on usytuowany, a także w sytuacji, gdy dostęp, o jakim mowa w art. 30 ust. 1 i 3 ustawy szerokopasmowej jest bezpłatny. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. (data wpływu do UKE: [...] listopada 2013 r.), [...] wskazała, że wnioskuje o dostęp do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], w tym do Budynku oraz miejsca w Budynku, w którym zbiegają się kable lub przewody telekomunikacyjne doprowadzone do lokalu, w tym Budynku, jak również o umożliwienie ewentualnego wykorzystania istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego lub instalacji telekomunikacyjnej istniejącej w Budynku w sytuacji, gdyby pobielenie ww. infrastruktury okazało się ekonomicznie nieopłacalne lub technicznie niemożliwe (art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy szerokopasmowej). [...] wyjaśniła nadto, że wnioskuje także o dostęp, o którym mowa w art. 30 ust. 3 ustawy szerokopasmowej, tj. o dostęp do: 1) kabla telekomunikacyjnego Budynku, tj. kabla światłowodowego 12-włóknowego oraz kabla UTP, 2) instalacji telekomunikacyjnej Budynku, w tym do anteny oraz przyłącza telekomunikacyjnego. Ponadto [...] wniosła o uzyskanie dostępu telekomunikacyjnego do "ww. nieruchomości celem rozbudowania istniejącej instalacji telekomunikacyjnej i wybudowania nowej, położenia urządzeń telekomunikacyjnych "bowiem istniejąca instalacja telekomunikacyjna nie dochodzi do wszystkich części ww. budynku", tj. o dostęp o jakim mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy szerokopasmowej. Dodatkowo [...] dodała, że "w chwili obecnej nie jest w stanie kategorycznie stwierdzić, czy celem dalszego świadczenia usług na zasadach takich jak dotychczas, niezbędnym jawi się zmodernizowanie istniejącej sieci i jej rozbudowanie, czy też bardziej opłacalne pod względem ekonomicznym będzie wykorzystanie niebędącego własnością wnioskodawcy, istniejącego w budynku łącza telekomunikacyjnego i innych urządzeń będących niezbędnymi do świadczenia usług telekomunikacyjnych przez wnioskodawcę". Ponadto, [...] wskazała, że dotychczasowe korzystanie z nieruchomości przez [...] odbywało się nieodpłatnie oraz, że aktualnie korzysta z infrastruktury telekomunikacyjnej, której jest właścicielem, jednakże Strona nadal nie posiada swobodnego dostępu do ww. nieruchomości. Wobec powyższego, w ocenie Strony, niezbędne jest wydanie przez Prezesa UKE decyzji w przedmiocie dostępu do Budynku w celu "zapewnienia prawidłowego świadczenia usług przez mojego Mocodawcę, w szczególności w zakresie możliwości świadczenia usług telekomunikacyjnych nowym klientom (...), do których nie sięga istniejąca instalacja telekomunikacyjna". Prezes UKE wszczął, na wniosek Strony, postępowanie w przedmiocie wydania decyzji zastępującej umowę w sprawie zapewnienia [...] dostępu do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], w tym do Budynku w celu zapewnienia telekomunikacji w Budynku, prowadzone pod sygnaturą [...]. O powyższej okoliczności Prezes UKE poinformował [...] pismem z dnia [...] listopada 2014 r. Prezes UKE wskazał, że istotą postępowania odwoławczego jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, która była już przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji. Prezes UKE wskazał, że na podstawie tytułu Wniosku można byłoby wnioskować, że [...] wnosi o wydanie decyzji w sprawie dostępu telekomunikacyjnego do Budynku w rozumieniu przepisów Pt. Zauważył jednakże, że w treści Wniosku Strona, precyzując objęte nim żądanie, wskazuje, że "od 2002 r. wnioskodawca świadczy usługi telekomunikacyjne, obecnie dla około 35 odbiorców mających tytuł prawny do lokali położonych w budynku przy ul. [...] w [...], będącym budynkiem [...]. (...) Wnioskodawca, celem zapewnienia telekomunikacji, dotychczas korzystał z przedmiotowej nieruchomości bezpłatnie. (...) W skład sieci telekomunikacyjnej, wybudowanej przez wnioskodawcę wchodzą: 1. Łącze zewnętrzne (...) 2. Przebieg tras głównych tras kablowych (...) 3. Połączenia z pomieszczeniami klientów (...) wnioskodawca ponownie, tym razem pisemnie, wezwał uczestnika do przystąpienia do negocjacji celem ustalenia warunków korzystania z przedmiotowej nieruchomości". Nadmienił także, że zarówno treść Wniosku jak i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i innych pism złożonych przez Stronę w toku postępowania (w tym pisma z dnia [...] lutego 2013 r. i z dnia [...] listopada 2013 r.), sporządzonych przez profesjonalnego pełnomocnika, pozwala jednoznacznie wnioskować, że dostęp, o którego zapewnienie wnosi Strona nie jest dostępem telekomunikacyjnym w rozumieniu Pt. Zatem, w ocenie Prezesa UKE, przedmiotem żądania nie jest, zgodnie z tytułem Wniosku, dostęp telekomunikacyjny do Budynku w rozumieniu przepisów Pt a ustalenie bezpłatnego dostępu do infrastruktury telekomunikacyjnej posadowionej w tym Budynku przez [...]. Organ zauważył, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że na podstawie § 1 umowy z dnia 20 maja 2002 r. [...] udostępnił [...] miejsce w Budynku w celu nieodpłatnego umieszczenia w nim szafy telekomunikacyjnej oraz w celu montażu niezbędnych urządzeń umożliwiających dostęp do Internetu przez użytkowników końcowych. Na podstawie § 2 umowy z dnia [...] maja 2002 r. [...] zobowiązała się wykonać budowę sieci na własny koszt. Strony umowy z dnia [...] maja 2002 r. ustaliły, że okablowanie strukturalne i urządzenia sieciowe pozostają własnością [...], natomiast okablowanie od gniazdka sieciowego - kabel połączeniowy stanowić będą własność abonentów. Organ zauważył, że powyższa umowa z dnia [...] maja 2002 r. została zawarta w wykonaniu postanowienia § 2 umowy z dnia [...] kwietnia 2002 r. zawartej pomiędzy [...] a [...], któremu do dnia [...] listopada 2011 r. przysługiwało prawo własności Budynku. W związku ze zmianą podmiotu, któremu przysługuje prawo własności przedmiotowego Budynku z uwagi na nabycie go przez [...], [...], dążąc do prawnego uregulowania zasad korzystania z Budynku w dotychczasowym zakresie, przystąpiła do negocjacji z [...] w celu zawarcia stosownej umowy. Negocjacje te, zgodnie z oświadczeniem Strony zawartym w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r., nie doprowadziły do zawarcia umowy uprawniającej [...] do bezpłatnego korzystania z Budynku w zakresie posadowionej w nim infrastruktury telekomunikacyjnej Strony. Prezes UKE zauważył, że w aktach sprawy znajduje się kopia pisma z dnia [...] marca 2012 r. [...] (potwierdzona za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika [...]), w którym [...] podnosi, że "w związku z (...) brakiem zainteresowania uregulowania prowadzenia działalności świadczenia usług internetowych w naszym budynku [...] przy ulicy [...] w [...], proszę o demontaż wszystkich Państwa urządzeń i instalacji do dnia [...] marca 2012". W przedmiotowej sprawie, zdaniem [...], powyższe żądanie jest niezasadne, gdyż nie został wykazany tytuł prawny [...] do żądania demontażu urządzeń telekomunikacyjnych znajdujących się w Budynku a zainstalowanych przez [...].  Prezes UKE wyjaśnił, iż toczy się przed nim postępowanie administracyjne pod sygnaturą [...], które dotyczy wydania decyzji zastępującej umowę w sprawie zapewnienia [...] dostępu do nieruchomości położonej w [...]przy ul. [...], w tym do Budynku w celu zapewnienia telekomunikacji w Budynku. Postępowanie to zostało wszczęte w związku z ww. wyjaśnieniami [...] dotyczącymi planowanej rozbudowy instalacji telekomunikacyjnej Budynku, stanowiącej własność Strony. Natomiast niniejsze postanowienie dotyczy żądania [...], zawartego we Wniosku, którego przedmiotem jest uregulowanie korzystania przez Stronę z Budynku w celu zapewnienia telekomunikacji, w sytuacji w której to korzystanie już następuje. W przedmiotowej sprawie mamy bowiem do czynienia z sytuacją, w której przedsiębiorca telekomunikacyjny ([...]) żąda wydania przez Prezesa UKE decyzji o dostępie do Budynku w stanie faktycznym, w którym posiada już dostęp, albowiem w Budynku znajdują się obiekty i urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej tego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, chociaż korzystanie przez niego w tym zakresie z Budynku nie opiera się na tytule prawnym. W takim stanie faktycznym sprawy, zdaniem Prezesa UKE, brak jest podstaw prawnych do ukształtowania w drodze decyzji administracyjnej stosunku prawnego pomiędzy stronami, z którego wynikałaby legitymacja przedsiębiorcy telekomunikacyjnego do ingerowania w sferę cudzej własności nieruchomości. Wyjaśnić przy tym należy, iż wskazywany powyżej brak kompetencji Prezesa UKE dotyczy zarówno wydania w powyższym stanie faktycznym decyzji w przedmiocie regulacji praw i obowiązków z mocą wsteczną, jak też uregulowania stosunku prawnego na przyszłość. Organ odwołując się do art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej zauważył, że w świetle tego przepisu podstawowym celem dostępu do nieruchomości o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej, jest zapewnienie telekomunikacji w budynku położonym na tej nieruchomości.  Organ stwierdził zatem, że obowiązek zapewnienia dostępu wynikający z przywołanego powyżej przepisu konstytuuje się wówczas, gdy nie występuje stan "zapewnienia telekomunikacji" przez przedsiębiorcę żądającego dostępu do budynku. Przepis ten należy zatem stosować w sytuacji, w której przedsiębiorca telekomunikacyjny ma zamiar wykorzystywać istniejące przyłącze telekomunikacyjne lub istniejącą instalację telekomunikacyjną budynku, bądź doprowadzić własne przyłącze telekomunikacyjne lub wykonać własną instalację telekomunikacyjną budynku, albo też odtworzyć istniejące przyłącze telekomunikacyjne lub wykonać instalację telekomunikacyjną budynku, które uległy likwidacji, zniszczeniu, uszkodzeniu lub też wymagają przebudowy na skutek prowadzonych w pobliżu prac budowlanych, z tym zastrzeżeniem że powyższe czynności będą podejmowane w celu zapewnienia telekomunikacji w tym budynku. Zdaniem organu powyższe prowadzi do wniosku, iż w przypadku, w którym przedsiębiorca telekomunikacyjny posadowił już na nieruchomości i położonym na niej budynku swoją infrastrukturę telekomunikacyjna pozwalającą mu na świadczenie usług telekomunikacyjnych na rzecz mieszkańców budynku, to brak jest podstaw prawnych do ustanowienia dostępu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej. Prezes UKE podnosił, że korzystanie z cudzej nieruchomości, z którym mamy do czynienia w niniejszej sprawie, polega na korzystaniu z Budynku w celu zapewnienia telekomunikacji w Budynku. Zatem, w ocenie Prezesa UKE, [...] uzyskała dostęp do nieruchomości w rozumieniu art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej. Organ zauważył, że [...] zainstalowała już na Budynku swoje urządzenia i obiekty infrastruktury telekomunikacyjnej. Oznacza to, zdaniem Prezesa UKE, że Strona korzysta z nieruchomości, na której usytuowany jest Budynek, a nadto w oparciu o posadowioną w Budynku infrastrukturę telekomunikacyjną świadczy usługi telekomunikacyjne, chociaż korzystanie z Budynku jak i świadczenie usług, według oświadczenia [...] zawartego zarówno we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. i z dnia [...] listopada 2013 r., jest zakłócone. W związku z powyższym, Prezes UKE stwierdzał że przedmiotem żądania [...], z jakim wystąpiła ona do Prezesa UKE, jest uregulowanie korzystania przez Stronę z Budynku. Prezes UKE nie ma jednak kompetencji do rozstrzygania powstałego pomiędzy [...] i [...] sporu oraz regulacji zaistniałego stanu faktycznego, poprzez ustalanie warunków korzystania z Budynku. Prezes UKE podkreślił, że może wydać, na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej, decyzję o dostępie w przypadku, gdy nie występuje stan "zapewnienia telekomunikacji w budynku" przez przedsiębiorcę żądającego tego dostępu.  Ostatecznie Prezes UKE wywodził, że w sytuacji, w której przedsiębiorca telekomunikacyjny korzysta bezumownie z budynku w sposób mogący zapewnić telekomunikację jego mieszkańcom, to Prezes UKE nie posiada kompetencji do uregulowania w drodze decyzji administracyjnej praw i obowiązków dotyczących dostępu do cudzej nieruchomości w celu zapewniania telekomunikacji, albowiem dostęp ten, w rozumieniu art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej, przysługuje już przedsiębiorcy, a wydanie decyzji w takim przypadku byłoby faktycznym uregulowaniem stosunków prawnych łączących już strony. Ponadto, zdaniem Prezesa UKE, w stanie faktycznym niniejszej sprawy, [...] przysługuje roszczenie o ustanowienie służebności przesyłu (art. 3052 § 1 w związku z art. 49 § 1 k.c.) do sądu powszechnego. Z wnioskiem o ustanowienie służebności przesyłu może wystąpić zarówno przedsiębiorca, który jest właścicielem urządzeń, o których mowa w art 49 § 1 k.c. lub który zamierza wybudować takie urządzenia, jak i właściciel (użytkownik wieczysty) nieruchomości, na której znajdują się lub mają być usytuowane urządzenia przesyłowe. Odnosząc się do zarzutów strony organ ponownie wskazał, że na podstawie art. 22 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 i 5 ustawy szerokopasmowej wydaje decyzję administracyjną w przypadku, gdy nie występuje stan "zapewnienia telekomunikacji w budynku" przez przedsiębiorcę żądającego tego dostępu. Natomiast w sytuacji, w której przedsiębiorca telekomunikacyjny korzysta z budynku w sposób mogący zapewnić telekomunikację jego mieszkańcom, to Prezes UKE nie posiada kompetencji do uregulowania w drodze decyzji administracyjnej praw i obowiązków dotyczących dostępu do cudzej nieruchomości w celu zapewniania telekomunikacji. Poza bowiem zakresem kompetencji Prezesa UKE wynikających z art. 192 Pt pozostaje uregulowanie stosunku prawnego pomiędzy przedsiębiorcą telekomunikacyjnym a właścicielem nieruchomości w trybie art. 30 ustawy szerokopasmowej, w sytuacji gdy dostęp taki jest temu przedsiębiorcy zapewniony (przedsiębiorca posadowił na nieruchomości i w budynku swoją infrastrukturę), a istota jego żądania sprowadza się do prawnego uregulowania bezumownego korzystania z danej nieruchomości (budynku) i umożliwienia wnioskodawcy faktycznego, swobodnego dostępu do umieszczonej infrastruktury telekomunikacyjnej. Tym samym, skoro [...] i [...] nie mogą dojść do porozumienia i zawrzeć stosownej umowy, Strona powinna, zdaniem Prezesa UKE, dochodzić swoich roszczeń przed sądem powszechnym. Odnosząc się do kwestii braku odpłatności za dostęp do nieruchomości, podnoszonej w ramach omawianego zarzutu, Prezes UKE wskazał w pierwszej kolejności, że art. 33 ust. 2 ustawy szerokopasmowej nie będzie miał zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem żądanie [...] zawarte we Wniosku dotyczy dostępu do nieruchomości, o którym mowa w art. 30 ustawy szerokopasmowej, a nie dostępu, o którym mowa w art. 33 ustawy szerokopasmowej polegającego na umieszczaniu na nieruchomości obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w celu niezwiązanym z zapewnieniem telekomunikacji w budynku znajdującym się na tej nieruchomości, w szczególności instalowania urządzeń telekomunikacyjnych, przeprowadzania linii kablowych pod nieruchomością, na niej lub nad nią, umieszczania tabliczek informacyjnych o urządzeniach, a także ich eksploatację i konserwację.  Ponadto, Prezes UKE wskazał, że rozważania w zakresie odpłatności za ustanowiony dostęp lub ponoszenia przez Stronę innych kosztów z tym związanych pozostają bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia, gdyż jedynie ustalenie przez Prezesa UKE okoliczności, że jest on organem właściwym do rozpoznania żądania zawartego we Wniosku, uprawniałoby Prezesa UKE do dalszej, szczegółowej analizy kwestii ponoszenia przez Stronę kosztów z tym związanych. Jednocześnie należy podnieść, że powoływane przez [...] okoliczności związane z ewentualną odpłatnością za taki dostęp me są tymi faktami, które pozwoliłyby odmiennie, niż to zostało dokonane w zaskarżonym postanowieniu, ocenić stanowisko Prezesa UKE co do braku jego właściwości w zakresie rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. Mając powyższe na uwadze, Prezes UKE, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, stwierdził, że stosownie do art. 66 § 3 k.p.a., należało zwrócić [...] Wniosek, bowiem Prezes UKE nie jest organem właściwym w niniejszej sprawie. Organ uznał za niezasadne zarzuty podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ podkreślił, że w odniesieniu do Wniosku kluczowe znaczenie miało ustalenie okoliczności, czy Strona chce instalować nową infrastrukturę, rozbudowywać infrastrukturę w budynku czy tylko przywrócić ciągłość świadczonych usług poprzez uregulowanie bezumownego korzystania przez [...] z Budynku. Wyjaśnienie powyższych kwestii stanowiło punkt wyjścia dla ustalenia podstawy prawnej żądania i organu właściwego do załatwienia sprawy. Prezes UKE wskazał, że niniejsze postanowienie dotyczy żądania [...], zawartego we Wniosku, którego przedmiotem jest uregulowanie korzystania przez Stronę z Budynku w celu zapewnienia telekomunikacji, w sytuacji w której to korzystanie już następuje. Natomiast w zakresie żądań [...] zawartych w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. [...] (tj. w zakresie "umożliwienia ewentualnego wykorzystania istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego lub instalacji telekomunikacyjnej w budynku w sytuacji, gdyby powielenie ww. infrastruktury okazało się ekonomicznie nieopłacalne lub technicznie niemożliwe (art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy szerokopasmowej)" oraz "uzyskania dostępu (...) celem rozbudowania istniejącej instalacji telekomunikacyjnej i wybudowania nowej, położenia urządzeń telekomunikacyjnych (...) tj. o dostęp o jakim mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy szerokopasmowej") przed Prezesem UKE toczy się postępowanie administracyjne pod sygnaturą [...] w przedmiocie wydania decyzji zastępującej umowę w sprawie zapewnienia [...] dostępu do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], w tym do Budynku, w celu zapewnienia telekomunikacji w Budynku. Skargę na opisane wyżej postanowienie wniosła [...] Spółka z o.o. z siedzibą w [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie przepisu art. 66 § 3 k.p.a w związku z art. 22 ust. 1 i art. 30 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (dalej: ustawa szerokopasmowa) w zw. z art. 192 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawo telekomunikacyjne (dalej: prawo telekomunikacyjne), poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wywierające istotny wpływ na treść skarżonego postanowienia polegające na zwrocie skarżącemu wniosku o wydanie decyzji zapewniającej dostęp telekomunikacyjny do budynku przy ul. [...] w [...] (dalej: budynek) i uznaniu, że organ Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej nie jest kompetentny do uregulowania dostępu przez skarżącego do budynku, podczas gdy z treści art. 192 ust. 1 pkt 2b ustawy prawo telekomunikacyjne wynika, że do zakresu działań Prezesa UKE należy w szczególności wykonywanie zadań określonych w ustawie, szerokopasmowej a w tym wydawania tzw. decyzji dostępowych. Nadto, polegające na uznaniu przez organ, że brak jest podstaw prawnych do ukształtowania w drodze decyzji administracyjnej stosunku prawnego pomiędzy stronami ponieważ skarżący miał wcześniej zapewniony dostęp do budynku na podstawie umowy z dnia [...] kwietnia 2002 r., następnie wskutek zmiany właściciela budynku dostęp do budynku został skarżącemu odebrany, podczas gdy skarżący spełnia przesłanki z art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej uprawniające go do uzyskania decyzji administracyjnej zapewniającej mu dostęp do przedmiotowego budynku w celu zapewnienia telekomunikacji przez skarżącego w tym budynku, decyzja Prezesa UKE wydana na skutek wniosku, w sytuacji uchylania się przez [...] S.A. z siedzibą w [...] od zawarcia umowy jest jedyną prawną formą zagwarantowania skarżącemu dostępu do budynku i zapewnianiu telekomunikacji w budynku, 2. naruszenie prawa materialnego tj. art. 30 ust. 1 i ust. 3a ustawy szerokopasmowej w zw. z art. 3052 k.c. w zw. z art. 49 § 1 k.c. poprzez ich, błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie wywierające istotny wpływ na treść skarżonego postanowienia i polegające na błędnym uznaniu przez organ, że skarżący powinien uregulować sposób korzystania z budynku wykorzystując instytucję prawa cywilnego tj. instytucję przesyłu, podczas gdy okoliczności faktyczne sprawy, a w szczególności fakt, że skarżący jest przedsiębiorcą telekomunikacyjnym uprawniają go do uzyskania decyzji administracyjnej zapewniającej mu nieodpłatny dostęp do budynku z celu zapewnienia telekomunikacji w budynku, 3. naruszenie prawa materialnego tj. art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej poprzez błędną wykładnie i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie wywierające istotny wpływ na treść skarżonego postanowienia polegające na uznaniu przez organ, że ww. przepis należy stosować wyłącznie do sytuacji, w której przedsiębiorca telekomunikacyjny ma zamiar doprowadzić własną sieć telekomunikacyjną do nieruchomości w celu zapewnienia telekomunikacji, w sytuacji, gdy przepis ten znajduje zastosowanie w każdej sytuacji, w której właściciel/zarządca nie wykonuje obowiązku zapewnienia przedsiębiorcy dostępu do budynku w zakresie umożliwiającym świadczenie usług telekomunikacyjnych dla osób mających tytuł prawny do budynku, w związku z tym, w sytuacji kiedy skarżący zainstalował infrastrukturę teletechniczną na podstawie umowy zawartej w poprzednim właścicielem budynku i obecny właściciel budynku pozbawia skarżącego dostępu do budynku i dostępu do infrastruktury i tym samym uniemożliwia skarżącemu zapewnianie telekomunikacji w budynku, zachodzą podstawy faktyczne i prawne do wydania decyzji zapewniającej dostęp skarżącemu do budynku. Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 130 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. oraz zasady niedziałania prawa wstecz, poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, wywierające istotny wpływ na treść skarżonego postanowienia polegające na uznaniu przez organ, że na mocy wnioskowanej przez skarżącego decyzji administracyjnej nie może on ukształtować stosunków prawnych z przeszłości, podczas gdy skarżący w przeszłości miał zapewniony dostęp do budynku na mocy umowy zawartej w poprzednim właścicielem budynku, natomiast potrzeba wydania decyzji wynika, z faktu, że aktualny właściciel budynku [...] S.A. z siedzibą w [...] uniemożliwia skarżącemu dostęp do budynku, co jednocześnie sprawia, że skarżący nie zapewnia telekomunikacji w budynku. W związku z tym, skarżący dąży do ukształtowania stosunków na przyszłość poprzez uzyskanie decyzji administracyjnej zapewniającej mu dostęp do budynku,  5. naruszenie przepisu art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80, art. 8 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, wywierające istotny wpływ na treść skarżonego postanowienia polegające na zaniechaniu przez organ podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do załatwienia sprawy i dokonaniu całkowicie dowolnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz zaniechaniu uwzględnienia słusznego interesu strony, skutkujące błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, polegającym na przyjęciu, że: a) skarżący obecnie korzysta z budynku, b) właściciel budynku nie uniemożliwia skarżącemu zapewniania telekomunikacji w budynku, c) skarżący wystąpił do prezesa UKE z wnioskiem o uregulowanie zasad korzystania bezumownego z budynku, w sytuacji, gdy skarżący w oparciu o uprzednio obowiązującą umowę położył już sieć telekomunikacyjną w przedmiotowych budynkach, a obecnie [...] S.A. z siedzibą w [...] uniemożliwia skarżącemu dostęp do nieruchomości celem, zapewnienia telekomunikacji w budynku, co sprawia, że po stronie skarżącego aktualizują się przesłanki konieczne do uzyskania decyzji Prezesa UKE zapewniającej dostęp do budynku przy ul. [...] w [...] w celu zapewnienia telekomunikacji w budynku. W obszernym uzasadnieniu rozbudowano przytoczone wyżej zarzuty. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014.1647 j.t.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz.U.2012.270 j.t.). Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonego aktu pod względem jego celowości czy słuszności. Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie i postanowienie utrzymane nim w mocy nie naruszają prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. 2015.880 j.t., dalej ustawa szerokopasmowa): 1. Właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest obowiązany zapewnić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu dostęp do nieruchomości, w tym do budynku, oraz miejsca w budynku, w którym zbiegają się kable lub przewody telekomunikacyjne doprowadzone do lokalu w tym budynku, polegający w szczególności na: 1) zapewnieniu możliwości wykorzystywania istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego lub istniejącej instalacji telekomunikacyjnej budynku, jeżeli powielenie takiej infrastruktury byłoby ekonomicznie nieopłacalne lub technicznie niemożliwe, 2) umożliwieniu doprowadzenia przyłącza telekomunikacyjnego lub wykonania instalacji telekomunikacyjnej budynku, o ile nie jest możliwe wykorzystanie istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego lub istniejącej instalacji telekomunikacyjnej budynku lub do budynku nie jest doprowadzone takie przyłącze lub budynek nie jest wyposażony w taką instalację, 3) umożliwieniu odtworzenia istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego lub wykonaniu instalacji telekomunikacyjnej budynku, które uległy likwidacji, zniszczeniu, uszkodzeniu lub też wymagają przebudowy na skutek prowadzonych w pobliżu prac budowlanych - w celu zapewnienia telekomunikacji w tym budynku, 3. właściciel kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku lub przyłącza telekomunikacyjnego, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest obowiązany udostępnić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu takie przyłącze, instalację, całość lub część kabla, w tym w szczególności włókno światłowodowe, jeżeli doprowadzenie przyłącza telekomunikacyjnego, wykonanie instalacji telekomunikacyjnej budynku, doprowadzenie kolejnego kabla telekomunikacyjnego do budynku lub umieszczenie takiego kabla w istniejącej kanalizacji kablowej byłoby ekonomicznie nieopłacalne lub technicznie niemożliwe, 3a. dostęp, o którym mowa w ust. 1 i 3 jest nieodpłatny, 3b. w przypadku uzyskania dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, przedsiębiorca telekomunikacyjny ponosi koszty: 1) związane z udostępnieniem nieruchomości w celu wykorzystywania istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego lub istniejącej instalacji telekomunikacyjnej budynku albo doprowadzenia do budynku przyłącza telekomunikacyjnego lub wykonania instalacji telekomunikacyjnej budynku, w tym przywrócenia stanu pierwotnego, 2) utrzymania udostępnionego przyłącza, instalacji, całości lub części kabla, - w szczególności koszty energii elektrycznej oraz najmu powierzchni, 4. warunki dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, określa umowa zawarta między przedsiębiorcą telekomunikacyjnym a odpowiednio właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości, właścicielem kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku lub przyłącza telekomunikacyjnego. Zawarcie umowy, o którym mowa w zdaniu pierwszym, stanowi czynność zwykłego zarządu, 5. do dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19-24, z tym że termin zawarcia umowy dostępu wynosi 30 dni od dnia wystąpienia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego z wnioskiem o jej zawarcie, 5a. umowa, o której mowa w ust. 4, albo ostateczna decyzja w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, stanowią podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. W przypadku, gdy podstawą do dokonania wpisu jest ostateczna decyzja w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, wpisu można dokonać także na wniosek Prezesa UKE, 5b. w przypadku niezawarcia umowy, o której mowa w ust. 4, stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o dostępie, o którym mowa w ust. 1 i 3, jest właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości, do którego przedsiębiorca telekomunikacyjny wystąpił z wnioskiem o zapewnienie tego dostępu, 5c. jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o dostępie, o którym mowa w ust. 1 i 3, przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), 5d. decyzja w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, jest wiążąca dla następców prawnych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętej tą decyzją oraz innych podmiotów władających tą nieruchomością, 6. w celu zapewnienia świadczenia użytkownikom usług telefonicznych, usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu oraz usług rozprowadzania cyfrowych programów radiowych i telewizyjnych w wysokiej rozdzielczości przez różnych dostawców usług, budynek powinien być wyposażony, zgodnie z przepisami w sprawie warunków techniczno-budowlanych wydanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, z późn. zm.), w instalację telekomunikacyjną umożliwiającą przyłączenie do publicznych sieci telekomunikacyjnych wykorzystywanych do świadczenia tych usług, przy zachowaniu zasady neutralności technologicznej. Zgodnie z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. 2014.243 j.t.) postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wydanie na podstawie art. 22 ust. 1 w zw. z art. 30 ust. 1 i 5 ustawy szerokopasmowej, decyzji w sprawie ustalenia bezpłatnego dostępu do budynku przy ul. [...] w [...]. Z przedłożonych przez skarżącą pism wynika, że spółka [...] świadczy usługi telekomunikacyjne w budynku przy ul. [...] na podstawie umowy zawartej [...] kwietnia 2002 r. z [...] – ówczesnym właścicielem budynku. Na podstawie tej umowy skarżąca posadowiła w budynku urządzenia telekomunikacyjne i okablowanie w celu świadczenia usług telekomunikacyjnych. W 2011 r. nastąpiła zmiana właściciela budynku – nabycie przez [...]. Skarżąca przystąpiła do negocjacji z nowym właścicielem budynku w celu zawarcia umowy uprawniającej skarżącą do bezpłatnego korzystania z budynku w zakresie posadowionej w nim infrastruktury telekomunikacyjnej. Negocjacje te nie doprowadziły do zawarcia umowy, wobec czego [...] Spółka z o.o. wystąpiła z przedmiotowym wnioskiem. Prezes UKE, po uzyskaniu pisemnych wyjaśnień strony co do treści i zakresu jej żądania stanął na stanowisku, że przedmiotem wniosku skarżącej jest uregulowanie korzystania z budynku w sytuacji, w której to korzystanie już następuje, bowiem skarżąca posiada już dostęp telekomunikacyjny do nieruchomości bowiem znajdują się tam obiekty i urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej tego przedsiębiorcy chociaż korzystanie przez niego w tym zakresie z budynku nie opiera się na tytule prawnym. Stanowisko organu należy uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy szerokopasmowej ilekroć w ustawie są używane określenia zdefiniowane w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r. poz. 243, 827 i 1198), określenia te należy rozumieć w znaczeniu tam przyjętym. Zgodnie z art. 2 pkt 41 i 42 ustawy Prawo telekomunikacyjne określenia użyte w ustawie oznaczają: 41) świadczenie usług telekomunikacyjnych - wykonywanie usług za pomocą własnej sieci, z wykorzystaniem sieci innego operatora lub sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek usługi telekomunikacyjnej wykonywanej przez innego dostawcę usług; 42) telekomunikacja - nadawanie, odbiór lub transmisję informacji, niezależnie od ich rodzaju, za pomocą przewodów, radiowych bądź optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną. Zatem dostęp do nieruchomości, o którym mowa w art. 30 ustawy szerokopasmowej nie jest dostępem w rozumieniu potocznym lecz zgodnie z brzmieniem ostatniego akapitu ustępu 1 jest to dostęp w celu zapewnienia telekomunikacji w budynku. Z treści wniosku i dalszych pism strony wynika, że telekomunikacja w budynku przy ul. [...] jest zapewniona. Zaznaczyć również należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał (czego skarżąca nie kwestionuje), że zostało wszczęte odrębne postępowanie pod sygnaturą [...], które dotyczy wydania decyzji zastępującej umowę w sprawie zapewnienia [...] dostępu do nieruchomości położonej przy ul. [...] w celu zapewnienia telekomunikacji w związku z wyjaśnieniami dotyczącymi planowanej rozbudowy instalacji telekomunikacyjnej, a zatem w celu zapewnienia telekomunikacji w rozumieniu art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej. W zakresie wniosku rozpoznawanego w przedmiotowej sprawie strona chce uregulować bezumowne korzystanie z budynku jednak żądanie to nie mieści się w zakresie regulacji art. 30 ustawy szerokopasmowej, zaś skarżąca może dochodzić swoich roszczeń w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym. Zgodnie z art. 66 § 3 k.p.a. jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Prawidłowo zatem Prezes UKE stwierdzając swoją niewłaściwość w sprawie dokonał zwrotu wniosku skarżącej. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.