VI SA/Wa 1640/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Radio [...] Sp. z o.o. na decyzję Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] lipca 2004 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy rozszerzenia koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego postanawia: odrzucić skargę W dniu 13 września 2004 r. skarżąca Radio [...] Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2004 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy rozszerzenia koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismem z dnia 13 marca 2006 roku skarżąca spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 5000 złotych w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy niniejsze wezwanie zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 16 marca 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd odrzuci skargę gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Ponadto, zgodnie z treścią art. 220 § 3 wyżej cytowanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi (uiszczenie należnego wpisu) upływał 23 marca 2006 roku. We wskazanym terminie skarżąca spółka nie uiściła należnego wpisu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.