VI SA/Wa 1641/13

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. M. nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 900 złotych (dziewięćset złotych) powiększonej o kwotę 207 złotych (dwieście siedem złotych) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, Skarżący D. W. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W dniu 24 czerwca 2013 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 lutego 2014 r. przyznano skarżącemu adwokata z urzędu oraz zwolniono od kosztów sądowych.. W piśmie z 24 kwietnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1641/13 oddalono przedmiotową skargę D. W.. Ponadto przyznano ze środków budżetowych Sądu na rzecz adwokata M. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 1476 zł, w tym kwotę 1200 zł tytułem opłaty oraz kwotę 276 zł stanowiąca 23% podatku VAT. Pełnomocnik skarżącego w dniu 8 września 2014 r. złożył wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, a następnie, po doręczeniu ww. wyroku, w dniu 6 listopada 2014 r. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej adwokat M. M. zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Powyższą skargę kasacyjną rozpoznał Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 10 maja 2016 r. W imieniu skarżącego na rozprawie stawił się pełnomocnik adwokat M. M.. Wyrokiem z 10 maja 2016 r. sygn. akt II GSK 2975/14 oddalono omawianą skargę kasacyjną. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Jednakże w myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania danej instancji. Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat M. M. reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i w związku z tym w wyroku z dnia 3 września 2014 r. przyznano mu ze środków budżetowych Sądu tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 1476 zł, w tym kwotę 1200 zł tytułem opłaty oraz kwotę 276 zł stanowiąca 23% podatku VAT. Natomiast w postepowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji pełnomocnik skarżącego sporządził skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2) ppkt a) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1) ppkt a) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, naliczana jest na podstawie § 6 omawianego rozporządzenia. W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 10.000 zł. W myśl § 6 pkt 3 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5000 zł do 10.000 zł stawka minimalna wynosi 1200 zł., tym samym należy przyznać na rzecz adwokata M. M. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 900 zł. Ponadto w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 207 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji