VI SA/Wa 1658/08

WyrokWSA w Warszawie2008-10-17

Skład orzekający: Pamela Kuraś - Dębecka, Ewa Marcinkowska, Olga Żurawska – Matusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy opłata za zmianę treści licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy oraz za wydanie wypisów z tej licencji jest należna, jeśli zmiana dotyczy adresu prowadzenia działalności, a nie właściwości organu wydającego licencję?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że opłata za zmianę treści licencji oraz wydanie wypisów jest należna, ponieważ przepisy rozporządzeń Ministra Infrastruktury (zarówno z 2004 r., jak i z 2007 r.) przewidują pobieranie opłat za te czynności. Interpretacja skarżącego, oparta na zasadzie 'a contrario' i dotycząca braku zmiany właściwości organu, została odrzucona, ponieważ przepis § 7 rozporządzenia z 2004 r. dotyczył krajowego transportu drogowego taksówką, a nie międzynarodowego przewozu rzeczy. Ponadto, zmiana przepisów w trakcie postępowania nie stanowiła naruszenia prawa, gdyż organ miał obowiązek stosować nowe przepisy w braku przepisów przejściowych.
Stan faktyczny
Skarżący M.J. złożył wniosek o zmianę treści licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy w związku ze zmianą adresu prowadzenia działalności oraz o wydanie nowych wypisów z licencji. Wniósł opłatę w wysokości 1.600 zł, a następnie stwierdzono nadpłatę. Minister Infrastruktury postanowieniem zaliczył tę nadpłatę na poczet należnej opłaty za zmianę licencji i wydanie wypisów. Skarżący kwestionował zasadność pobrania opłaty, argumentując, że zmiana adresu nie powoduje zmiany właściwości organu i nie powinna podlegać opłacie, a także że wydanie wypisów nastąpiło w wyniku sprostowania wadliwych dokumentów. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy swoje postanowienie, odrzucając argumenty skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2008 r. sprawy ze skargi M.J. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za dokonanie zmiany treści licencji oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2008 r., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 76 § 1 i art. 76 a § 1 w zw. z art. 2 § 2 i art. 239 w zw. z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) Minister Infrastruktury utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] kwietnia 2008 r. o zaliczeniu nadpłaty w wysokości 1.600 zł na poczet należnej opłaty od M.J. za dokonanie zmiany treści licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...] oraz za wydanie pięciu wypisów z licencji (o numerach [...]). Do wydania tego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] marca 2007 r. przedsiębiorca M. J. (skarżący), prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej [...] z siedzibą w T. złożył wniosek o wydanie wypisów z licencji o nr [...], w miejsce tych którym upływał termin ważności oraz wniosek o zmianę treści ww. licencji w związku ze zmianą adresu prowadzenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorca wniósł opłatę za te czynności w wysokości 1.600 zł, a następnie pismem z [...] grudnia 2007 r. złożył wniosek o wydanie decyzji stwierdzającej nadpłatę. Minister Infrastruktury decyzją z [...] lutego 2008 r. stwierdził nadpłatę w wysokości 1.600 zł. Następnie [...] lutego 2008 r. przedsiębiorca odebrał licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy ze zmienionym adresem oraz wypisy z licencji ważne do [...] grudnia 2012 r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2008 r. Minister Infrastruktury zaliczył dokonaną nadpłatę w wysokości 1.600 zł na poczet należnej opłaty za dokonanie zmiany treści licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...] oraz za wydanie wypisów o numerach [...] w miejsce tych, które utraciły ważność. Organ powołał się ,oprócz przepisów art. 76 § 1 i art. 76 a § 1 w zw. z art. 2 § 2 i art. 239 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), na przepis § 26 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie określenia wysokości opłat za czynności administracyjne związane z udzielaniem i wydawaniem uprawnień na wykonywanie transportu drogowego... (Dz. U. Nr 235, poz. 5) , który stanowi, że opłaty wnoszone są przed odbiorem odpowiednich dokumentów. Organ wskazał, iż opłata została naliczona zgodnie z § 5 ust. 3 i § 6 obowiązującego w tym okresie rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości opłat za czynności administracyjne związane z wykonywaniem transportu drogowego (400 zł + 5 x 200 zł (1.400,00 zł), a opłata za wydanie wypisów z licencji z nowym terminem ważności została określona zgodnie z § 5 ust. 4 ww. rozporządzenia tj. 5 x 40 zł (200 zł). Ponieważ w czasie stwierdzenia nadpłaty, jednak przed dniem doręczenia decyzji w tej sprawie przedsiębiorca odebrał dokumenty podlegające ww. opłacie, zatem wymagalna zatem stała się opłata w wysokości 1.600 zł. Strona w zażaleniu na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2008 r. wskazała, że zgodnie z rozporządzeniem z dnia 5 lipca 2004 r. opłatę za zmianę siedziby przedsiębiorcy pobiera się jeśli zmiana ta powoduje zmianę właściwości organu. Zdaniem skarżącego w myśl wykładni celowościowej "a contrario" uznać należy, że zmiana siedziby przedsiębiorcy bez zmiany właściwości organu licencyjnego nie powoduje powstania obowiązku uregulowania opłaty. Nadto skarżący wskazał, że wydanie nowych wypisów z licencji nastąpiło na skutek wniosku strony o sprostowanie poprzednio wydanych, wadliwych wypisów z licencji. Powyższe argumenty organ uznał za nietrafne stwierdzając w uzasadnieniu postanowienia z [...] czerwca 2008 r., iż stosownie do treści z art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r. Nr 125, poz.874 z późn. zm.) przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania (ust.1). Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji (ust. 2). Organ nie wydał nowych blankietów licencji i wypisów w wyniku sprostowania poprzednio wydanych, wadliwych wypisów z licencji, jak twierdzi strona, lecz wskutek tej zmiany. Zdaniem Ministra Infrastruktury również przytoczony przez stronę § 7 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 lipca 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności administracyjne związane z wykonywaniem transportu drogowego oraz za egzaminowanie i wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych nie odnosi się do sytuacji strony ponieważ dotyczy wykonywania transportu drogowego taksówką , zaś stronie udzielono licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy, a nie na wykonywanie krajowego transportu drogowego taksówką. Ponadto rozporządzenie to nie obowiązywało w czasie gdy należność objęta zaskarżonym postanowieniem stała się wymagalna. W ocenie organu przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 grudnia 2007 r., obowiązującego w chwili powstania obowiązku uiszczenia opłaty, także nie uzasadniają zasadności twierdzeń strony bowiem opłatę pobiera się zarówno za jej zmianę licencji ( § 6 rozporządzenia) oraz za wydanie zmienionych wypisów ( § 5 ust.3 rozporządzenia). W skardze na ww. postanowienie Ministra Infrastruktury oraz w piśmie z [...] października 2008 r. uzupełniającym tę skargę M.J. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazał, że w chwili złożenia wniosku obowiązywało rozporządzenie z dnia 5 lipca 2004 r. zaś zgodnie z § 33 i nast. rozporządzenia z dnia 5 lipca 2007 r. znowelizowane przepisy stosuje się wyłącznie do spraw w toku w ściśle określonych wypadkach. W tej sytuacji przepisy rozporządzenia z 2007 r. nie mają zastosowania w niniejszym postępowaniu. Powołując się na orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego dotyczące odpowiedniego okresu vacatio legis, jak również obowiązek określenia przepisów przejściowych skarżący podniósł, że uznanie przepisu § 36 rozporządzenia za obowiązujący do spraw w toku jest naruszeniem z art. 2 Konstytucji RP. Skarżący w dalszym ciągu stoi na stanowisku, że zarówno w myśl § 7 rozporządzenia z dnia 5 lipca 2004 r. jak i rozporządzenia z 2007 r. zmiana siedziby przedsiębiorcy bez zmiany właściwości organu wydającego licencję nie powoduje obowiązku uregulowania opłaty. Wywodzi, że stosownie do "starego" jak i "znowelizowanego" przepisu a contrario w przypadku zmiany siedziby przedsiębiorcy posiadającego licencję międzynarodową powinno się odstąpić od pobierania opłaty gdyż "sytuacja ta nie jest określona jako podlegająca opłacie a nadto nie powoduje zmiany organu wydającego uprawnienie". W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi powołując się na argumentację zawartą w postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej jako p.p.s.a.). Kontrolując zaskarżonym postanowieniem z punktu widzenia powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. W ocenie Sądu nie jest trafny zarzut skarżącego, iż w sprawie zmiany treści licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego oraz wydania nowych wypisów z licencji postępowanie wolne jest od jakichkolwiek opłat. Bezsporna w sprawie niniejszej była okoliczność, iż postępowanie administracyjne zostało wszczęte na skutek wniosku skarżącego z [...] marca 2007 r., w którym wniósł on o zmianę licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego poprzez wpisanie nowego adresu prowadzenia działalności gospodarczej oraz wydanie nowych wypisów z licencji w związku z upływem ważności wypisów dotychczasowych. Niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie miała miejsce zmiana przepisów stanowiących podstawę naliczenia opłat. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 lipca 2004 r. zostało z dniem 2 stycznia 2008 r. zastąpione rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie wysokości opłat za czynności administracyjne związane z wykonywaniem transportu drogowego oraz za egzaminowanie i wydawanie certyfikatu kompetencji zawodowych (Dz. U. Nr 235, poz. 1726 ). W tej sytuacji, zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy nowej, organ prawidłowo w swoich postanowieniach powołał się na przepisy rozporządzenia z dnia 4 grudnia 2007 r. Wbrew zarzutom skarżącego organ, w braku przepisów przejściowych ma obowiązek stosowania przepisów nowych. Zasada ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. W wyroku z dnia 21 grudnia 1999 r. sygn. akt IV SA 2079/97 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż organ administracyjny I instancji stosuje przepisy prawa materialnego, obowiązujące w dniu wydania decyzji. Przepisy te decydują również o tym, czy i w jakim zakresie organ ten powinien ewentualnie stosować przepisy dawniejsze. Organ odwoławczy powinien ocenić sprawę według przepisów prawa materialnego obowiązujących w dniu wydania przez ten organ decyzji odwoławczej. Oznacza to, że jeśli przepisy prawa materialnego ulegną zmianie w czasie między wydaniem decyzji w I instancji a rozpatrzeniem odwołania, organ odwoławczy - zachowując tożsamość sprawy - obowiązany jest uwzględnić nowy stan prawny, chyba że z nowych przepisów wynika coś innego. Organ odwoławczy orzeka bowiem w sposób merytoryczny (apelacyjny). Porównując treść przepisów obydwu rozporządzeń tj. "starego" i "nowego" należy podnieść, że nie uległy one zmianie w zakresie obowiązku pobierania opłat za zmianę licencji oraz wydawanie wypisów z licencji oraz wysokości tych opłat. Stosownie do przepisu § 1 obydwu rozporządzeń opłaty pobiera się m.in. za zmianę licencji i wydanie wypisu z licencji. Nie uległy też korekcie przepisy § 5 ust. 3 i § 6 rozporządzenia. W myśl § 6 za zmianę licencji pobiera się opłatę w wysokości 10 % opłaty, o której mowa w § 2 i 3, stanowiącej podstawę do obliczenia opłaty jak za udzielenie licencji. Z kolei przepis § 5 ust. 3 obydwu rozporządzeń stanowi, iż za wydanie wypisu z licencji w przypadku zmiany licencji pobiera się opłatę w wysokości 5 % opłaty, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i § 3, stanowiącej podstawę do obliczenia opłaty jak za udzielenie licencji. W tej sytuacji słuszne jest stanowisko organu, iż skoro skarżący przed doręczeniem decyzji o stwierdzeniu nadpłaty odebrał dokumenty podlegające tej opłacie, zatem wymagalna stała się wcześniej uiszczona opłata w łącznej kwocie 1.600 zł. Natomiast nie można podzielić stanowiska skarżącego, opartego na interpretacji przepisu § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 lipca 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności administracyjne związane z wykonywaniem transportu drogowego oraz za egzaminowanie i wydawanie certyfikatu kompetencji zawodowych (Dz. U Nr 159, poz. 1664 ), iż opłaty nie pobiera się wówczas, gdy nie zmienia się właściwość organu. Przepis ten stanowi, że za wydanie licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego, w przypadku zmiany danych dotyczących adresu lub siedziby przedsiębiorcy, a także zmiany obszaru w przypadku wykonywania krajowego transportu drogowego taksówką, powodujących zmianę właściwości organu - organ właściwy pobiera opłatę jak za zmianę licencji. Przepis § 5 ust. 3 stosuje się odpowiednio. Skarżący argumentuje, iż skoro nie nastąpiła zmiana właściwości organu to" a contrario opłat nie pobiera się". Skarżący w dokonanej interpretacji pomija jednak fakt, że cyt. przepis § 7 rozporządzenia dotyczy wydania licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego, nie zaś międzynarodowego transportu drogowego, na wykonywanie którego skarżący posiada licencję. Ponadto, wbrew zarzutom skarżącego, pobranie opłaty za zmianę licencji na międzynarodowy transport drogowy, jak też pobranie stosownej opłaty za wydanie wypisów z takiej licencji zostało uregulowane w przepisach obydwu rozporządzeń. Dlatego tez nie ma racji skarżący twierdząc, że "sytuacja ta nie jest określona jako podlegająca opłacie". Jak już wyżej wspomniano obowiązek uiszczenia opłaty za zmianę licencji oraz wydanie nowych wypisów z licencji wynika z przepisów § ; 1 pkt 1), 5 ust. 3 i 6 obydwu rozporządzeń. Jednocześnie oceniając zaskarżone postanowienia Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. Biorąc powyższe pod uwagę, stosownie do przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło