VI SA/Wa 1659/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek(spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2011 r. spraw ze skarg K. B. i W. N. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2010 r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego K. B. kwotę 617 (sześćset siedemnaście) złotych oraz na rzecz skarżącego W.N. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (organ) decyzją z dnia [...] maja 2010 r. działając na podstawie art. 102, art. 103, art. 104, art. 106 ust. 1 i art. 246 ustawy z dnia 30 czerwca Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) – dalej p.w.p. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2010 r. wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Z." nr Rp [...] udzielonego na rzecz W. N. N., P., na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny a wniesionego przez K. B., oddalił sprzeciw w odniesieniu odmiany pierwszej, trzeciej, czwartej, piątej i szóstej wzoru [...]; unieważnił drugą odmianę wzoru [...]; oraz przyznał W. N. od K. B., zwrot kosztów postępowania. Decyzję wydano w następujących ustaleniach; Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. K. B. wniósł, z zachowaniem terminu z art. 246 p.w.p., sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu W. N. prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Z." nr [...] podnosząc, na podstawie art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1, art. 104 ust. 1 i art. 117 ust. 2 p.w.p., zarzut braku nowości, indywidualnego charakteru spornego wzoru i naruszenie praw osobistych i majątkowych sprzeciwiającego. Zdaniem wnioskodawcy sporny wzór jest naśladownictwem innych wzorów przemysłowych z wcześniejszych rejestracji, w szczególności wzoru [...] z daty 13 kwietnia 2005 r. Sporny wzór nie może spełniać wymogu nowości, jako że zawiera istotne cechy wzoru ujawnionego przed datą rejestracji wzoru uprawnionego. W związku z tym wzór uprawnionego nie posiada również cech indywidualnego charakteru będąc naśladownictwem wzoru K. B. W odpowiedzi na sprzeciw W. N. uznał sprzeciw za bezzasadny wnosząc o jego oddalenie. Uprawniony z rejestracji podkreślał, że sporny wzór nie był znany na polskim rynku przed datą zgłoszenia do rejestracji oraz nie jest naśladownictwem przeciwstawionego wzoru [...] ani innych wzorów wskazanych w sprzeciwie. W. N. wyjaśniał, że jego firma powstała w roku 1986 i posiada 60 praw z rejestracji wzorów przemysłowych w tym 40 z zakresu podstawek reklamowych. W 2005 r. W. N. i K. B. łączyły stosunki handlowe polegające na tym, że K. B. zamawiał i odbierał od W. N. produkowane przez niego podstawki reklamowe (bilonownice). Koncepcja i projekt prototypów tych podstawek były opracowaniami wspólnymi W. N. i K. B. Jednakże K. B. bez wiedzy i zgody W. N. zgłosił do rejestracji we własnym imieniu wspólnie opracowaną serię wzorów przemysłowych pt. B. Dokonując porównań obu wzorów przemysłowych W.N. stwierdził, że jego wzór wywołuje całkowicie odmienne ogólne wrażenie w odbiorze nie będąc naśladownictwem wzoru przeciwstawionego. Wobec uznania przez uprawnionego sprzeciwu za bezzasadny sprawa została przekazana do rozpatrzenia w postępowaniu spornym i po przeprowadzeniu rozpraw Urząd Patentowy wydał wymienioną na wstępie decyzję administracyjną. W ocenie organu zgodnie z opisem spornego wzoru jest on przeznaczony do umieszczania na nim pieniędzy w transakcjach handlowych oraz do prezentacji etykiet reklamowych umieszczanych we wzorze. Co do cech istotnych tego wzoru organ administracji odwołał się do opisu wzoru wzór składa się z części dolnej, górnej i etykiety reklamowej. Płytka szklana umieszczona w części górnej wzoru ma postać płaskiego prostokąta i dwóch odcinków kół na jego zakończeniach oraz jest umieszczona w zagłębieniu części dolnej, przy czym ta część ma w widoku z góry postać dwóch wydłużonych prostokątów z umieszczoną między nimi płytką. Przeciwstawiony wzór [...] jest przeznaczony do tych samych celów co wzór sporny. Na fig. 1 przedstawiono części składowe podstawki reklamowej, fig. 2 widok z boku, fig. 3+8 odmiany różniące się kształtem płytki górnej kolejno: fig. 3, odmiana 1 - prostokąt; fig. 4, odmiana 2 - prostokąt ze ściętymi narożnikami; fig. 5, odmiana 3 - prostokąt + 2 odcinki koła; fig. 6, odmiana 4 - ośmiokąt foremny; fig. 7, odmiana 5 - koło; fig. 8, odmiana 6 - elipsa. Wszystkie powierzchnie ww. figur geometrycznych są wklęsłe, krzywoliniowe jak pokazano na fig. 1a, fig. 2 i na fotografiach fig. 9 i fig. 10. W pojemniku 1 umieszcza się układ scalony z diodami świecącymi w pojemnikach 4, baterie zasilające. Diody oświetlają od spodu produkt reklamowy. Cechy istotne wzoru są opisane na str. 2-4 opisu. Spornemu wzorowi został przeciwstawiony wzór wnioskodawcy, akta [...] , opublikowany w [...] . Cechy istotne tego wzoru są opisane na str. 4, pokazane na fig. 1-5 oraz na fot. 1 i fot. 2, przy czym kształt górnej płytki jest prostokątem ze ściętymi narożami, a jego powierzchnia jest wklęsła, krzywoliniowa. W myśl art. 102 ust. 1 pwp wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części nadana mu przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz jego ornamentację. Doktryna i orzecznictwo są zgodne, że ochronie podlegają tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są dostrzegane zmysłem wzroku w trakcie zwykłego używania wzoru (wyłączając montaż, naprawę lub kupno/sprzedaż) przez końcowego użytkownika. (Tak np. w prawomocnym wyroku WSA z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1376/09, str. 7-9 uzasadnienia). W rozważanym tutaj przypadku końcowym użytkownikiem wzorów jest klient korzystający z podstawki do bilonu, który widzi podstawkę w widoku perspektywicznym z góry (a nie np. od spodu), zatem widzi on tylko kształt płytki 2 spornego wzoru i kształt płytki 1 wzoru przeciwstawionego oraz dostrzega, że w obu przypadkach materiał reklamowy jest podświetlony światłem ciągłym lub przerywanym. Z art. 103 ust. 1 pwp wynika, że nowości wzoru szkodzi np. wcześniejsza publikacja identycznego wzoru, przy czym wzory są identyczne również wtedy, gdy różnią się nieistotnymi szczegółami. Porównują drugą odmianę spornego wzoru (akta RP 11598, fig. 4, tj. prostokąt ze ściętymi narożami) ze wzorem przeciwstawionym (akta Rp 9148, fig. 3 płytka górna 1 - również prostokąt ze ściętymi narożami) widać, że kształt płytek jest identyczny, a porównywane płytki są wklęsłe i mają krzywoliniowe powierzchnie, materiał reklamowy jest w obu wzorach podświetlony przez diody. Stąd wniosek, że sporne prawo z rejestracji należało unieważnić w odniesieniu do drugiej odmiany wzoru [...] na mocy art. 103 ust. 1 pwp. Obok zarzutu braku nowości został wobec spornego wzoru podniesiony zarzut braku indywidualnego charakteru spornego wzoru. W myśl art. 104 ust. 1 pwp wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. W myśl art. 104 ust. 2 pwp przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru. W wyroku z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt II CSK 302/07 (Orzecznictwo Sądu Najwyższego, Izba Cywilna, Zbiór Dodatkowy nr B, poz. 52) Sąd Najwyższy wskazał m.in. wykładnię pojęć: - "zorientowany użytkownik"; - "ogólne wrażenie"; i - "zakres swobody twórczej". Według SN wykładnia językowa pojęcia "zorientowany użytkownik" wskazuje, że chodzi o osobę dobrze poinformowaną, mającą dobre rozeznanie i wiadomości w danej dziedzinie, korzystającą z określonych przedmiotów lub grupy przedmiotów. Pojęcie to nie ma charakteru abstrakcyjnego, lecz odnosi się do konkretnej grupy przedmiotów porównywanych, do której należy przedmiot zarejestrowany jako wzór przemysłowy oraz przedmiot zakwestionowany. "Zorientowany użytkownik" nie jest ani znawcą (ekspertem) ani przeciętnym odbiorcą. W literaturze i orzecznictwie unijnym przeważa stanowisko, że jest to osoba używająca w sposób stały danych przedmiotów, mająca na ten temat więcej wiadomości praktycznych lub teoretycznych niż przeciętny użytkownik i mająca większą od niego zdolność postrzegania cech charakterystycznych danego przedmiotu. Ze względu na to, że zgodnie z art. 104 ust. 2 pwp, przy ocenie czy porównywane przedmioty wywołują odmienne czy podobne ogólne wrażenie, należy brać pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru, trzeba uznać, że "zorientowany użytkownik" to osoba zorientowana praktycznie lub teoretycznie także w stanie wzornictwa w danej dziedzinie i zdolna odróżniać występujące wzory. Decyzję tę zaskarżyli K. B. oraz W. N. Generalnie podnosili naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy i nie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Ponadto wskazywali na naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie spraw, tj. art. 103 ust 1, 104 ust.1 i 2, 106 ust.1 i 117 ust.2 p.w.p. poprzez jego błędne zastosowanie. Skarżący: K. B. wskazywał, że Urząd Patentowy RP częściowo oddalił sprzeciw o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Nr [...] udzielonego na rzecz W. N. prowadzącego działalność pod firmą "N.". Uzasadniając decyzję Kolegium Orzekające stwierdziło, że sporny wzór przemysłowy w odmianach 1,3,4,5 i 6 różni się od ogólnego wrażenia wywoływanego przez wzór skarżącego nr [...], a zatem zarzuty naruszenia art. 102 ust. 1 pwp, 104 ust.l pwp, 106 ust.l należało oddalić. Jego zdaniem Urząd Patentowy pominął w swoich rozważaniach zarzut naruszenia art. 117 ust. 2 p.w.p. błędnie sądząc, że zarzut ten został cofnięty na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2009, podczas gdy na rozprawie [...] października 2009 r. zarzut ten cofnęła jedynie rzecznik patentowa, zaś K. B. stawiający wraz z nią - zarzut ten podtrzymał, co wynika jednoznacznie z protokołu rozprawy. W tej sytuacji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja już tylko w tej mierze jest wadliwa, nie odnosi się bowiem do tego zarzutu. Urząd Patentowy zignorował oświadczenia o cofnięciu pełnomocnikowi - Rzecznikowi Patentowemu A. R. pełnomocnictwa doręczając zaskarżoną decyzję na jej ręce. Jego zdaniem nie można też uznać za prawidłową zaskarżoną decyzję z punktu widzenia prawa materialnego. Jak wynika z jej uzasadnienia argumentem przemawiającym za tym, że sporny wzór przemysłowy w odmianie 1,3,4,5 i 6 różni się od wzoru przeciwstawianego jest fakt zastosowania różnych kształtów płytki podłużnej w obu wzorach. W konsekwencji, zdaniem UP ogólne wrażenie wywoływane na użytkowniku jest odmienne od wrażenia wywoływanego przez wzór przeciwstawny, tym bardziej, że zakres swobody twórczej jest ograniczony cechami funkcjonalnymi - wklęsłością płytki ułatwiającą pobranie bilonu. Nadto, Urząd Patentowy nie uzasadnił postawionej tezy, że w sytuacji, gdy jeden wzór ma płytkę prostokątną, a drugi w odmianach prostokąt, prostokąta i 2 odcinki koła , ośmiokąt foremny lub elipsę - to ogólne wrażenie jakie wywołane zostaje na zorientowanym użytkowniku jest odmienne. Ocena nowości wzoru przemysłowego polega na przeprowadzeniu analizy porównawczej poszczególnych elementów rozwiązań zastosowanych w spornym i przeciwstawionym wzorze. Koniecznym elementem takiego porównania jest wskazanie istniejących różnic i rozstrzygnięcie, jaki mają one charakter oraz dlaczego. W ocenie skarżącego K. B. spór dotyczy tego, czy wzór [...] w odmianach 1,3,4, 5, 6 stanowi nowość i posiada indywidualny charakter. Zatem dla potrzeb niniejszej sprawy, stosownie do art. 104 ust. 1 p.w.p., ocena winna być dokonywana perspektywy zorientowanego użytkownika, o którym mowa w tym artykule. Mając na uwadze powyższe zarzuty wnoszono o uchylenie zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania odwoławczego według norm przepisanych. Skarżący W. N. podnosi, iż w rozpatrywanym przypadku dotyczącym oceny nowości wzoru Organ powinien stosować wytyczne zawarte w art. 103 ust. 1 u.p.w.p. Zgodnie z cytowanym przepisem ocena nowości wzoru przemysłowego wymaga uwzględnia dwóch aspektów. Pierwszy z nich dotyczy udostępnienia publicznego wzoru, a drugi ustalenia różnicy miedzy wzorami (braku identyczności). W niniejszej sprawie Urząd Patentowy nie przeprowadził analizy drugiego aspektu, a ponadto ograniczył się jedynie do oceny elementu wzoru jakim jest płytka (część wzoru). Tym samym Organ nie dokonał całościowej analizy spornego wzoru oceniając jedynie jego część. Należy zwrócić, uwagę że zgodnie z art. 103 ust. 1 u.p.w.p. ocena nowości wzoru przemysłowego polega na przeprowadzeniu analizy porównawczej wszystkich elementów porównywanych wzorów. W rozpatrywanym przypadku Organ ograniczył się do jednego elementu wzoru jakim jest płytka. Organ nie przeprowadził zatem szczegółowej analizy spornych wzorów jako całości, błędnie tym samym uznając, że sporne wzory są identyczne. Skarżący podnosi, że wzór przemysłowy ujmowany jest zawsze całościowo, nie zaś jako zbiór poszczególnych właściwości. Takie ujęcie sprawia, że zarówno przy weryfikacji przesłanki nowości, jak i indywidualnego charakteru, ocenie podlega wzór jako całość a nie tylko niektóre jego elementy. Nadto w samej treści art. 103 ust. 1 u.p.w.p., Ustawodawca formułując wytyczne w zakresie oceny nowości wzoru wskazuje na ideniyczność wzoru, a nie jego elementu. W rozpatrywanym przypadku ocena Organu ograniczyła się tylko do części wzoru, co jest ewidentnie sprzeczne z cytowanym powyżej przepisem oraz art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, kreującym zasadę prawdy obiektywnej. Zgodnie z niniejszą zasadą, obowiązkiem organu administracji publicznej jest wyczerpująco zbadać wszystkie okoliczności faktyczne sprawy tak, aby właściwie zastosować normę prawa materialnego, przy czym te obowiązki odnoszą się także do Urzędu Patentowego RP orzekającego w trybie postępowania spornego. W niniejszej sprawie Organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności istotnych dia prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy. Z uzasadnienia decyzji wynika bowiem, że Urząd ocenił jedynie elementu (części) wzoru i tym samym w sposób ewidentnie błędny zastosował kryteria oceny zawarte w art. 103 ust. 1 u.p.w.p. Niezależnie od powyższego, stwierdził, iż przeciwstawione wzory nie są identyczne, a występujących między nimi różnic nie można uznać za nie istotne szczegóły. Jeżeli Organ twierdzi inaczej powinien w tym przypadku szczegółowo to uzasadnić. Podsumowując skarżący W. N. podnosi, iż unieważnienie drugiej odmiany wzoru ze względu na brak nowości wzoru zostało dokonane niezgodnie z art. 103 ust. 1 u.p.w.p. Jednocześnie niedokładne i powierzchowne wyjaśnienie sprawy stanowi naruszenie art. 7 i 77 oraz 107 § 1 KPA. Mając na uwadze powyższe zarzuty wnoszono o uchylenie (pkt.2) zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargi Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wnosił o ich oddalenie. Organ administracji przyznał pomyłkowe przesłanie decyzji pełnomocnikowi skarżącego K. B., któremu pełnomocnictwo zostało cofnięte. Jednakże uznał, że błąd ten nie miał wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do braku rozważenia zarzutu z art. 117 ust. 2 p.w.p. Urząd Patentowy stwierdził, że na rozprawie w dniu [...] października 2009 r. skarżący nie wypowiadał się w kwestii cofnięcia lub podtrzymania zarzutu opartego na tym przepisie. Natomiast odwołał się do wniosków, tez i stanowiska zajętego w sprawie nr [...], na której jednoznacznie zrezygnował z podstawy prawnej z art. 117 ust. 2 p.w.p. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze przez Waldemara Nowaka Urząd Patentowy wyjaśnił, że porównując drugą odmianę spornego wzoru, figurę 4 tj. prostokąt ze ściętymi narożami ze wzorem przedstawionym tj. nr Rp. 9148 - fig.3, płytka górna 1 również prostokąt ze ściętymi narożami widać, że kształt płytek jest identyczny, a porównywane płytki są wklęsłe i mają krzywoliniowe powierzchnie, materiał reklamowy jest w obu wzorach podświetlony przez diody. Stąd Urząd Patentowy wywiódł wniosek, że sporne prawo z rejestracji w odniesieniu do tej odmiany wzoru nr [...] należało unieważnić z powodu braku nowości tej odmiany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. Na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2011 r. Sąd na podstawie art.111 § 2 p.p.s.a. połączył sprawy o sygn. akt VISA/Wa 1659/10 oraz VISA/Wa 1660/10 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Skargę oparto zarówno na podstawie naruszenia prawa materialnego jak i naruszeniu przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem rozważyć należało zasadność zarzutów o charakterze procesowym, albowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny tylko w stosunku do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. Zarzut doręczenia zaskarżonej decyzji administracyjnej rzecznikowi patentowemu, któremu skarżący wypowiedział pełnomocnictwo, był trafny. Jednakże zarzut ten nie spowodował takiego naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doręczenie decyzji byłemu pełnomocnikowi nie uszczupliło praw skarżącego, także w zakresie terminowości złożenia skargi do Sądu. Skarżący nie wykazał także, jakie znaczenie procesowe mógł mieć (lub miał) ten błąd Urzędu Patentowego. Skarżący podkreślał, że Urząd Patentowy nie rozpatrzył zarzutu wywodzonego z przepisu art. 117 ust. 2 p.w.p. – naruszenie praw osobistych lub majątkowych uprawnionego. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w zaskarżonej decyzji, w której organ administracji wprost przyjął, że skarżący zarzut oparty na tym przepisie wycofał w pismach procesowych i na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2010 r. Z protokółu rozprawy z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie wynika rezygnacja przez wnoszącego sprzeciw z zarzutu naruszenia przepisu art. 117 ust. 2 p.w.p. Podobnie na rozprawie w dniu [...] października 2009 r. wnoszący sprzeciw wyraźnie takiego zamiaru nie zadeklarował. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2010 r. wnoszący sprzeciw podtrzymał wszystkie twierdzenia zawarte w dotychczasowych pismach procesowych, do których należy zaliczyć również jego pismo z dnia 5 grudnia 2009 r. bezpośrednio poprzedzające rozprawę z [...] kwietnia 2010 r., w którym jednoznacznie podnosił zarzut naruszenia praw osobistych, a więc zarzut oparty na przepisie art. 117 ust. 2 p.w.p. Nadto do rozprawy z dnia [...] października 2009 r. ówczesny pełnomocnika składającego sprzeciw w załączniku do rozprawy podtrzymał, jak to określił: "wszystkie argumenty zawarte we wniosku o unieważnienie. W takiej sytuacji nie można zgodzić się z Urzędem Patentowym uznającym za prawidłowe wyciąganie wniosków procesowych, co do stanowiska wnoszącego sprzeciw, z innej rozprawy przeprowadzonej w innej sprawie. Na tej innej rozprawie (w sprawie [...]) stanowisko sprzeciwiającego odnosiło skutek procesowy tylko w zakresie toczącego się tam postępowania administracyjnego. Nie mogło jednak wpływać skutecznie na prezentowane żądania w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją administracyjną w niniejszej sprawie. Należy zatem zgodzić się z zarzutami, iż Urząd Patentowy rozpatrzył sprawę z naruszeniem przepisów art. 7 i art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, Sąd orzekający w sprawie nie wypowiadał się w kwestii naruszenia prawa materialnego, bowiem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ administracji publicznej dokona on powtórnie ustaleń materialnoprawnych. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 4 p.p.s.a.