VI SA/Wa 1661/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. G. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca – D. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o objęciu obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący ustanowienie pełnomocnika oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 11 czerwca 2013 r. skarżąca została wezwana do wypełnienia urzędowego formularza PPF w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej dnia 20 czerwca 2013 r. (pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 21 sierpnia 2013 r. oraz duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru – karta 16-17 akt) Skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, rozpatrując przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy, powołując się na art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), pozostawił wniosek bez rozpoznania, ze względu na to że nie został złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca w terminie wniosła sprzeciw na powyższe zarządzenie referendarza sądowego. W sprzeciwie podała, że jest osobą w podeszłym wieku, nie ma stosownej wiedzy co do procedur sądowych i terminu uzupełniania ewentualnych braków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń wydanych na podstawie art. 258 § 2 pkt 6 cyt. ustawy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw. W związku z tym należy uznać, iż właściwy do rozpatrzenia sprzeciwu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Rozpatrując przedmiotowy sprzeciw Sąd miał na względzie art. 252 § 2 p.p.s.a., w myśl którego wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. W oparciu o powyższe oraz § 2 ust 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227 poz. 2245), skarżąca została zobowiązana pismem Sądu z dnia 17 czerwca 2013 r. do wypełnienia urzędowego formularza w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Także do sprzeciwu skarżąca nie załączyła urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W przedmiotowej sprawie złożony przez skarżącą wniosek należy pozostawić bez rozpoznania. Jak podkreślił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r. sygn. I OPS 1/08 niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Natomiast brak nadania wnioskowi takiej formy skutkuje powstrzymaniem się sądu od badania zasadności żądania strony i pozostawieniem go bez rozpoznania (patrz: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 października 2005 r. sygn. akt II OZ 824/05, z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt II GZ 530/13). Tym samym fakt, iż skarżąca nie nadesłała w zakreślonym terminie wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skutkować musi pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania. W związku z powyższym, w myśl art. 257 w zw. z art. 259 § 1 i art. 260 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.