VI SA/Wa 1665/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz strony skarżącej – [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] uiszczony w sprawie wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. Skarżąca w niniejszej sprawie - [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej również jako "strona", "spółka"), reprezentowana przez pełnomocnika M. R., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA w Warszawie") skargę na decyzję [...], w przedmiocie wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego. Do skargi załączono kolorową kserokopię pełnomocnictwa. Wobec ujawnionych braków formalnych skargi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI (k. 1), wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: 1. nadesłanie jednego odpisu skargi (dla uczestnika postępowania); 2. wykazanie, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a.; 3. nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii: - pełnomocnictwa upoważniającego go do wniesienia skargi, bądź do zastępowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi; - pełnego odpisu z KRS strony skarżącej (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień udzielenia pełnomocnictwa. Wezwanie zostało odebrane przez stronę w dniu 31 sierpnia 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 22). Strona w dniu 4 września 2020 r. nadała do WSA w Warszawie jedynie odpis skargi. Pozostałych braków formalnych skargi do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie uzupełniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). Wskazać należy, że wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ab initio p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl bowiem art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zostawanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. W przypadku osób prawnych dodatkowo zachodzi konieczność wykazania, że osoba podpisująca skargę, czy tak jak w niniejszej sprawie udzielająca pełnomocnictwa do występowania w imieniu spółki, sama jest umocowana do występowania w jej imieniu. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez swoje organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym stosownie do zapisów art. 29 p.p.s.a przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zatem aby występujący w niniejszej sprawie pełnomocnik mógł skutecznie wnieść skargę musi on okazać nie tylko dokument pełnomocnictwa, ale także wykazać, za pomocą dokumentu, że osoba udzielającą mu umocowania, sama uprawniona jest do występowania w imieniu spółki. Skarżącą w niniejszej sprawie jest [...] działająca w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Sposób reprezentacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlega zgłoszeniu do KRS (art. 164 § 1 w zw. z art. 166 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1526). W związku z tym, że do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo (a jedynie jego kopia) oraz odpis z KRS skarżącej, z którego wynikałby sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie ww. dokumentów. Skoro skarga została podpisana przez M. R., dodatkowo Sąd wezwał pełnomocnika strony o wykazanie, że spełnia wymogi bycia pełnomocnikiem spółki określone w art. 35 p.p.s.a. (tj. wykazania że jest adwokatem, radcą prawnym lub pracownikiem spółki). Skarżąca w wezwaniu została pouczona o skutkach procesowych zaniechania wykonania powyższego wezwania oraz o terminie w jakim winna wykonać wezwanie. Sąd stwierdza, że strona uzupełniła tylko jeden z braków formalnych skargi, tj. przysłała odpis skargi – do którego była wezwana w trybie art. 47 § 1 p.p.s.a., dla doręczenia uczestnikowi postępowania. Pozostałych braków formalnych skargi nie uzupełniła, będąc prawidłowo wezwana do ich uzupełnienia oraz pouczona o skutkach prawnych ich zaniechania. Termin na ich wykonanie upływał z dniem 7 września 2020 r. W konsekwencji Sąd do chwili obecnej nie ma żadnej wiedzy odnośnie sposobu reprezentacji skarżącej, ani też czy M. R. jest jedną z osób o których mowa w art. 35 p.p.s.a. (tj. czy jest choćby pracownikiem spółki, lub adwokatem/radcą prawnym działającym w jej imieniu). Poza tym w aktach sprawy brak jest oryginału, czy też odpisu pełnomocnictwa procesowego udzielonego ww. osobie, zaś załączona do skargi jego kopia nie spełnia dyspozycji z art. 37 § 1 zd. 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., co nie może być traktowane jako skuteczne złożenie pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej w sprawie przed tut. sądem. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.