VI SA/Wa 1666/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę Skarżąca w niniejszej sprawie - [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej również jako "strona", "spółka"), reprezentowana przez pełnomocnika M. R., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA w Warszawie") skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] czerwca 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego. Zarządzeniem sędziego z 18 czerwca 2021 r. (k. 19), wezwano bezpośrednio stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez: 1. nadesłanie podpisanej skargi przez osobę właściwie umocowaną do reprezentowania strony skarżącej lub oryginału pełnomocnictwa procesowego dla M. R. do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi; 2. nadesłanie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (poinformowano stronę, że zamiast oryginału ww. dokumentu strona może złożyć odpis, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza), celem wykazania sposobu reprezentacji skarżącej – obejmującego swym zakresem dzień złożenia skargi; 3. nadesłanie jednego odpisu skargi (dla uczestnika postępowania); 4. wykazanie w przypadku nadesłania ww. pełnomocnictwa dla M. R., że ww. pełnomocnik należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 2 p.p.s.a. Wezwanie zostało odebrane przez stronę w dniu 25 czerwca 2021 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 22). Do dnia wydania niniejszego orzeczenia strona skarżąca nie uzupełniła żadnego z braków formalnych skargi będąc jednocześnie pouczona o skutkach procesowych zaniechania wykonania wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). Wskazać należy, że wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ab initio p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl bowiem art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zostawanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. W przypadku osób prawnych dodatkowo zachodzi konieczność wykazania, że osoba podpisująca skargę, czy tak jak w niniejszej sprawie udzielająca pełnomocnictwa do występowania w imieniu spółki, sama jest umocowana do występowania w jej imieniu. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez swoje organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym stosownie do zapisów art. 29 p.p.s.a przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zatem aby występujący w niniejszej sprawie pełnomocnik mógł skutecznie wnieść skargę musi on okazać nie tylko dokument pełnomocnictwa, ale także wykazać, za pomocą odpowiedniego dokumentu, że osoba udzielającą mu umocowania, sama uprawniona jest do występowania w imieniu spółki. Skarżącą w niniejszej sprawie jest [...] działająca w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Sposób reprezentacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlega zgłoszeniu do KRS (art. 164 § 1 w zw. z art. 166 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1526). W związku z tym, że do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo procesowe oraz odpis z KRS skarżącej, z którego wynikałby sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd wezwał bezpośrednio stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie ww. dokumentów. Z akt sprawy wynika, że skarga została podpisana przez M. R.. W związku z tym Sąd wezwał również stronę skarżącą o wykazanie, że M. R. spełnia wymogi bycia pełnomocnikiem spółki, które zostały określone w art. 35 § 2 p.p.s.a. (tj. wykazania że jest pracownikiem spółki). Ponadto skarżąca została wezwana, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., o nadesłanie jednego odpisu skargi. Strona skarżąca w wezwaniu zawierającym opisane powyżej czynności została pouczona o skutkach procesowych zaniechania wykonania wezwania oraz o terminie w jakim winna wykonać wezwanie. Termin na wykonanie opisanych wyżej czynności upływał stronie 2 lipca 2021 r. Wezwanie Sądu pozostało bez odzewu. W konsekwencji WSA w Warszawie do chwili obecnej w niniejszej sprawie nie ma żadnej wiedzy, po pierwsze: odnośnie sposobu reprezentacji skarżącej, po drugie: czy M. R. jest osobą o której stanowi art. 35 § 2 p.p.s.a. (tj. czy jest pracownikiem spółki), po trzecie: czy jest pełnomocnikiem spółki do jej reprezentowania przed sądami administracyjnymi. Skarżąca nie uzupełniła żadnego z powyższych braków formalnych skargi, w tym również nie nadesłała odpisu skargi. Była przy tym pouczona o skutkach prawnych ich niewykonania w określonym terminie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia skargi, dlatego orzekł jak w sentencji postanowienia.